Halloween Bingo

Ik ben weer naar Bradford geweest en de boodschappen en een beetje huiswerk voor mijn moeder heb gedaan. Om 18u kwam ik weer thuis. Elke Halloween gaan Chris en ik naar Bingo. We hebben wat Halloween snoep aan de kinderen gegeven die in onze straat wonen, maar er zijn teveel tieners die van ergens anders komen en we houden niet ervan. Dus gaan we naar Bingo om hen te ontsnappen. Hoewel hadden we geen geluk. Ik heb altijd weinig geluk met kansspelen. Chris wint meer, maar gewoonlijk wanneer ze met haar moeder gaat en niet met mij.
Een vriend van Chris heeft kanker, en vandaag ontdekte hij dat het komt terug, wat jammer. Hij is dezelfde leeftijd als mij. Zijn vorm van kanker is ook heel agressief, en we denken dat misschien kunnen de dokters niet zoveel voor hem doen. Natuurlijk gaat hij wat chemotherapie enz. hebben, maar de kanker nu in zijn rug zich plaatst. Hij heeft al rugpijn ermee.
Vanavond voel ik me een beetje fatalistich. Je moet van je leven genieten, want je weet nooit wat rond de volgende hoek wacht.

Nieuwsbrief van Millstream

Vandaag heb ik geen schilderen toch gedaan. Adrianne heeft mijn getypt versie van de Nieuwsbrief gelezen en gisteren kwam ze terug ermee. Dus zat ik achter de computer voor zes uren en omstreeks half ervan heb ik in Microsoft Publisher gezet. Ik heb een paar verhalen meer over de dieren nodig, want er is nog meer ruimte dan ik had gedacht. Op dinsdag ga ik meer doen. Morgen ga ik weer naar Bradford. Tenminste is mijn auto schoon. Het was gepoetsd vorige vrijdag door de monteur na zijn MOT. (Ik had al de afval mezelf weggegooid, maar ze gebruiken een speciaal poetsmiddel, ik weet niet welke soort, die alle de stof verwijdert).

We moeten meer voedsel voor Mabel de geit kopen, dus gaan we naar Otley. Otley is een mooie kleine stad op de stroom van de Wharfe. Deze is een oude postkaart ervan, die in 1955 genomen was, maar het is niet veel veranderd op dit gezicht.

Halloween

Veel jaren geleden zijn Chris en ik naar dit Halloweenfeest geweest. Ik ben "Gardening Which" (een soort van tijdschrijft, en een woordspeling op "Witch" natuurlijk) en Chris is "The Wizard of Oz".

Heel scary he?

Stamboomonderzoekgroep

'S ochtends ben ik met de strijk om 9u begonnen. Ik wilde het niet meer te zien. Er was niet teveel, maar bijna alles is van Chris. "Ik zal dat doen," zeg ze, en drie dagen later zit het nog in dezelfde hoek van de woonkamer. Dan heb ik een was gedaan, en ben aan de vloer met de stofzuiger gevallen. Ondertussen Chris heeft de keuken een beetje geruimd op. We hadden de poetsen bij 12u gedaan, en de stamboomonderzoekers kwamen niet tot 14u. Dus ging ik naar Morrisons om de boodschappen te doen en de klus voor morgen te vermijden.
We hadden een gezellige namiddag met Brenda, Jean en Vivienne. Jean zou liever praten dan achter de computer zitten. Brenda is heel ernstig over haar onderzoek en naar Ramsgate is geweest om meer te ontdekken - haar gezin komt van Kent uit. We aten wat cupcakejes met onze kopjes thee en koffie, en ik heb ook mijn "Antwerpse Handjes" biscuits uitgedeeld. Iedereen dacht dat ze heel lekker waren.
Nu bekijkt Chris "Strictly Come Dancing" op de TV en ik schrijf dit bericht. Morgen ga ik wat schilderen te doen. De leden van de vakgroep van de WI gaan "Geheime Sinterklaas" of "Secret Santa" hebben. We moeten elk een Kerstmisgeschenk maken voor een lid van de groep - de mijne is voor Doreen. Ik kon een pot van jam aan haar geven, maar ze maakt veel jam haarzelf, dus moet ik iets anders doen.

Woodhouse Gardens

'S ochtends was ik al voor mijn computer om 7 a.m. en heb de volgende Nieuwsbrief van Millstream getypt. Het is slechts de eerste versie, want Adrianne moet het lezen en veranderen als ze nodig heeft, en dan mag ik het schrijven als tijdschrijft volgende week. In de namiddag heb ik wat vrienden van Millstream ontmoet in de "Woodhouse Gardens" pub om de verjaardag van Pat te vieren. We hebben een lekkere maal gegeten en onze Kerstmaal gereserveerd op het begin van december. (Dit zal ook voor mijn verjaardag zijn - dus betalen we maar eens).

De foto's tonen: twee gezichten van Failsworth van Woodhouses, het dorpje van Woodhouses, en onze lunch in de Woodhouse Gardens. Daarnet heeft Chris opgebeld. 'S ochtends reed ze mijn auto naar de garage in Bolton voor zijn jaarlijkse MOT. Gelukkig komt het uit op minder kost dan we hadden gedacht - "slechts" £107 - dat is heel goedkoop, geloof je dat of niet. Ik heb niet zover gereden, zei de monteur. Dat kan ik niet geloof - ik schlep altijd heen en terug op de M62 tussen Manchester en Bradford.

Waanideeen van grootsheid

Na onze mooie dag in Brugge vorige week, heb ik dit beeld van een ridder aan ons huis toegevoegd.

Vorige donderdag in Brugge

Op donderdag morgen ontmoetten we onze vrienden in Brugge. Eerst gingen we naar de Grote Markt met de bus. Er waren al veel supporters van Birmingham City in de stad, en ze hadden een grote vlag rond de beeld van Breydel en De Coninck geplaatsd. Een van de supporters nam een foto van ons met mijn camera. Ongelukkig stond de zon achter de Halletoren, zodat de voorzijde in schaduw lag. Dan gingen we naar de Burg en zagen het Stadhuis en de Heilige Bloedbasiliek, mooie gebouwen.

We wandelden door Blinde Ezelstraat naar de Vismarkt, die natuurlijk veel van vis rook, en dan bij de Rosenhoedkaai, een van de meest fotografeerde hoeken in Brugge. Je kunt het Belfort zien, en de reien, wat schilderachtige huizen en ook de brug op Wollestraat.

We hadden veel honger en dus binnen een cafe gingen om omeletten en zo te eten. Met mijn rugzak sloopte ik een paar planten en ornamenten. Bunny en Alfy zeiden dat ze ergens me konden nemen, maar slechts eens. Na onze lunch, dronken we kopjes koffie en veel praatten.

Bunny wilde het Begijnhof te zien, en we liepden er langs Dijver naar. De enorme torenspits van de Onze-Lieve-Vrouwekerk doemde boven ons op. Naast het Groeningemuseum is er een kleine park, met moderne beelden van De Vier Ruiters van de Openbaring. Er is een brug, die omstreeks op een duizend jaar oud lijkt, maar het is nauwelijks een honderd. Het was gebouwd door Louis Delacenserie, de stadsarchitect van Brugge, op het begin van de twintigste eeuw. Delacenserie versierde veel van de oudere gebouwen en plekken in Brugge, want nu waren er meer toeristen, die wilden “de authentieke” oude Brugge te zien. Hij heeft ook veel met de Gruuthuse gedaan, waar tijdens de eeuw van Bourgondie woonde Louis de Gruuthuse in. Boven de deur is er een grote paardenridder, met de spreuk “Plus est en vous”. (Ik zou graag een ervan boven onze eigen deur hebben, maar kleiner, misschien).

We wandelden door Walplein naar Wijngaardstraat. Alle de paarden die de koetsen trekken, bij het Begijnhof staan om te eten en drinken.

Binnen het Begijnhof was het heel rustig. Er zijn veel bomen in een soort van binnenplaats, en de witte huizen van de nonnen staan rond de kanten. In de lente is het vol van gele narcissen, maar we hebben dat altijd gemist.

De weg door het Begijnhof leidt tot het Minnewater, een mooie meer met banken en rustige paden. Eenden zwommen op het water en paddestoelen uit de wilgbomen groeiden. Hier namen we meer foto’s van elkaar, en dan naar het einde van het Minnewater liepden om de Poertoren te zien. Deze staat sinds de viertiende eeuw en hield de buskruit voor de kanonnen enz. van de stad.

Helaas was het nu de tijd om naar het station terug te wandelen. Maar eerst hadden we wat kopjes koffie in een cafe, die een affiche in de raam heeft gezet: “Keep Calm and Eat a Cupcake”. Chris kocht twee Halloweense cupcakejes voor de treinreis van Alfy en Bunny.

We gingen door Simon Stevinplein naar de Grote Markt en onze bus. Ongelukkig waren meest van de supporters van Birmingham City nu dronken, en ze wandelden langs Steenstraat met veel schreeuwen tussen elkaar. Politiehelicopters boven Brugge alle dag hadden gevlogen. In de Markt waren er enorme bergen van vuilnis, en stromen van verspilde bier. Ik heb nooit zoveel afval in Brugge gezien.

Eindelijk we bereikten het station en haalden onze trein naar Oostende. We hadden een fantastische dag gehad, maar we waren ook droevig om onze vrienden te achterlaten, want we zullen niet hen voor vele maanden zien.  

Terug naar realiteit

Vandaag heb ik geen genoeg tijd om meer over onze vakantie te schrijven, dus dat is voor morgen. 'S ochtends ben ik ontwaakt met wat pijn in mijn linkerbeen, maar het komt van mijn rug uit, denk ik. Wat heb ik gedaan, dat weet ik niet, een verrekte spier, misschien. Ik ging naar Millstream om de vormen op te halen. Er zijn veel van, want ik heb geen vorige week thuis genomen. Sheila had weinig personeel, dus heb ik de schuur van Mabel gepoetsd en vers water aan haar gegeven. Daar is er niet veel werk in, geen vooroverbuiging of zware gewichten.
In de namiddag heb ik mijn foto's op Picasa bekeken, en hen in mijn fotoalbums gezet. Morgen ga ik naar de tandarts voor een check-up. Volgende week gaat mijn auto voor een MOT. Ik moet veel geld vinden. Alles komt om dezelfde tijd.
Chris heeft een zware verkoudheid en is een beetje ellendig ermee. Ze denkt dat ze het in Belgie heeft gevat. Vorig jaar hebben we beide verkoudheden van Engeland gebracht, en hen aan het personeel van het hotel in Brugge gegeven. Het was heel ongelukkig.

Woensdag in Brugge

Vorige woensdag gingen Chris en ik naar Brugge, om te gaan winkelen. Op donderdag zouden we onze vrienden ontmoeten en rond de stad wandelen. We bezochten wat boekhandels, en kochten een paar flessen van bier, maar niet zoveel, want ze zijn heel zwaar om te dragen. In The Free Record Shop ik zoek altijd een filmpje of reeks in het Nederlands of met Nederlandse ondertiteling. Deze tijd heb ik "Lili en Marleen" gekocht. Hoewel Alfy zegt dat er geen ondertiteling is, dus moet ik hard luisteren.
In Delhaize kochten we wat chocolade voor vrienden in Engeland.
Voor onze lunch aten we wat lekkere kip met frites. Ik bestelde een kriekbier en dacht dat het een Kriek Max of iets zou zijn, maar het was een Kasteel Rouge, een beetje straf voor de namiddag. Ik kreeg hoofdpijn en moest op een bank zetten tot het gegaan was.
Er is een winkel op Mariastraat die soms bierglazen verkoopt voor slechts 25c. Gewoonlijk is het de moeite waard om daar te gaan, en we hebben twee gekocht. We namen ook veel meer foto's. Het weer was mooi, een beetje koud, maar het is oktober.
We gingen terug naar Oostende met de trein. Voor onze avondmaal was het kip en frites (je hebt geen keus).
Tijdens de avond bekeken we een TV-programma over koolmijnen in de VS. Ik ontdekte dat het was makkelijker om de Nederlandse ondertiteling te begrijpen, dan naar de Amerikanen te luisteren. Misschien ga ik wat vooruit.

Dagtocht naar Antwerpen

Op dinsdag morgen om 7u waren Chris en ik klaar om naar het station te lopen. De regen kwam zoals van emmers uit, dus gingen we door taxi in plaats van wandelen. Op het station waren we heel te vroeg. We haalden de 7.03 trein, want het was 15 minuten te laat.
We zetten in de cafe in het station van Antwerpen tot Alfy en haar zus Bunny gearriveerd hadden. Ze zijn mijn vrienden die door mijn blog heb ik gemaakt. We hebben hen vorige mei ontmoetten. Ze kwamen naar Oostende, en deze tijd vroegen ze ons om Antwerpen te bezoeken. We waren blij om hen weer te zien. Eerst gingen we op bezoek naar thuis van Alfy, die we heel gezellig vonden. (Het is veel properder dan de onze!) We ontmoetten ook de man van Alfy, die lekkere kopjes koffie maakte.
Alfy heeft wat zaden van haar mooie stinkertjes aan me gegeven, dus zullen we vrolijke bloemen volgende zomer hebben. Na ons bezoekje, gingen we naar de frituur om lunch te eten. We hebben ook de dochter en schoonzoon van Alfy ontmoet.
In de frituur wist ik niks over de voedsel. In een Engelse frituur is het natuurlijk anders, bvb. vis, vleestarten, worstjes, enz. Ik voelde me heel stom, wanneer ik weinig snacks herkende, hoewel heeft Bunny hen verklaard. Eindelijk koos ik wat goulash en frites. Alfy gaf aan me ook een kleine portie van stoofvlees, om te proeven, want ik heb geprobeerd om stoofvlees thuis te maken.
Na onze frietjes gingen we terug naar de stad. We wandelden door de straten, en meest van de beroemde gezichten van Antwerpen hebben gezien, zoals de beelden van Rubens en Brabo, het Stadhuis, de Onze-Lieve-Vrouw kathedraal met zijn mooie belforttoren, en een koepel in de vorm van een uien, die in Engeland is niet gewoonlijk. Rond de Grote Markt staan alle de oude gildehuizen met hun trapgevels, enz. en hebben we veel foto's ervan genomen. Het regende niet meer, en de hemel was helderblauw.

Na een kopje koffie en pannenkoeken, moesten we terug naar Oostende gaan. We hadden een hele gezellige dag gehad, en keken we naar uit om onze vrienden weer in Brugge op donderdag te zien.

Vakantie in Oostende

Gisteravond waren we weer thuis, na een korte maar heel plezierige vakantie in Oostende, van maandag tot vrijdag. Vorige maandag stonden we al om 6u bij het busstation in Ashton-under-Lyne, en dan met een minibus op de snelweg naar Nottingham en de reisbus. Dan gingen we rechtstreeks naar Dover en de boot naar Calais. Deze reis is saai, maar je moet wel het slikken. We zijn op het hotel om 6 p.m. gearriveerd. Na onze avondmaal (die varkensvlees was, dus heb ik geen gegeten, slechts soep en dessert) wandelde ik naar het station, om de dienstregeling voor de treinen naar Antwerp op dinsdag te zien. Deze maand is er een kermisterrein in Oostende en vlakbij het station stond een rij, die “Wild Mouse” heet. De wagens gingen rond en rond in een soort van dubbelle spiraal, ik voelde me ziek om hen te zien.
Op de weg terug naar het hotel had ik een grote dorst. Dus ging ik naar een nachtwinkel en een blikje van kriekbier kocht. Ik dronk het bier op de promenade, terwijl keek ik op de zee uit. Natuurlijk was het donker, dus was er niet veel te zien, uitgezonderd wat zeemeeuwen, die op de zand te slapen stonden. 
Nu ga ik om wat foto’s in mijn albums te plaatsen. Later schrijf ik meer.  

Mooie zonneschijn, maar we zijn bezig

Op donderdag heb ik weer op bezoek naar mijn moeder geweest, maar er is niets van interesse om erover te zeggen. Gisteren was het onze Boekgroep op thuis van Bjorg, een Noorse vrouw. We hebben gepraat over een boek die "Company of Liars" heet, en is in de middeleeuwen gezet. Vorige maand moeten we "Lucky Jim" door Kingsley Amis lezen. Het is een van mijn favoriete boeken, want het centrale karakter is zoveel tegen pretentieuze mensen, en zijn persoonlijkheid is heel goed beschreven.
Na de Boekgroep zijn Jane en Doreen naar ons huis gekomen, om de Nieuwsbrief voor het volgende WI-ontmoeting te plannen.
Vandaag moeten Chris en ik onze koffers pakken. Het is een hele klus om wat kleren te keuzen, wanneer je op vakantie gaat. Hoewel is het beter dan in de zomer, met de kwestie: "Zal het heet of koud zijn?" Natuurlijk ga ik mijn fleece en regenjas meenemen.
De zon schijnt en het weer is mooi. We gaan om lunch op Morrisons te eten, en een paar dingen te kopen. Voor onze avondmaal, ik ga spaghetti met saus te maken, zodat zijn er geen overblijfselen in de koelkast. Ik weet niet precies wat ik er plaats in.

Indian Ocean

Gisteravond zijn wat WI-leden naar een restaurant te Oldham, die "Indian Ocean" heet. We hebben een leuke maal gegeten, en veel gekletsd, zoals gewoonlijk. Ik heb Lamb Rogan Josh gekozen, en Chris Prawn Biryani, maar ze zegt dat ze heeft lekkerder Biryanis alvorens gegeten. (Sommige mensen nooit gelukkig zijn, ha, ha.)
Ik heb wat grappen verteld en er was veel gelachen. Hoewel Chris heeft alles al gehoord, natuurlijk. De luidste lach was van een grap dat ze haat. (Deze grap is niet echt grof, maar ze houdt nog niet ervan). Ze kent twee grapjes, maar ze kan niet beide op dezelfde tijd herinneren.
De grap van Chris: Een man komt binnen een winkel die huisdieren verkoopt. Hij zegt: "Ik zou graag een wesp kopen."
De winkelier zegt: "Het spijt me, meneer, we verkopen geen wespen. We verkopen honden, katjes, muizen, vogels . . ."
"Nee," zegt de man. "Ik wil een wesp kopen."
"We verkopen GEEN wespen," zegt de winkelier.
"Gisteren," zegt de man, "heb ik een wesp in je raam gezien."

Aquacise

Gisteren zijn Jane, Doreen en ik naar de zwembad te Chadderton geweest, om de Aquacise klas te proberen. Gelukkig past mijn zwempak, want ik had nooit alvorens gedragen. De vrouw die de lichaamsoefeningen toonde was erg jong, maar ook groot, en met twee zwembandjes. Ze droeg een nauwsluitende roze bloes en zwarte broek. Ze sprong hier en daar, en op en neer, op de kant van de zwembad. We dachten dat ze zou vallen, en in het water gaan, maar nee.
Ik kan mezelf niet over zwembanden klagen.
Dan heeft ze wat worstjes van schuimrubber aan ons gegeven. We moesten meer oefeningen met deze worstjes doen. Ik had een soort van vecht met de mijne en was bijna verdronken.
Op middag was de klas geeindigd, en we zijn naar thuis van Doreen geweest om een kopje thee te drinken.

Niet zingen, zoals Gene Kelly, maar poetsen in de regen

Vandaag heeft het geregend van 9u tot nu. Ik ben naar Millstream geweest om de vormen op te halen, maar een van de vrijwilligers is niet gekomen, dus ben ik gebleven en heb veel hokken van de katten gepoetsd en Mabel opgeruimd met verse stro. Sommige vrijwilligers uit hun ramen in de morgen kijken, en veel regen zien, en ze beslissen om terug naar bed te gaan. Wie, denken ze, gaat om voor de dieren te zorgen?
Ik heb met Rosemary een kopje koffie gedronken en alle nieuws gehoord, dan ben ik naar Morrisons weer geweest voor mijn eigen boodschappen, die vorige zaterdag had ik er geen genoeg tijd voor. En dan ben ik de ketchup vergeten.
Wanneer ik ben thuis gekomen, ik was zo vochtig dat ik mijn kleren veranderde en mijn haar waste.
Ik heb een email van Jane gekregen. Ze en Doreen gaan naar de zwembad op woensdag morgen (Aquacise) en ga ik ook mee? Vorig jaar heb ik een nieuwe zwempak gekocht en heb het niet gedragen. Ik hoop dat het nog past.

Niks opwindend

Gisteren heb ik weer naar Bradford gereden en de boodschappen voor mijn moeder gedaan. Op dit moment heeft ze veel pijn met artritis. Ik heb ook haar bed met warmer lakens (katoenflanel) gemaakt en de andere lakens thuis meegebracht om hun te wassen. Op 17u op de M62 snelweg was het al bijna donker, met zware motregen en veel mist.
Ik ben in Tesco gegaan om kattenvoedsel en een gerosteerd kip te kopen, en naar thuis gekomen op 18u 30. Ik was te moe om achter de computer te zitten, dus heb ik 2 episodes van "Terug naar Oosterdonk" bekeken op de TV. (Deze reeks heb ik op DVD in Brugge vorige mei gekocht). Ik moest de ondertiteling gebruiken, niet alleen want ik begrijp niet makkelijk de dialoog, maar ook want de acteurs zoveel fluisteren en achter hun handen spreken.
Er zijn geen goede programma's op de televisie op zaterdagavond. Dit is gewoonlijk. Misschien is het een bestraffing want je zo tragisch bent, en binnen blijft, en niet buiten naar de pub of de bioscoop gaat, enz.

Knit & Natter

Sue knitted and Chris nattered.

We hadden een gezellige avond, hoewel hebben we veel gepraat over de toestand van onze WI. Zeker hebben we een ontmoeting nodig, maar we zijn alle op vakantie, een na de anderen, voor drie weken of zo.
Maar we zijn beslist dat het zal overleven.
Vandaag heb ik op Millstream gepoetsd. Het weer is niet slecht, maar natuurlijk kouder dan vorige week. Sheila zegt dat gisteravond een man is gekomen met een klein rooi katje die hij had in een doos gevonden, bij een school gedumpt. Het katje is slechts 5 weken oud en niet veel vlees nog kan eten. Sheila geeft hem wat katjesmelk (gecondenseerd melk is ook goed, met gekookt water toegevoegd), en kleine stukjes van kip en katjesvoedsel.
Mijn appelmoes is gevrozen in het blikje en ik heb de porties in de vriezer geplaatst.

 Er was een beetje moes die overbleef. Dus heb ik het gegeten.

Appelmoes

'S ochtends heb ik wat breien gedaan met mijn nieuwe wol, en de keuken een beetje opgeruimd. In de namiddag heb ik appelmoes gemaakt van mijn afgewaaide appels. Ik had een probleem: wanneer je appelmoes met gerosteerd varkensvlees eet, je hebt slechts een kleine portie nodig, en mijn plastieke dozen zijn alle te groot. Dus vrieze ik de appelmoes in een Yorkshire pudding tin. Wanneer de stukjes gevrozen zijn, ik ga hun in een vriezerzak plaatsen zodat we nog een of twee kunnen uitnemen. (Dit doe ik ook met aardappelenpuree voor mijn moeder, want ze is 87 en niet meer zoveel eet.)
Vanavond gaan we naar thuis van Brenda voor "Breien en Babbelen" (Knit & Natter als we het heten) maar eerst moet ik wat curry maken. We hebben een blikje van curry, en ik ga wat uien, champignons enz. ermee vermengen.

Terug naar Gordon Riggs

Vandaag heb ik naar het tuincentrum van Gordon Rigg gereden. Ik was op zoek naar wat kipmest voor de volkstuin. Gisteren ben ik naar Daisy Nook geweest - daar was geen kipmest in, uitgezonderd wat dozen, dezelfde maat zoals een kleine doos van cornflakes, die £4.99 kostten. "£5 voor iets dat een kip niet meer kan gebruiken!" dacht ik. "Dat koop ik niet. Ik heb het voor mijn volkstuintje nodig, niet een bloembak." 'S ochtends heb ik meer geluk. Op Gordon Riggs heb ik twee grote 7.5kg emmers gekocht op £5.75, die "50% Extra Free" erop zeggen.
Na september is het moeilijk in de tuincentra om nuttige dingen voor je tuin te kopen. Er is te veel vuilnis voor Kerstmis en ook Halloween in plaats daarvan, zogenaamd "Merry Festive Junk" door mijn moeder.
Ik heb mijn ontbijt gegeten in hun winkel op de andere kant van de weg. Daar heb ik ook wat wol gekocht.
Vanavond is het weer regenachtig. Ik geloof niet het mooie weer op vorige zaterdag.

WI schok

Vandaag heb ik wat boodschappen op Morrisons gedaan, om biscuits voor ons ontmoeting vanavond te kopen. Tijdens de namiddag heb ik een beetje schilderen gedaan, dan heb ik in mijn inbox bekeken, voor het geval dat er wat berichten van de WI-bestuur in waren. Ik had een grote schok - Tracy, onze president, heeft plots om van de WI kwijt te zijn beslissen. Niemand had dat verwacht, en niemand anders zou graag de president te zijn. Hoewel denken we dat Jane zou het heel goed doen - en ook is ze op vakantie op dit moment, dus was ze niet op het ontmoeting vanavond. Helen en Brenda naar thuis van ons zijn gekomen.
Waarom Tracy wilde niet meer de president te zijn, dat weten we niet, maar voor een paar maanden is ze niet naar zoveel ontmoetingen van de WI geweest, of op de dagtochten of verschillende groepen gekomen. We zullen met Jane als een team werken, die een beetje moeilijk met Tracy was, omdat ze zou liever haar eigen ideeen gebruiken dan die van anderen.
Wat een verrassing zal Jane hebben, wanneer ze terug van vakantie komt, en we haar moeten vragen of ze de president zal zijn.

Foto's van Eyam

Eindelijk heb ik opgeslagen wat foto's van onze dagtocht in Eyam.

Doreen, Jane en ik met onze lekkere picknick. Er zijn meer foto's in mijn album (Link naar albums volg a.u.b.) Chris heeft deze foto genomen.

Jane zou niet in de stocks zitten.
Ik ga meer foto's opgeslagen, wanneer de internet toegelaat.
Vandaag ben ik weer naar Bradford geweest. Ik wilde wat kipmest van de tuincentrum te Otley kopen, voor de volkstuin, maar het was te duur. Ik zal het kopen op Daisy Nook, bij Failsworth, in plaats daarvan. Hoewel was het ergens met mijn moeder te rijden.

Dagtocht naar Eyam

Vandaag was ik van plan om over onze dagtocht naar Eyam in Derbyshire te schrijven en wat foto’s toevoegen. Hoewel is onze internetverbinding zo slecht, dat ik geen foto’s kan opgeslagen. Ik heb alle dag geprobeerd.

In onze boekgroep hebben we pas een boek over de Zwarte Pest in Engeland gelezen. Wanneer de pest in een kast van kleren tijdens 1666 in het kleine dorpje van Eyam arriveerde, alle de inwoners hebben beslissen om niet meer uit het dorpje te vertrekken, tot de pest was gegaan. Veel mensen hebben gestorven, maar niemand in de andere dorpen met de pest besmet werd.

Chris, Doreen, Jane en ik hebben Eyam bereikt op 11-30. We hadden een picknick gebracht mee, en op het gras bij de parkeerplaats gezet te eten. Ondanks het 1 October was, er was veel zonneschijn en mooi warm weer. (Niet zoals Scarborough!)

Vlakbij de parkeerplaats staat een museum, die het verhaal van de pest in Eyam vertelt. Na onze bezoek hebben we rond het dorp gewandeld en de oude huisjes gezien, waarin mensen tijdens de pest woonden en veel ervan overleed.

De kerk was ook interessant, maar er was geen fotografie toegelaten – Joost mag het weten – zodat we hun postkaarten moeten kopen, misschien. In het centrum van het dorp zat “stocks” waarin, tijdens de middeleeuwen en een beetje later, als je iets verkeerd hadden gedaan, je plaatsde je benen in gatten tussen twee houtenplanken, en de andere inwoners veel bedorven vruchten en groenten, en soms stenen, aan je gooiden.

Dan hebben we kopjes thee en koffie gedronken, en scones gegeten, op een cafe binnen een craftcentrum, maar de scones waren niet zo lekker. Er was te veel natriumbicarbonaat in.

We hadden terug naar de auto gewandeld op 4u, en hebben weer naar thuis gereden, na een heel gezellige dag.

Ik ga een album met de foto’s maken, wanneer de internet meer zin in een stukje werk heeft.