Een plezierige zaterdag

Gisteren ging Chris weer naar werk. Van maandag tot woensdag deze week waren de computers allemaal gecrasht, en niemand kon zijn werk doen, zodat gistermorgen was er wat overwerk. Om 11u00 ging ik ook naar Manchester met de bus, om wat winkelen te doen, en daarna Chris buiten haar werk te ontmoeten. Eerst kocht ik een boek over kunst van de liefdadigheidswinkel van Oxfam, en dan ging ik naar Primark, omdat ik moest twee winterbroeken kopen, niks opwindend, helaas. Tegenwoordig heb ik een hekel aan kleren in Manchester kopen, en zaterdag is de slechtste dag, denk ik. In Primark waren er duizenden mensen, die zoals vliegen zwermden. Ik had geluk en kocht mijn broeken, dus moet ik daar niet meer gaan.
Om 14u00 ontmoette ik Chris en we aten een lekker maal op een Chinees restaurant. Het enige probleem met Chinees voedsel is dat je veel dorst later hebt. We gingen naar een pub bij de gracht en dronken een kopje koffie. Het weer was redelijk warm en het regende niet, dus zaten we buiten. Toen gingen we terug naar huis met de bus.
Vandaag zijn we naar Morrisons geweest. De regen is weer terug.   

Woensdagavond en donderdag

Ik heb nu de foto's van vorig weekend op mijn albums geplaatst. Hoewel zijn ze allemaal gemengd, en ik weet niet hoe de volgorde te veranderen, omdat SkyDrive zijn interface ingewikkelder heeft gemaakt.
Op woensdagavond gingen Rosemary en ik naar Hurst Methodist Church om onze gesprek aan zijn vrouwengroep te geven. De vrouwen hadden veel dierenvoedsel en beddengoed voor Millstream verzameld. Het was moeilijk om alles in mijn kleine auto te passen. Ze genoten van ons gesprek en veel vragen over Millstream hadden.
Gisteren ging ik weer naar Bradford. Ik poetste alle de vensters van mijn moeder, en dan gingen we naar Shipley. Ik heb van Asda een van de nieuwe soort van beha's gekocht, dat je zoals een T-shirt draagt. Ik vond het heel goed, en kan nauwelijks geloven dat de dagen van gewone beha's misschien voorbij zijn. Ze passen nooit en de bandjes vallen altijd af, of graven in je schouders, en je moet over de maat zorgen en ook of dat veranderd heeft sinds de vorige beha dat je kocht.
Genoeg over beha's gezegd. We vonden een parkeerplaats buiten het favoriete visrestaurant van mijn moeder, dus was ze ook gelukkig.
Ik kwam terug naar huis om 18u00. Chris was naar haar vereniging van Oude Egypte gegaan, dus had ik een rustige avond.   

Een gesprek

Vandaag is er niet veel gebeurd. Het heeft met regenen gestopt. Chris stond om 05u45 op. Ze zei dat de computertoestel waar ze werkt is gecrasht, en de ingenieurs komen om 07u00 om het te repareren. Ze wilde de bus om 06u30 halen.
Ik heb de woonkamer geruimd een beetje op. De rotzooi in de woonkamer is meestal oude papieren. Soms denk ik dat Chris weet niet waar onze prullenbak is en nooit buigt zich om dingen af de vloer op te halen. Dan ging ik naar Tesco om een kip en wat kattenvoedsel te kopen.
Vanavond ga ik met Rosemary naar een kerk in Ashton-under-Lyne, om een gesprek over Millstream te geven. Ze spreekt haarzelf over Millstream, en dan spreek ik over eBay, dingen dat we in onze liefdadigheidswinkel verkopen, en ook wat dingen dat we zouden liever niet krijgen, zoals poppen zonder kop, frijtjespannen vol oude vet, kleren met verf erop, enz. enz.

Django Django

Dit liedje heb ik op Radio 1 (VRT) 's ochtends gehoord.
http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=Ny67ABAGKh4

Katten, regen en de Traffic Jam

Gisteren ging ik naar Millstream, en nam Aurora naar de veearts. Ze had nog meer vermagerd. De veearts heeft een bloedtest genomen en denkt dat haar schildklier te veel werkt. Dit is een gewone ziekte van oudere katten. Ze moet dagelijkse pilletjes nemen, afhankelijk op de resultaten. Hij kon niet anders verkeerd vinden. Ik nam ook een zwarte kat die Daphne heet. Ze had diarree en had een infuus nodig.
We hebben voor twee dagen zware en eindeloze regen gehad. Er zijn veel vloeden en overstromingen in het noorden van Engeland, Schotland en ook Wales. Op maandagnamiddag ging ik naar Chorley voor de cursus Nederlands. Ik zou niet gegaan zijn, als het winderig was geweest, volgens het weervoorspelling, maar wind hebben we nog niet gehad. Op weg naar de snelweg was er een echte TRAFFIC JAM. Een camion had zijn vracht van aardbeien omgegooid. Een hele nieuwe bedoeling van de woorden "traffic jam", he? Ik kwam niet terug met een schop, maar ik dacht erover.
Tijdens de les hadden we een kleine test. Ik kreeg 24 uit 24, maar de vragen waren heel eenvoudig. Als ik en waarschijnlijk Carla hadden gedacht, niemand had naar hun boeken tijdens de zomer gekeken. Deze test het bevestigde.
'S ochtends ging ik terug naar Millstream met de vormen. Ik nam Digby ook mee. Hij had zijn jaarlijkse immunisering tegen kattengriep nodig. Ik wilde Tilly ook nemen, maar ze wegliep. Ze was te snel voor mij.
Morgen ga ik het huis opruimen. Als ze terug naar huis komt, gaat Chris er zich verbazen over. Of misschien gaat ze niet opmerken.

Ons weekend met Kennington WI

Vandaag hebben Chris en ik niks gedaan, omdat we zo moe waren. Sinds vrijdagavond hadden we nooit gestopt.
Om 18u45 op vrijdag haalden we twee vrouwen van de Kennington WI van hun Travelodge op. Een ervan had haar pols gebroken twee dagen geleden, en had op haar arm een grote blauwe draagverband van doek gemaakt. Het was heel moeilijk voor haar en we vroegen ons waarom ze was nog gekomen. We gingen naar de kerkzaal, dat ik eindelijk had gevonden. De avond was heel gezellig, met veel lekkere voedsel. Iemand uit Kent won onze deken in de loterij. (De foto's van het hele weekend in mijn albums zullen staan, zo gauw als ik de tijd heb.)
Op zaterdag stonden Chris en ik vroeg op, om met de vrouwen van Kennington een tocht te maken. We gingen in een minibus van de school in Bradford, waar Helen werkt. De directrice het reed.
Hoewel Helen en Jane had op een route eerder beslissen, Helen had alles veranderd, en we reden op een lange en vervelende tocht, heuvelop en heuvelaf, door de dalen en dorpjes van de Pennines in Yorkshire, in plaats van een plezierige en kortere tocht naar een van de dorpen niet zo ver weg. Je kan toch maar niet zoveel van een minibus zien. Nu en dan riep Helen een nutteloos feit uit, iets onbelangriks dat vaak verkeerd was. Na een uur of een beetje meer, begon ik me ziek te voelen. Plots ging ik zo wit als een doek, of zo Marilyn zei. "STOP DE BUS!" schreeuwde Jane. Gelukkig was er een parkeerplaats bij een pub. Helen nog gek deed. "De pub is gesloten!" zei ze, lachend.
"IK HEB DE VERDOMDE PUB GEEN NODIG, het spijt me, iedereen," riep ik, als ik van de minibus stapte uit. Na een paar minuten voelde ik me een beetje beter, en ik zat voorin. (Als ik over de armbanden tegen reisziekte had gedacht, dat Alfy had aan me verstuurd, waarschijnlijk zou ik gedacht hebben dat ik in een minibus geen nodig ervan had.)
"Ik dacht dat je zou flauwvallen," zei Marilyn. Gelukkig had ik me herstelde, toen we het centrum van Ashton-under-Lyne hadden bereikt. We gingen allemaal op een kanaaltocht, dat van het museum bij het kanaal had gestart. Tijdens de morgen hadden Carole, Doreen en Brenda de boot versierd en de sandwiches enz. gemaakt. (Ik voel me nooit ziek op kanalen). Iedereen genoot van de namiddag, en alle dag was het weer mooi en zonnig, en niet te warm.
Voor ons avondmaal gingen we naar een Indiaans restaurant in Oldham. (Ik denk dat we naar de "Carvery" binnen de Travelodge moesten gegaan zijn, want niet iedereen hield van Indiaans voedsel, en in de Carvery kan je Engels voedsel eten.)
Chris en ik kwam terug naar huis om 23u00 op zaterdagavond en we waren beide te moe om te denken.
De vrouwen van Kennington waren allemaal gezellig en vriendelijk, maar na twee dagen hebben we niet veel kennis ermee gemaakt.
 

Onze deken

Dit zijn de wollen deken dat de leden van FAB WI hebben gebreid, en iedereen die wat breien ervoor heeft gedaan. Er waren genoeg vierkanten om de hele deken en ook drie kussens te maken. We gaan hem verloten op vrijdag avond, wanneer we de vergadering met de Kennington WI-leden hebben.
  

De bruine katjes

Dit zijn de bruine katjes dat ik op Millstream zag. Er zijn twee ervan. Hun drie broers en zusjes zijn zwart en wit.

Een ontwijkende plaats

Gisteren ging ik naar Bradford. Mijn moeder wilde buiten gaan in plaats van huiswerk doen, ondanks het ellendige weer. In Manchester regende het van de morgen tot de avond. In Bradford waren er zware regenbuien alle dag, dus niet veel verschil. We aten onze vis en frijtjes op Baildon Moor. Mijn moeder moest erkennen dat het te koud was om roomijs op Ilkley Moor te eten.
Vanavond komen de vrouwen van Kennington WI. We wilden onze gewone vergaderingsplaats te gebruiken, maar iemand anders gebruikt het altijd op vrijdagavond. Dus moesten we naar een kerkzaal gaan, dat we nooit eerder hebben gebruikt. Ik weet niet waar het staat. Gisteravond, op de weg terug van het huis van mijn moeder, probeerde ik om het te vinden, maar dat kon ik niet. Ik belandde eerst op een vervallen industrieel gebied en dan bij een vuilnisbelt. Ik moest het op Google Maps opzoeken.
Chris had een pizza en knoflookbrood klaargemaakt, dat heel lekker waren. Tijdens ons maal belde haar vriendin Sheanne op. Ze lijkt om te weten wanneer we aan het eten zijn, en opbellt altijd op het verkeerde ogenblik. Voor Chris had met het praten gedaan, haar pizza had afgekoeld.

Over katten en andere dingen

Op het weekend genoten Chris en ik van niet veel doen. Volgend weekend gaan we heel bezig zijn. Op maandag ging ik naar Millstream om te poetsen, en zag twee heel ongewone katjes. Ze zijn wit en bruin. Je ziet nooit echte bruine katten. Ik heb wat foto's genomen. Hun drie broers en zusjes, en hun moeder, zijn zwart en wit. Dit is gewoner.
Aurora de kat heeft sinds vorige week vermagerd. We hebben een pilletje tegen wormen aan haar gegeven. Ze is nu een eerlijke oude dame van dertien jaar en misschien heeft ze iets anders, maar het pilletje was de eenvoudigste oplossing om eerst te proberen. Als ze moet naar de veearts gaat, het is de eerste ding dat hij gaat vragen. Maar ze lijkt gelukkig en heeft geen pijn, denk ik.
Eens had ik een oude kat die Tom heette. Hij sterfte toen hij negentien jaar oud was, maar tijdens zijn laatst jaar had hij veel problemen.
Gisteren maakte ik wat kerstkarten. Chris ging op bezoek naar haar moeder. Ze gingen naar Bingo, maar ze wonnen niks.
Vandaag heb ik het wassen gedaan. Het is te regenachtige om de kleren buiten te hangen.
Vanavond gaan we naar de vergadering van de WI. Iemand komt om over Denman College te spreken. Dit is een plaats in Oxfordshire, waarin WI-leden kunnen cursussen op veel onderwerpen doen. Hoewel is het veel te duur, en moeilijk voor mensen in het noorden van de land te bereiken.

De nutteloosheid van sommige winkels

Op vrijdag morgen gingen Chris en ik naar het huis van Jane voor onze WI boekgroep. Deze keer moesten we wat gedichten meebrengen. Chris las een gedicht dat heette: "The art of losing isn't hard to master". (Dat weet ik, na zoveel schaakspelen met Bunny.) We gingen dan naar Morrisons en terug naar huis.
'S ochtends Chris had een oplader voor batterijen nodig, want de onze was kapot. We gingen naar Comet (een grote winkel voor elektrische apparaten). Ze kocht een iPad. Er is een enorm verschil tussen de prijs van een iPad en dat van een oplader, he? Ondertussen ging ik naar B&Q (een Doe-Het-Zelf winkel) om een gloeilamp voor de fornuishoed te kopen, maar ze waren uitverkocht. Het is altijd hetzelfde op B&Q, er staat zoveel rommel in dat niemand wilt kopen, en nooit genoeg van de allernoodzakelijkste dingen.
We beslisten naar Daisy Nook tuincentrum te gaan om lunch te eten. We aten een lekkere taart met kaas en uien, frijtjes en witte bonen in tomatensaus. Toen beseften we dat de handwerkwinkel naast de restaurant was gegaan. Geen wol meer, of andere nuttige dingen, zoals goedkope enveloppen voor de kerstkaarten dat ik maak.
We gingen terug naar huis. Chris heeft alle de avond met haar iPad gespeeld.

Naar de tandarts op je verjaardag

Gisteren had ik geen energie, dus kwam ik niet terug om de tweede bericht te schrijven.
Op woensdag reed ik naar Bradford, omdat het de verjaardag van mijn moeder was en ik moest haar naar de tandarts ook nemen. Eerst ging ik naar Morrisons en de boodschappen deed. Ik kocht wat bloemen voor mijn moeder, en gaf haar ook een zelfgemaakt kaartje en een doos van chocoladen. Toen we naar de tandarts zijn geweest, gingen we naar Matalan (een grote winkel dat goedkope kleren verkoopt) en ik kocht wat pantoffels voor mijn moeder als cadeautje. Ze houdt van de pantoffels van Matalan. Ze zijn wijd genoeg voor haar voeten.
We gingen naar Shipley om vis en frijtjes te eten. Op dit moment is mijn moeder geobsedeerd door dit cafe. Ze wilt daar elke week gaan. Het staat op de kant van de weg en er zijn geen parkeerplaatsen, tenzij je heel gelukkig bent. Deze week vond ik er een van.
Op donderdag deed ik het wassen, dat ik buiten droogde. Het weer was niet zo mooi, maar het regende niet. Ik stond om 08u00 op, maar ik voelde me niet echt klaarwakker, tot 12u00 of zo. Tenminste had ik geen jam meer te maken.

Goedkope vruchten

Na drie heel drukke dagen ben ik terug. Op maandag ging ik naar Millstream om te poetsen. Later hadden we melk en brood nodig. Ik wilde niet naar Morrisons gaan, maar ik had ook niet veel kattenvoedsel. Toen ik arriveerde, er was een grote hoeveelheid van aardbeien met korting op de prijs. Ik had geen plan van jam te maken, maar de aardbeien waren zo goedkoop dat ik niks anders kon doen. Ik kocht 4 kg voor £1.25 (rond 2 euro of zo). Er waren ook goedkope kersen en een paar frambozen. Ik ging terug naar huis en maakte meteen de aardbeienjam, omdat de vruchten niet tot morgen zich zouden bewaren. Je kan jam met bedorven vrucht niet maken. Ik maakte er tien potten van. Chris zegt dat het heel lekker smaakt.
Ik wegnam alle pitten vanuit de kersen en plaatste hen in de koelkast voor dinsdag.
Op dinsdag stond ik vroeg op om de tweede partij van jam te maken. Ik maakte kersenjam met frambozen. Ik had nog een paar overblijvende aardbeien, en deze heb ik in de vriezer geplaatst. Op dinsdagavond gingen we naar het huis van Brenda voor "Knit & Natter". Chris probeerde om haakwerk te doen, maar dat kon ze niet (ik ben dezelfde). Ze zat met een stuk wol in een hand en de haakhoek in de andere en niet meer is er gebeurd.
Ik heb genoeg voor een bericht geschreven. Later ga ik het volgende doen.

De laatste dag van fijn weer?

Vandaag heb ik geen werk gedaan. 'S ochtends was het weer nog mooi, dus zaten we in de tuin te lezen. Op dit moment lees ik een boek in het Nederlands over de Guldensporenslag, dat ik vorig jaar kocht toen ik naar Brugge ging. Het is interessant, maar langzamer te lezen dan een boek in het Engels, natuurlijk, en ik moet onbekende woorden opzoeken. Gewoonlijk probeer ik te lezen als ik naar bed ga (ik heb vaak geen andere tijd) en na ik een paar zinnen heb gelezen, val ik in slaap, en vergeet wat ik al heb gezien en welk paginanummer, enz.
Om 12u00 of zo kwam de regen weer, en we gingen binnen. Na onze lunch (bacon sandwiches) maakte ik wat kerstkaarten. Chris ging boven om achter haar computer te zitten en meer sport te bekijken. Weer een opwindende dag langs de Costa del Failsworth.
Gelukkig schilderde ik het schuurtje gisteren, omdat deze week gaan we meer regen en wind hebben, en het wordt ook kouder.

Het schuurtje is geschilderd

Vandaag was het weer zo mooi, dat Chris en ik ruimden de achtertuin op. Ik weggooide alle de oude groenten, het einderesultaat van mijn nutteloze pogingen om hen in deze ellendige zomer te kweken. We hebben de compost gespaard. De bloemen volgend jaar zullen zich erin groeien. Ik heb nog niet beslissen of meer groenten te pogen, of niet. De courgettes waren redelijk goed, misschien ga ik een paar ervan planten.
Na onze lunch had ik zin om meer te doen, dus schilderde ik het schuurtje met houtconserveringsmiddel, een taak dat ik voor winter moest doen, en er zijn niet zoveel dagen wanneer er geen regen is.
Ik ben een beetje door de zon gebrand, maar niks serieus.

Vaccinaties tegen katgriep

Op donderdag ging ik weer naar Bradford. Mijn moeder wilde op een ritje te gaan, dus reden we naar Skipton en Bolton Abbey, en aten onze lunch bij The Wetherby Whaler.
Gisteren ging ik naar de kapster. Ik was van plan om de katten naar Millstream te nemen, want ze hadden hun jaarlijkse vaccinaties tegen katgriep nodig. Digby zag me met een katmandje en wegliep. Tilly was niet in het huis, waarschijnlijk omdat het weer mooi was. Eindelijk nam ik Annie en Bruno mee. Daarna wilde ik meer werk in de keuken te doen. Toen ik op Millstream arriveerde, Rosemary zei dat ze had geen genoeg personeel. Ze gaf de vaccinaties aan Annie en Bruno, ik kwam er terug naar huis mee, en ging weer terug naar Millstream om meer poetsen te doen. Om 14u00 kwam ik terug naar huis en wilde niet meer de keuken te poetsen. Na ik de kapster had vertrokken, niks volgens mijn plan was gegaan. Tenminste is mijn haar korter.

Onze keuken is (bijna) gepoetst

Vandaag heb ik vijf uren genomen om de keuken te poetsen. Het was niet zo smerig, maar ik besliste alle de deuren van de kasten te wassen, en de filter van het fornuis te veranderen - die taak, dat Chris niks over weet. Ik kreeg ook een nieuwe stoompoetser, dat heel nuttig was, maar het is niet de antwoord voor alles. Ongelukkig is er geen echte vervanger voor zwaar werk of "elbow grease" zoals we in het Engels zeggen. Ik waste ook de netgordijn, dat snel buiten is gedroogd.
Er is meer te doen, maar vanavond gaan we naar de WI, dus heb ik geen tijd meer.
Alfy zou trots van mij zijn, denk ik.

Ontmoeting

'S ochtends ging ik vroeg naar Ashton-under-Lyne om de bank te bezoeken. Ik arriveerde om 9u, maar elke dinsdag is het tot 9u30 gesloten, voor Klantendienst of iets. Dit vond ik heel erg. Waarschijnlijk zitten de personeel te drinken kopjes koffie rond de tafel, terwijl ze over de prijs van vis tussen elkaar praten.
Het weer was grijs en ellendig, met zware motregen. Hoewel in de namiddag was er "brede opklaringen" en nu en dan hebben we de zon gezien.
Vanavond ging ik naar het huis van Brenda voor een ontmoeting van de WI comitieleden. Er was een stuk van vreselijk nieuws: Sue heeft borstkanker en volgende woensdag moet ze een operatie hebben. Ze zei dat de diagnose is heel vroeg, dus hebben we meer hoop dat ze vlug zal herstellen.
Deze ontmoetingen zijn veel te lang. We konden de hele agenda in onder twee uren doen, maar iedereen praat over iets en niets, zoals de personeel van de bank deze morgen. Ik vertrok van ons huis om 18u30 en kwam niet terug tot 22u30.

Meer gedumpte katten

Gisteren gingen we niet naar de kofferbakverkoop, want het weer was te nat en de velden, waar alle autos staan, zou nog heel modderig zijn. In plaats daarvan, gingen we naar een stuk van braakgrond tegenover een school, en verzamelden 2 kg braambessen. Dan aten we ons ontbijt op Morrisons en een beetje boodschappen deed. We kwamen terug naar huis. Ik maakte wat pastasaus van de overblijvende tomaten, en 4 potten van gepekelde uien, terwijl Chris bezig met de stofzuiger was. Ik waste ook de braambessen, om tijd voor vandaag te sparen.
Vandaag ging ik naar Millstream. Ik poetste niet zoveel, want ik moest naar de dierenarts gaan om drie gesteriliseerde katten op te halen. Deze katten, en twee katjes ook, waren vorige woensdag in twee dozen buiten Millstream gedumpt. De vrouwelijke katten waren beide zwanger. De mannelijke kat had ook steriliseren nodig, omdat hij 12 maanden oud is. Ze zijn alle mooie katten en we hopen dat ze een nieuwe huis snel zullen krijgen. We begrijpen niet deze stomme mensen.
Ik ging terug naar huis en maakte 11 potten van lekkere jam van de braambessen met appelen. Ik gebruikte de rest van mijn tijd in de tuin. Ik maaide het gras en ruimde een beetje op.
Voor ons avondmaal aten we een haggis dat ik had op Morrisons vorige week gekocht.

Tuinfeestje bij Doreen

Van woensdag tot vandaag is er niet veel gebeurd. Op donderdag naar Bradford en gisteren nam ik meer pakjes naar het postkantoor. 'S namiddags gingen we naar een tuinfeestje bij het huis van Doreen. Brenda gaf ons een lift. De tuin van Doreen is heel klein, zelfs kleiner dan de onze. We zaten samen, schouder bij schouder zoals haring in een ton. De voeten van Joan waren bijna in de fontein. Maar we hadden fijn weer! En het was warm en zonnig! Het was moeilijk om te geloven.
De sandwiches en cakejes enz. waren heel lekker, en we genoten van alles. Chris won een kleine doos van chocoladen in de loterij. Ze zei dat mijn moeder het voor een verjaardagsgeschenk kan hebben. (Haar verjaardag is op de twaalfde van deze maand, ze is 88.)
Morgen gaan we naar een kofferbakverkoop op Chorley.

                                          Doreen en haar zus Joan met een ongewone tomaat.