Een kort berichtje

'S ochtends liep ik in de richting van de bushalte met Chris. Ieder morgen ga ik een beetje verder. Ik kon nog verder gaan, maar dan moet ik terug lopen, natuurlijk. Het is nu "Week 3" sinds ik in het ziekenhuis was. Mijn handboek zegt, "Doe maar meer rond het huis. U kunt met afwassen en afstoffen beginnen." Chris zei, "Je stofte nooit af voor je hartaanval. Waarom zou je nu ermee beginnen?" Soms is ze heel brutaal, haha. Ik moet geen stofzuigen tot Week 4 doen, speciaal met onze stofzuiger. Het is een Dyson en erg zwaar.
'S namiddags ging ik naar Tesco met Jane. Ik had kattenvoedsel nodig, en een paar andere dingen. Chris zei, "Ik kan je naar Tesco nemen." "Vanavond," zei ik, "je gaat naar de vereniging van Oude Egypte."
Ze is net terug naar huis gekomen. Ze hoorde een gesprek, "De Egypte dat de Toerist Nooit Ziet."

Het weekend

Gistermorgen gingen Chris en ik op bezoek naar het huis van Bjorg. Bjorg ging ook naar de lunch bij Daisy Nook, maar we zeiden niet zoveel tegen elkaar, wegens die dame, die zoveel praatte. We hadden een gezellig uur of zo, en een kopje koffie dronken. Dan gingen we naar Morrisons. Het was de eerste keer dat ik daar kon gaan, na de verrassinge evenementen van twee weken geleden. Ik liep rond de supermarkt en had geen problemen. Na de boodschappen had Chris veel honger, dus aten we onze lunch in de cafe.
De zon scheen en we wilden in de tuin zitten. Hoewel moest Chris eerst het gras maaien. (Gewoonlijk doe ik dit zelf.) Ik bracht de tuinstoelen buiten, maar het was niet zo warm.
Het weerberichtje voor vandaag niet goed was. Het gaat regenen en waaien, en zo.
Toen we kwamen terug naar huis, vond ik de vormen van Millstream achter de deur. Adrianne was hier geweest, terwijl we buiten waren.
'S ochtends heb ik alle vormen getypt. We gaan naar Millstream, als Chris opgestaan is. Ik wil de vormen terugnemen, en ik heb ook een zak kattenlitter nodig. Vandaag is het "Bank Holiday Monday", en Chris gaat niet naar werk. Nu ga ik beneden om mijn ontbijt te eten.

Eindelijk heb ik iets gedaan

Eindelijk ben ik weer hier. 'S ochtends ging ik naar Daisy Nook tuincentrum met wat vriendinnen van de WI, om te lunchen. (Het was de eerste keer dat ik buiten was geweest, uitgezonderd in de tuin, naar de vuilnisbakken en op kleine wandelingen.) Er waren zes van ons. Een nieuwe WI-lid, Margaret, praatte te veel zodat er geen kans was voor iemand anders te spreken. Ik at salade met ham, heel saai. Tegenwoordig verwacht je meer in een salade te zijn, dan sla met een paar stukjes tomaat, komkommer, uien en peper, speciaal wanneer hij £4.50 kost.
Ik voel me nog goed, maar soms een beetje moe. Op woensdagavond kreeg ik een heel vervelend telefoontje van een vriendin (die vriendin, die altijd gaat naar Burnham-op-Zee, maar gaat nooit echt). Chris had haar net opgebeld om het nieuws te vertellen. Ze zei tegen mij: "Hoe gaat het met je?" Ik antwoordde, "Ik voel me goed." Ze zei, "Niet dapper wees. Vertel hoe je je ECHT voelt." Ik zei, "Ik voel me ECHT goed." Ik wilde tegen haar zeggen, "It's My Heart Attack And I'll Feel Fine If I Want To," zoals het liedje door Lesley Gore en anderen. Ze zei meer dingen zoals, "Leef je leven in volle gang." Ze is goedbedoeld, maar ze probeert om alles op een les te maken. Ik wilde iemand naar de deur te komen, zodat ik kon tegen haar stoppen met praten. Gelukkig is Chris terug van werk op dat moment gekomen.
Ik doe mijn lichaamsbewegingen en iedere dag wandel ik met Chris in de richting van de bushalte (nog niet de hele weg, het is te ver). Ik heb ook geleerd om te haken, van videos op YouTube. Het ziet er nog niet goed uit, maar nu heb ik wat hoop dat het beter wordt.

Een heel slechte zondag

Vorige zondag ging ik naar het ziekenhuis, omdat ik met zware borstpijn wakker was, de laatste ding dat ik verwacht had. De ambulance kwam snel naar onze deur en het personeel een ECG deed. Na het resultaat ervan, ze beslisten om mij straks naar het ziekenhuis te nemen. Je beseft niet echt hoeveel gaten in de wegen liggen, tot je naar een ziekenhuis in een ambulance "met blauwe lichten" gaat. Chris pakte een zak en volgde in haar auto.
Bij de "Manchester Royal Infirmary" is er een specialiste afdeling waarin ze angiogrammen doen, en dan de verstoppingen van je hartaderen uitnemen, als er nood is. Dit hebben ze aan me gedaan. Na dit operatie wegging alle pijn. Ik ben heel gelukkig geweest, omdat ik zo snel behandeld was. Ik lag in bed in de naast zaal, met verbinding aan een hartmonitor. De verpleegsters en dokters waren heel doeltreffend. Alle tijd dacht ik: "Ik ben niet echt hier. Dit is er niet aan me gebeurd."
Chris kwam binnen met mijn zakje. Ze hadden veel vreemde dingen gepakt, zoals een grote jas, en De Gazet van Antwerpen, maar geen zeep of handdoek en zo. Ze wist niet wat te pakken, want ze was in paniek geraakt. Ze zat bij het bed tot het eind van bezoekuren, dan ging ze terug naar huis om veel mensen op te bellen en emailen.
Omdat ik in Failsworth woon, beslissen het personeel om me terug naar het ziekenhuis "Oldham Royal" te vervoeren. Dus belden ze een andere ambulance op. Mijn drukke dag was nog niet gedaan, maar dat is een ander verhaal.

Advies over de tuin van Brenda

'S ochtends ging ik naar het huis van Brenda, omdat ze wat advies over haar tuin wilde. Doreen en Joan kwamen ook. Na een kopje thee gingen we buiten. De grond was heel droog en vol kleine kiezelsteentjes. Ze heeft er geen compost of mest op gezet. Het is een mirakel dat iets zich groeit. Brenda zei tegen ons: "Kan ik een toon van sarcasme waarnemen?" Joan antwoordde, "Nee. Het is wanhoop."
We graven twee lelijke struiken op, om meer ruimte voor iets moois te maken. Ze moest meer voedsel aan haar grond geven, voor ze iets anders plant. We gingen dus naar een tuincentrum om te lunchen en zodat Brenda wat compost kon kopen. Haar tuin is klein, maar ze gaat hem heel plezanter maken.
Na twee mooie dagen, het weer wordt opnieuw kouder en windiger.  

Eindelijk is de tuin netjes

Omdat we een verbetering in het weer hebben gehad, deze week ruimde ik de voortuin en de achtertuin op. Op woensdag maaide ik het gras (op donderdag ging ik naar Bradford) en gisteren plantte ik de aardappelen in verschillende grote zakken en potten. Ik heb de compost van vorig jaar weer gebruikt, want het weer was zo vreselijk, dat de planten zich niet genoeg groeiden om alle voedingsinhoud erin te verbruiken. (Dit doe ik niet gewoon, en zeker niet de compost van de tomaten, die verwoestende plantenziekte kregen dankzij alle regen en vochtigheid. Die compost weggegooid ik vorige herfst). Ik kan de aardappelen ook voeden met kippenmest, Miracle-Gro, enzovoort.
Gewoonlijk moest je aardappelen in april planten, maar het weer is zo vriezend geweest, en aardappelen houden niet van vorst.
Ik zat buiten in de achtertuin voor een uur of zo, dan een koude wind sprong op, dus ging ik binnen en werkte een andere theemuts af (een egel). Chris kwam terug van haar werk om 17u30. Ons avondmaal was een "Pasta Bolognese" dat ik op donderdag in Morrisons voor halve prijs kreeg. Soms ben ik gelukkig met kortingen, en soms niet.