Meer ruimte in de schuur! Wat een opwindend leven!

Ik heb een zorgwekkende week gehad. Mijn moeder voelde zich heel ziek na de verandering van haar pillen. De verpleegster moest ze veranderen weer naar iets anders en nu voelde mijn moeder een beetje beter. Ik heb het snel verklaard, maar het heeft alle week genomen. Gisteren gingen Chris en ik naar Bradford en haar boodschappen hebben gedaan en de nieuwe pillen van de apotheek gebracht. Vandaag belde ik haar op en ze zei dat na het eerste pilletje voelde ze zich beter. Ze was erg ademloos en dan kunt je niks doen.
De "Hartrehabilitatie" op woensdag ging goed. Ik heb geen borstpijn en kan de lichaamsbewegingen doen. Vorige maandag reed ik zelf naar Chorley en had geen problemen. Het was de laatste les voor september.
Ik ben er blij over, ik word weer te bezig, denk ik. Ik geniet van de lessen, maar ik wil niet terug in de tredmolen zo gauw stappen.
Vandaag heb ik hard gewerkt. Ik ruimde mijn schuurtje op en weggooide heel veel kartonnendozen, dat te groot waren. Dankzij de nieuwe regels van Royal Mail over de maat van pakjes en de hogere prijzen, had ik veel dozen dat ik nooit meer kon gebruiken. Ik spaarde slechts de kleinere dozen en die dat ik gemakkelijk de juiste maat kan maken. De papierbak is vol dozen en er zijn meer dozen in de garage, die tot volgende week wachten.
De Ronde van Frankrijk is begon! Voor drie weken gaat Chris eindeloos naar de televisie kijken en het irriterende titelliedje speelt het hele huis door. Er zijn zoveel advertenties! Als er waren geen van, zou elke stage ongeveer 2 uur nemen, misschien.
Morgen gaan we naar het huis van Helen voor "Jazz & Aardbeien". Helen gaat niet daar zijn. Op vrijdag had ze een operatie op haar knie. De WI-leden gaan daar om met de sandwiches en scones te hulpen.

Van maandag tot vrijdag

Vorige maandag gingen Chris en ik weer naar Chorley. Volgende week hebben we onze laatste les voor de zomervakantie. Ik weet niet of iedereen in de herfst terug komt, of misschien of we wat nieuwe klasgenoten zullen krijgen.
Op dinsdag poetste ik de keuken en zette mijn tomaatplanten in grotere potten. In de namiddag ging ik eindelijk naar de kapster. Ik zou gewandeld zijn, maar het weer was veel te heet en een beetje donderachtig, dus moest ik rijden.
Op woensdag gingen we naar het ziekenhuis om lichaamsbewegingen in "Hartrehabilitatie" te doen en ook een gesprek over "Gezond eten" te horen. Ik dacht dat Chris dit gesprek nuttig zou vinden, omdat ze te vermageren ook nodig heeft. In de avond gingen we naar WI. We speelden "Beetle". Ik kreeg de minste punten van allemaal (typisch!) en won een houtene lepel als poedelprijs. Ik herinner me niet wat de echte winnaar heeft gewonnen.
Gisteren deed ik verschillende gewone taken. Ik knipte mijn teennagels, bijvoorbeeld. Ik ben zeker dat iedereen wilt dat weten (niet). In de namiddag zette ik een paar dingen op eBay en kookte "Pasta Bake" voor ons avondmaal, maar met aardappelen in plaats van pasta, want we hebben veel die ik moet gebruiken.
Vandaag ga ik naar de volkstuin van Doreen om wat onkruiden te verwijderen.

Te veel slechte foto's

Deze week heb ik heel veel nutteloze afbeeldingen en foto's vanaf mijn computer genomen. Ik kon meer doen. Ik wil meer ruimte op mijn harde schijf hebben. Tegenwoordig zijn foto's heel groot. Toen we gingen eerst naar Brugge, namen we veel foto's, maar nu kan ik zien dat sommige te donker, saai, of onscherp zijn, of we hebben te veel die hetzelfde gezicht tonen. Bijvoorbeeld, wanneer je eerst het belfort van Brugge ziet, het lijkt zo schitterend en fantastisch, dat je bijna een foto van elke baksteen neemt, in het geval dat je iets hebt gemist. Chris en ik hebben ook onze eigen camera's, zodat je altijd twee foto's van alles krijgt, slechts of ze niet goed zijn. Ik heb al 4 gigabytes meer van ruimte gemaakt, omdat ik zoveel foto's heb verwijderd.
Gisteren gingen we weer naar Bradford. We namen mijn moeder mee naar dezelfde pub als vorige week, maar we wensten dat we ergens anders waren gegaan. De kip van Chris en ik was te droog, en de worsten van mijn moeder koud waren. (Vandaag hebben onze katten de kip voor zijn avondmaal gegeten).
Vandaag gingen we naar Daisy Nook tuincentrum om te lunchen. Nu moet ik mijn Nederlandse huiswerk doen.

Hartrehabilitatie begint

'S ochtends gingen Chris en ik naar het ziekenhuis om "hartrehabilitatie" te beginnen. Er waren 4 andere mensen. Zij waren allemaal mannen en ouder dan ik, zover als ik kon zien. De fysiotherapeute gaf eerst een kort gesprek over de agenda voor de volgende 8 weken, en wat we gaan doen. Een verpleegster nam mijn bloeddruk en het was laag, dus werken alle die pilletjes, haha. Dan moesten we een wandeltest voor zes minuten doen. We wandelden heen en terug, heen en terug, naast een 10-meter witte lijn op de vloer, zo snel als we konden. Toen ik had gedaan, ik was moe! Maar ik liep heel snel. De fysiotherapeute zei dat na volgende week, waarschijnlijk kan ik hardere lichaamsbewegingen dan de anderen doen. Ze zei ook dat gewoonlijk ik niet zo snel moet lopen! Ik ben altijd redelijk snel gelopen.
Volgende week komt de dietiste om over "Gezond eten" te praten. Ik zei naar Chris dat ze ook moet komen, als mogelijk. Vorige week zei ze tegen me: "Ik heb geen gewicht verliezen." Het was donderdag en ik nam alle rommel buiten naar de vuilnisbakken. In haar prullenmandje waren heel veel Twixpapiertjes.
Ik heb een dieetbladje, dat ik vorige maand in het ziekenhuis kreeg. Ik vraag me: "Ga ik langer leven, als ik dit dieet volg? Of zal het er maar uitzien?" Ik kijk vaak ernaar, maar de fritjes, worsten, aardappelchips en zo veranderen nooit van een kant ("Eet nooit") naar de andere ("Eet dagelijks").
We gingen naar Morrisons om kattenvoedsel te kopen, maar je nooit weer buiten komt, met slechts kattenvoedsel in je mandje. We kochten verschillende vetarme yoghurts met korting erop. Soms zijn ze anders te duur. Vanavond komt een advertentie op de televisie: "Waarom proberen zoveel vrouwen deze yoghurt?" vroeg het. (Het is echt voor osteoporose). "Omdat hij een korting heeft," zeiden we. Dit is niet het antwoord dat ze verwachten.

Mooi weer

We hebben een paar dagen van mooi weer gehad. Op zaterdag gingen we naar Bradford om mijn moeder te bezoeken. Ze dacht dat ze nooit meer me zou zien, denk ik. Chris reed naar Bradford, omdat ik nog niet zelf kan rijden. We gingen naar een pub om te lunchen, en dan de boodschappen hebben gedaan. Gisteren zaten we alle dag in de achtertuin. Ik herinner me niet wanneer dat laatste er gebeurd is - twee jaren geleden, misschien. Natuurlijk, onze buurman was bezig met zijn krachtwasser op zijn paden en tuinmuren, heel veel lawaai en verspild water voor twee uren of zo. Het gaat regenen op dinsdag, dus alle dat gedoe niet nodig was. Sommige mannen kunnen nooit rustig zijn.
Chris maaide ook het gras en we beide sneden het lange gras van de kanten af. Na we alles hadden gedaan, genoten we de namiddag.
Op zaterdag was het ook Failsworth Carnival - het stalletje van de WI heeft £204 gemaakt, dankzij het mooie, zonnige weer. Gewoonlijk zouden we ook daar zijn geweest, maar ik kan nog niet in de hete zon alle dag blijven. (Soms voel ik me zoals een van die tere Victoriaanse dames, met alles dat ik niet kan doen.) Ik had wat sprits gemaakt, dat Helen op vrijdag had opgehaald, en potten van jam ook gegeven. De sprits was eetbaar, maar volgende keer ga ik kleine cakejes (buns) maken.
Chris wilde een stappenteller als geschenk voor haar verjaardag vorige donderdag. Ze zei, "Koop nog een voor jezelf ook." Deze morgen hebben we beide ze gedraagd. Nu kan ik zover als de bushalte met Chris wandelen, als ze naar werk gaat, en word er niet moe mee. Het volgende doel is naar de kapster te lopen.

Dinsdag en woensdag

Op dinsdag tuinierde ik een beetje meer en ook de tapijt van de woonkamer met de stofzuiger poetste, omdat Susan, de zus van Chris, in de avond op bezoek kwam. Hoewel we gingen naar The Coach and Horses pub om te eten. Susan was eerder een verpleegster van hartpatienten en weet veel over wat er aan me gebeurd is. Ze praatte tegen beide van ons over vermageringsdieten, dat alle goed advies was, maar de ogen van Chris glazig werden, voor Susan had geeindigd.
Vandaag was ik een beetje moe, na alle tuinieren en poetsen, maar wat kan je verwachten?
Vanavond gingen we naar de Handwerkavond van de WI. Sommige van de leden gaan de handwerktentoonstelling van de WI van Lancashire zich inschrijven. Dit is in september. Ik zei dat ik een van mijn theemutsen ervoor zal opgeven, in de novicesectie. Ieder item dat ingeschreven is, wint een punt voor zijn WI. Misschien zal hij iemand amuseren.

Terug naar Chorley

Gisteren was het weer heel mooi. Ik heb meest van mijn tuinplanten in potten gezet, en zat ook in de achtertuin. Er zijn loodgieters bij de buren om de centrale verwarming te vernieuwen. Ik weet niet waarom, elke keer dat je kan in je tuin zitten (en dat is er niet zoveel gebeurd!), er zijn altijd mannen, die een vreselijk lawaai met boormachines en zo moeten maken. Ik wist niet of het lawaai slechter binnen of buiten was. Onze buurman ook moet zijn gras maaien, zo gauw als het 1mm zich groeit. Hij heeft ook een grote grasmaaier, dat kon het gras van Buckingham Palace gemakkelijk maaien.
Ik moet niet klagen, maar onze tuinen zo klein zijn, dat elke tijd dat je iets doet, je inwikkelt de hele straat.
Chris kwam terug van haar werk om 14u30 en we gingen beide naar Chorley, zodat ik naar de Nederlandse les kon gaan (ik kan nog niet zelf rijden, tot 14 juni). Iedereen was heel verrast om me te zien. Eindelijk waren ze met de verleden tijd begonnen! Nu kunnen we zeggen wat we gisteren hebben gedaan.

Wandeling in Daisy Nook

Vorige zaterdag gingen Chris en ik naar Daisy Nook, een klein natuurreservaat dichtbij het tuincentrum. Het was eerder een deel van een oud kanaalstelsel, en je kunt nog de sluizen en de sluisdeuren zien. Er zwemmen veel eenden en ganzen op het water, maar we zagen geen jonge eenden, dat we heel vreemd vonden, omdat het nu juni is. Deze lente is de koudste voor 50 jaar geweest.
Het was de eerste keer dat ik zover had gewandeld sinds mijn hartaanval en gelukkig had ik geen problemen. Er zijn wat banken, dat we erop konden zitten.
De zon schijnt. Hoewel was er een koude wind. Als we terug naar huis kwamen, we konden niet in de achtertuin zitten.
Op zondag opgeruimd Chris haar slaapkamer en we gingen ook naar Morrisons om plastieke dozen te kopen, zodat ze wat dingen in de garage kan plaatsen. Ik verkocht een paar dingen op eBay en vond meer dingen, die ik nooit zal verkopen. Die gaan terug naar Millstream, zo gauw als ik kan rijden.