Rufford Old Hall

Gisteren gingen Chris en ik naar Rufford Old Hall, een mooi oud huis dat in 1662 gebouwd was. Het weer was heel zonnig en ook warm. Chris werd lid van de National Trust, dat ik voor veel jaren lid ervan ben. Nu kunnen we allebei binnen de huizen, tuinen enzovoort "vrij" gaan.
We genoten van onze dag. Alle foto's gaan gauw in mijn albums.
Vandaag gingen we naar de volkstuin. Doreen en Sue kwamen ook. Sue sneed de braamstruiken af, dat buiten de volkstuin zich groeiden. Chris en ik ruimden de hoop van onkruiden op, dat we vroeger hadden opgegraven, en het beweegden naar de voorkant. Na onze lunch begonnen we allemaal om de grond te opgraven en hebben een grote stuk gedaan. We vonden wat kleine aardappelen. Niemand ooit graaft alle zijn aardappelen op. Volgende jaar groeien ze zich weer, tussen de andere groenten dat je kweekt.
Ik ben meer en meer beu van Blogger. Het wil niet foto's groter dan een postzegel uploaden. Je moet weer en weer proberen. En ik heb nog de doorlopende problemen met de cursor.  

Meer jam

'S ochtends stonden we om 6u op, omdat Chris naar het ziekenhuis moest gaan om een onderzoek te hebben. Ze vonden niks serieus en we waren blij erover. We aten onze lunch erbij en kwamen terug naar huis.
In de diepvries had ik heel veel rode bessen, en gisteravond kwam Helen op bezoek met een groot zakje vol pruimen, dat iemand aan haar gegeven had. Daardoor maakte ik "rode bessen en pruim" jam. Er zijn 9 potten, meer dan genoeg, maar we zullen ze verkopen bij de volgende WI-vergadering, misschien. Er waren nog veel meer pruimen, dat ik met suiker heb gekookt. We kunnen "plum crumble" en "plums and custard" tijdens de winter eten. Alle Engelse eten, dat ik de juiste Nederlandse woorden ervoor nooit kan vinden, want ze bestaan niet.
Het weer was heel mooi 's namiddags en Chris zat buiten in een tuinstoel. Ze maakte pasta met groenten voor ons avondmaal. Morgen ga ik weer naar Bradford.

Nederlandse lessen?

Op maandagavond ging ik naar Chorley, omdat de volgende semester van Nederlandse lessen begonnen is. We zijn niet in de vroegere plaats. We moeten nu naar een school gaan. Natuurlijk was ik te vroeg, als gewoonlijk. In deze school is er nergens om te zitten te wachten, maar gelukkig vond ik een Morrisons supermarkt, ongeveer 1km weg. In de cafe at ik een sandwich en dronk een kopje koffie.
Terug naar de school, en vond ik de andere klasgenoten. De portier heeft onze klaskamer getoond. We moeten op twee hoge trappen klimmen. Mavis was heel teleurgesteld. Dit vindt ze moeilijk. In de klaskamer waren er geen faciliteiten. Carla was heel boos erover. "We dachten dat je je eigen computer zou meebrengen," zei de directeur - ik weet niet wie hij echt was. "Nee," zei Carla, "en er is ook geen CD-speler, en ik kan geen luisteroefeningen geven, dat ik klaargemaakt heb." De hele avond was een rotzooi. Carla moest aan iedereen kwesties vragen, in plaats van de les dat ze wilde geven. Ze vraagt altijd dezelfde kwesties. "Eet je liever vis of vlees of geen van beiden?" zei ze (ze is vegetarisch).
Volgende week moeten we ons eigen eten of drinken brengen mee. We konden zelfs geen water vinden. Er is veel tegenstelling met het gebouw van de College. Ik denk dat de College wil van ons kwijt zijn. Carla zei dat het hele gebouw van de College nu kantoren is. Waarom hebben ze zoveel kantoren nodig? Het is een groot gebouw. Duidelijk had ik veel geluk om de klas te vinden twee jaren geleden, maar ik denk dat ik niet zoveel langer zal gaan. 

De zijmolen van Macclesfield

Vorige zaterdag gingen we naar de Zijmolen van Macclesfield, met Failsworth Historical Society. Het was heel interessant. De oude weefgetouwen staan op de hoogste verdieping van de molen, zodat ze meer licht konden hebben. Ik ga de foto's ervan in mijn albums zetten, zo gauw als ik de tijd heb.
Deze foto is van een tentoonstelling van borduurwerk dat we ook zagen.
Deze week is het weer kouder en natter geweest. We konden niet zoveel op de volkstuin doen. Volgende zondag gaan we een vergadering erover hebben. We maakten jam, chutney en appelsaus van de appels dat op de bomen rijp geworden zijn. Vorige woensdagavond verkochten we ons producten op de WI-vergadering en hebben £23 gemaakt.

Piepkleine padden

Dit zijn drie kleine padjes dat we op onze volkstuin vonden. Ze waren minder dan 2cm lang. We lieten ze vrij bij een vijvertje op de volkstuin van Doreen.
Vandaag hebben we een mooie dag. Doreen, Sue, Jane en Joan kwamen. Chris en ik graven wat nutteloze loganbessen op. Ze groeiden zich niet goed. We kunnen in dezelfde ruimte onze rabarber planten. De anderen maakten een nieuwe grenslijn van hout op de voorkant. We aten allemaal ook een gezellige lunch op de "patio" voor het schuurtje of Wendyhuis.
Op 15u00 gingen we terug naar huis.
Foto's in mijn albums, als ik genoeg van interesse hebben.

Sportcentra

Dit zijn foto's van de vrucht en bloemen bij de volkstuin. (De pompoen is van Doreen).
Vorige woensdag ging ik naar Oldham om het sportcentrum te bezoeken. Ik moest voor een 24-week fitheidprogramma inschrijven. Ik wilde naar Chadderton sportcentrum gaan, maar daar is er slechts een klein gymnastieklokaal en het is al vol op dinsdag, de beste dag voor mij. Op maandag ga ik naar Millstream, donderdag naar Bradford, er zijn veel andere dingen dat er op woensdag zijn gebeurd, en nu heb ik ook de volkstuin. Dus ga ik naar Oldham in plaats daarvan. Dit schema is goedkoper dan als je naar het gymnastieklokaal onafhankelijk gaat. Hoewel moet ik met de bus gaan. Het centrum van Oldham is vol wegwerkzaamheden, want een nieuwe tramlijn erdoor komt. Ten gevolge ervan is het rijden in Oldham niet gemakkelijk.
Gisteren ging ik naar Bradford. Mijn moeder voelde zich beter en wilde buiten gaan, omdat gauw gaat het met regenen beginnen.

De ondeugende wesp

'S ochtends gingen Chris en ik naar de volkstuin. Sue, Doreen en haar zus Joan kwamen ook. Chris ging naar de schuur met een zak. Plots hoorden we: "VERDORIE! Ik ben door een wesp gestoken!" Haar hand was gauw gezwollen en pijnlijk. We dachten dat er ergens een nest van wespen was, en we juist waren. "Ik keek slechts naar de compostbak," klaagde ze, "en een van die kleine beestjes uitgevlogen is en heeft me door mijn handschoen gebeten." We hebben er veel verrottene appels weggegooid op.
Ondanks haar pijnlijk hand werkte Chris heel hard met ons voor drie uren. Er was een koude wind en het was niet zo plezant als vroeger. Hoewel, als je een volkstuin heeft, moet je in bijna alle weer hard werken. Sue graf veel meer onkruiden op. Joan sneed alle frambozenstruiken naar het grond af. Ik weet weinig over het snoeien, maar ik omzaagde wat takken van de appelbomen, dat zwak waren of kruisde zich over elkaar. Om 14u of zo hadden we allemaal genoeg gehad en gingen terug naar huis.
Chris en ik moesten naar Morrisons gingen om de boodschappen te doen, voor we konden thuis gaan. Nu zijn we doodmoe. De hand van Chris doet nog pijn. Ze heeft een Piriton pilletje genomen en ze gaat een andere nemen, wanneer ze naar bed gaat.