Verrassing

Gisteren had ik een grote verrassing. Mijn stiefzuster belde me op. Ik had van haar niks gehoord, sinds twee jaren geleden, toen ze zich indacht dat ik had iets gezegd. Ze vertelde me niet over de begrafenis van mijn stiefmoeder. Hoewel ze heeft zich verontschuldigd. Verdriet doet vreemde dingen aan mensen.
Ik wist dat mijn stiefmoeder ziek was. Ze was al vier jaren in een verzorgingstehuis geweest, en soms ging ik op bezoek. Ze had Alzheimer's, maar ze wist nog wie ik was. Hoewel vergeet ze soms waarom ze me kende, denk ik. Nu kan mijn stiefzus niet meer doen, en al met al was ze zoveel met mijn vader opgezadeld, als ik met haar moeder.
Om 19u00 was Chris nog van haar werk niet teruggekomen. Dan belde ze me op. "Ik ben op het vertrekkingsfeestje van Paula," zei ze, "en ik ben dronken. Ik hoop dat ik het nummer van de bus me herinner." "Dat hoop ik ook," dacht ik. "Ik wil niet je van Stockport of Wigan ophalen." Om 20u00 was ze terug. Ze was niet zo dronken, maar ze was bijna verdronken - het had met regenen begonnen.