Gelukkig Nieuwjaar

Vandaag kocht ik melk, brood en kattenvoedsel. Ik wilde niet om naar Morrisons weer te gaan, maar sommige dingen kan je niet zonder doen. Dan ging ik naar Millstream met de vormen en het boek die Rosemary had gevraagd dat ik van Amazon zou kopen: "Veterinary Notes for Cat Owners". Niet zo opwindend, maar duidelijk nuttig. Terwijl ik daar was, poetsde ik weer de schuur van Mabel en met Pat praatte.
In de namiddag bekeek ik de paardenrennen en een email schreef.
Vanavond heb ik meer mozaieken gedaan voor mijn kalender.

Toen ik in Brugge was, nam ik deze foto's van kikkertjes in een van de winkels.

Dit zijn netsukes, die meestal door Japanse mensen gemaakt waren. Ik ga mijn andere mozaieken in een fotoalbum plaatsen.
Ik wens jullie allemaal een Gelukkig en Gezond Nieuwjaar.

Nieuwjaarse voornemens?

Ik vraag me over mijn voornemens voor 2012. Minder of gezonder te eten? Meer werk op de volkstuin? Ik denk dat vooral moet ik beter gebruik van mijn tijd maken. Ik bedoel niet, dat ik voor de hele tijd bezig moet zijn, maar minder excuses maken om niet te doen de dingen die ik heb nodig. Op dit manier is de tijd beter georganiseerd en ik meer echte "vrije" tijd zal hebben, in plaats van denken, "Ik wens dat ik dit of dat had gedaan" of "Ik heb nooit genoeg tijd." Chris zeg dat ik altijd zeg dat ik geen genoeg tijd heb. Dit moet veranderen.
Ik ga ook mijn blog schrijven, want dit is een belangrijk deel van mijn dag. Vorig januari moest ik mijn berichten in Microsoft Word schrijven en dan alle fouten corrigeren, voor ik hen op mijn blog plaatsde. Nu schrijf ik hen op mijn blog. Hoewel ik maak nog wat fouten, heb ik een beetje meer vertrouwen, denk ik.
Op deze tijd van het jaar kijken we ook terug naar de vorige maanden. Voor me een van de beste dingen die gebeurd zijn was het ontmoeting met Alfy en Bunny. Wanneer ik met mijn blog was begonnen, had ik niet verwacht dat iemand zou wat interesse tonen en mijn vrienden worden.
Ik moet dankbaar voor de goede dingen van vorig jaar zijn, en hoop dat ik de toekomst van het volgende jaar zal moedig confronteren.

Millstream, en Charles Dickens

'S ochtends ging ik naar Millstream. Ik poetsde de kamer met de oude katten binnen, onze zogenaamde "Vet Room". De regen startte niet tot de morgen halverweg door was, en dan stopte het niet tot vanavond. We waren alle koud en nat, en een beetje ellendige ermee. Natuurlijk moest ik Aurora de kat knuffelen. Ze hoorde mijn stem en vanuit een kartonnedoos sprong, waarin ze ligt te slapen, om me te zien. Ze houdt van op mijn schouders te zitten, terwijl ze veel spint.  Het hooi en stro in het schuurtje van Mabel vernieuwde ik ook, en kwam weer thuis om 1400u. Tijdens de namiddag maakte ik een of twee meer mozaieken van foto's op Picasa. Chris kwam thuis met haar compuuter en het geluid werkte nog niet. Ik heb aan haar mijn sprekers geleend, in het geval dat de hare gebroken zijn, mar dit maakte geen verschil. Ze zegt dat Stan gaat met haar vervelend worden. 
Vanavond bekeek ik een interessante programma over Charles Dickens. Hij was heel wreed aan zijn vrouw en zei dat ze krankzinnige was. Na ze had tien kinderen gehad, ze leek ouder en dikker, dus vond hij een jongere vrouw, een actrice die Ellen Ternan heette. Dickens stierf toen hij 58 was, en dan Ellen aan een predikant was getrouwd, met wie ze twee kinderen had. De vrouw van Dickens trouwde niet weer. 
Vandaag heb ik van een andere vriend van seniorennet.be gehoord, die een email met Nieuwjaarwensen heeft verstuurd. Ik heb met dezelfde aan haar geantwoord.

Een typische donderdag

Vandaag ben ik weer naar Bradford geweest en de lakens van mijn moeder veranderd, boodschappen op Morrisons gedaan enz. Ik heb voor mezelf slechts een paar wortels en rode bieten gekocht, en wat gele narcissen voor mijn moeder om een herinnering van de lente te maken. Om de weg terug naar Manchester was het weer heel slecht met sterke wind en zware regen. Op de M62 snelweg waren we minder snel, dankzij de kruiswinden op de Pennines, die tegen de autos en vruchtwagens waaide. Het was moeilijk om onder de vruchtwagens niet te gaan. Ik was heel moe wanneer ik thuis bereikte. Chris was al terug van werk gekomen. Vanavond heb ik de was van mijn moeder gedaan en nu staat het te drogen.

Kalender

We reden naar Morrisons want we hadden melk nodig, en kochten ook een kip van de kortingssectie, die ik in stukken heb gehakt en in de vriezer geplaatst. Altijd doen we dezelfde ding in de supermarkt: we komen weer buiten met meer dan we van plan te kopen waren. Na onze lunch (getoast sandwiches met spek en kaas) heb ik de sjaal beeindigd die ik had voor Chris gebreid - een laat Kerstmiscadeautje. Ik heb ook wat mozaieken gemaakt voor mijn kalender met de blanco pagina's. Het neemt langer dan ik dacht, want het is moeilijk om te beslissen welke foto's te keuzen. 1) Oude foto's van Brugge; 2) Engelse gezichten.

Het weer blijft warm

'S ochtends ben ik niet vanuit mijn bed tot 10-30u. Dit doe ik gewoonlijk niet. Misschien was ik moer dan ik had gedacht. Ik ben bijna de hele dag voor de computer geweest, om foto's van onze camera's te copieren. Voor een vreemde reden verbindt het weer aan het Internet. Ik weet niet waarom, of inderdaad waarom het had gestopt. Hoewel met het Netboek mag ik mijn blogberichten schrijven terwijl bekijk ik de TV, die ook goed is. Vandaag hebben we op "Yesterday" (een kanaal van Freeview) de hele BBC-reeks van Pride en Prejudice gezien.
Vanavond hebben Carole en Kathryn wat dingen voor Millstream gebracht en een kopje thee gehad. Ik ga een lang kussen houden (de soort die op een zonnestoel gaat). Wanneer zit ik in mijn schuur tijdens de zomer, zal mijn plastieke kampstoel een beetje gemakkelijker zijn. Tot dan, gaat het in de zolder.
Chris heeft Spaghetti Bolognaise zonder spaghetti gemaakt. We hadden wat gekookte rijst met champignons  in de koelkast, dus hebben we dat in plaats van spaghetti gegeten.
Het weer is warm voor deze tijd van het jaar. Vorig jaar waren we gevroren.
Nu is het filmpje "In Bruges" op de TV. We kennen alle de landschappen.

Boxing Day

Gisteren, als kerstcadeau, een van de katten had voor ons een dode muis op de trappen geplaatst, terwijl we in Bradford waren.
Ik ging naar Millstream om te poetsen en heb aan Sheila en Adrianne hun kerstcadeautjes gegeven (wijn). Ik heb een kamer waarin de oudere katten wonen gepoetsd, en ook een oude witte konijn, een cavia en twee fretten, allen in verschillende hokken natuurlijk. Er is ook Hope, een hele oude zwarte-en-witte kat die door Rosemary van Millstream geadopteerd was. Terwijl Rosemary op vakantie met haar zus is, blijft met ons. Ze spon altijd en dan ze mijn duim beet. Gelukkig zijn haar tanden niet door de huid gegaan. Ze voelt zich niet goed, denk ik. Wanneer ze woonde met ons was ze altijd aardig. Na had ik deze kamer gedaan, poetsde ik de schuur van Mabel en gaf aan haar wat voedsel en vers water. Ik ga terug op vrijdag.
Chris en ik aten wat salade voor onze lunch en dan bekeek ik de paardenrennen op de TV. Kauto Star heeft de King George VI Steeplechase voor de vijfde tijd gewonnen, die een record is. Chris heeft een Powerpoint presentatie gedaan over "Wijn in Oude Egypte" die ze gaat doen voor de wijnclub van Angela (WI-lid). Ze zal £25 erdoor verdienen, misschien.
Morgen ga ik meer papieren sorteren, en ook wat mozaieken door Picasa maken, voor een kalender met blancopagina's die ik in Brugge kocht.

Kerstdag

'S ochtends zijn we gearriveerd op thuis van mijn moeder om 1100u. Gisteravond hadden we alle de voedsel gekookt, de traditionele dingen die je voor een Engelse kerstmaal eten, patatjes (gerosteerd en gepureed), peekes, spruitjes, pastinaken, een stuk van varkensvlees, kleine worstjes met spek, gevulling met salie en uien, appelmoes, enz. We hadden alles meegenomen, om in de magnetron te verwarmen. Mijn moeder genoot van haar kerstmaal, want ze zou niet voor zichzelf veel koken. We konden niet de kerstpudding eten, want we te vol waren. We gaan dat voor een andere dag sparen.
We hebben ook wat mooie cadeautjes gekregen. Mijn moeder kreeg een kalender van het dierenasiel, wat chocolade van Brugge, en een set van matjes voor de badkamer die Chris op de markt van Bolton had gekocht. Chris kreeg twee romans door Gillian Bradshaw, over de Romeins in Brittannie. Ze had hen zichzelf op Amazon gekocht, en dan betaalde ik de prijs aan haar, dus was het niet een verrassing. Hoewel heb ik ook een fles van Baileys Irish Cream gekocht. Ze gaf aan mij een boek over de WI, twee flessen van Belgische bier die ze in Brugge had gekocht, een onderzetter die "Keep Calm And Carry On" zegt, en drie miniatureflessen van whisky. Ik drink niet veel whisky, maar soms is het nuttig wanneer je te koud wordt.
Er was niks op de TV, en dan mijn moeder was in slaap gevallen voor een deel van de namiddag, dus deed ik de afwas en dan Chris en ik luisterden naar de kerstlieden op Classic FM, een radiozender die altijd klassiekmuziek speelt.
We zijn thuis gekomen on 18u30. Morgen ga ik naar Millstream, dus mag Chris meer rust krijgen.

Zalig Kerstfeest

Ik weet niet wat is er gebeurd met onze computers. Die van mij heeft geluid maar geen Internet. Die van Chris gisteren door Stan was weer formatteerd, en nu staat het Internet maar geen geluid erop. Het moet naar Stan na Kerstmis teruggaan. Gelukkig kan ik mijn blogberichten schrijven op een klein Netboek van Chris, maar ik kan geen foto's ermee op mijn blog zetten, dus de berichten zelfs saaier dan gewoonlijk zijn.
'S ochtends heb ik meest van de groenten geschuild, patatjes, peekes, spruitjes en pastinaken. Er zijn nog een paar uien om te schuilen. Ondertussen heeft Chris gestreken, een andere kleine was is gedaan en nu zitten we in onze woonkamer tot 1430u, wanneer ik ga het koken beginnen. Op de TV bekijken we "Pride & Prejudice" met Nederlandse ondertiteling op een DVD. Om 1500u zijn er wat kerstlieden op de radio.
Deze Kerstmis vind ik niet veel sfeer, ik weet niet waarom. Morgen gaan we naar mijn moeders om Kerstdag met haar te doorbrengen. Ze zou liever thuis blijven, want ze zegt dat ze voelt zich niet goed genoeg om naar ons te komen. We hebben te veel trappen en geen toilet beneden.
We wensen jullie allemaal een Gelukkig Kerstfeest.

Gesorteerde papieren

Gisteren was het weer heel zonnig en ook warm. Ik droogde de zak van mijn duvet (nog een ander woord die ik in het woordenboek niet vind) buiten op de waslijn. (Ik wens dat het zo warm vorige juni was geweest.) Vandaag hadden we zware regenbuien. Ik reed naar Staples, een kantoorwinkel, en een paar ringbanden kocht. 'S namiddags heb ik alle oude papieren en rekeningen van het huis gesorteerd. De oude kartondoos is weg! Ik heb natuurlijk meer te doen - mijn eigen papieren van de bank, enz. Maar ik ga sommige ervan weggooien, want ze zijn veel te oud.
Vanavond is The Nutcracker op TV. Ik heb dit ballet op Liverpool gezien omstreeks 1976 - wat vliegt de tijd. Soms komt het naar Manchester, maar de toegangsprijs is veel te duur, tenzij je op de achterbanken zit, waar je niks kan zien. Ik heb in het ballet niet zoveel interesse, maar in The Nutcracker is een beetje meer actie, en de muziek is mooi.

Opruimen en organiseren

Nu kan ik mijn slaapkamer rondlopen! Ik heb alle rommel opgeruimd. Ik heb ook beslissen om alle de oude dossiers van karton, met inhoud van rekeningen (electriciteit, enz) en repareren van ons huis te sorteren. Ze zijn vol van verouderde papieren zowel als nuttige dingen, zoals instructieboeken voor computergadgets en keukendingetjes die we niet meer hebben. Dus ga ik morgen naar Staples om iets beter te zoeken. Ik wil het Nieuwjaar in een georganiseerde weg beginnen. Mijn ervaring is, dat als je hebt zin in deze soort van ding, je moet straks het doen, want het is altijd een hele lange tijd voor je wilt het weer doen.
Mijn moeder houdt alle haar rekeningen in een plastieke zak, die in een kast ophangt, elke soort op een verschillende prikker, de electriciteit op een, de telefoon op een andere, enzovoort. Het lijkt heel primitief, maar ze weet precies waar alles ligt. Ik wens dat ik dezelfde kon zeggen. Na morgen, misschien.

Chris heeft een kerstcake gewonnen

Vandaag heb ik het laatste van de boodschappen gedaan. Tenminste is dat wat ik hoop. Ik heb nog geen opruimen gedaan. Morgen ga ik dat doen. Ik heb dezelfde ding gezegd elke dag voor een hele week.
Ik ging naar Millstream om de kerstcake te ophalen, die Chris in hun loterij (raffle) heeft gewonnen. Ze heeft meer geluk dan ik. Of is dat waar? Ze houdt niet veel van kerstcake, maar ik wel. De cake was door Kath, een van de vrijwilligers van Millstream, gemaakt.
Voor onze avondmaal heb ik een lasagne van Morrisons, die een korting gehad, in de oven opgewarmd. Het was heel lekker. Chris zei dat het was niet zo goed als die van haar, maar dat denk ik niet. De hare is gewoonlijk te droog.
Tijdens de avond heb ik op mijn gesprek over eBay gewerkt, die ik moet aan de WI-leden in januari geven. Ze willen over mijn ervaringen erop weten.

Te veel rijden

Vandaag ging ik weer naar Bradford. Ik poetsde de vensters van mijn moeder en we gingen naar The Manor Cafe om lunch te eten. Het was kip en groenten (patatjes, erwten en peekes). Dan ging ik naar Morrisons. Morgen moet ik onze eigen boodschappen doen - de laatste dingen voor Kerstmis. Ik zou graag een stuk van varkensvlees, wat roomijs en meer groenten kopen.
De reis terug naar Manchester was een nachtmerrie, want ergens een aanrijding gebeurd was. Ik kwam vanaf de snelweg voor de file vormde, en door Oldham reed, waar het verkeer is altijd langzaam, dankzij het werk aan de wegen. De nieuwe tramlijn komt - in 2014. We zullen allemaal te oud te zorgen zijn. Oldham is zoals een geeststad op dit moment. Ik weet niet hoe de winkels overblijven. Na bijna twee uren op de weg heb ik thuis bereikt.

Twee dagen in een bericht

Vandaag hebben we regenachtige weer gehad, ellendig en koud. Ik heb de inhoud van mijn computer op een draagbare hard drive geplaatst, zodat een collega van Chris mag het opzetten, en dan hoop ik dat het Internet zal opnieuw werken. Ik heb ook veel gestreken. (Ik weet niet hoe in dezelfde tijd kan Chris 8 T-shirts dragen, en ik 4.) Dan heb ik veel oude papieren weggegooid en versnippeerd. Zodra als ik een hoop ervan verwijderen, daar ligt een andere, het is als bij toverslag.
Gisteren gingen we naar Bents, een tuincentrum op weg naar Ashton-in-Makerfield. Het weer was veel mooier dan vandaag. In Failsworth was er wat sneeuw, want we zijn niet ver van de Pennines. We aten een lekkere lunch. Op tuincentra is het nooit goedkoop om te eten, maar met mijn salade kreeg ik waarde voor het geld. We bekeken de mooie kerstcadeautjes die je mag kopen, en alle tafelversieringen, kerstbomen, enz. Na onze wandeling bezochten we een vriendin, die vlakbij woont. Ze heet Cris. We zijn weer thuisgekomen om 19u. 
Vanavond we gaan "University Challenge" kijken. Er zijn twee afleveringen ervan, de ene met studenten, en de andere met beroemde personen. 

Een rustigere dag

Vandaag is er niet zoveel gebeurd. Het was goed om een beetje rustiger te zijn. We aten ons ontbijt op Morrisons, waarin Millstream dierenvoedsel van onze donateurs in een grote bak verzamelt. De bak stond vol, dus namen we alle voedsel naar Millstream mee. Ik gaf ook aan Rosemary haar kerstcadeau, een fles rode wijn. Volgende dinsdag gaat ze naar thuis van haar zus in Cornwall voor twee weken. Ze gaat altijd op Kerstmis.
In de namiddag bekeek ik de paardenrennen op TV en maakte onze avondmaal, een soort van spaghetti bolognaise, die ik had van de vriezer uitgenomen. We hadden slecht weer, regenachtig en heel koud. Vannacht is er een vorst. Morgen gaan we naar Bents tuincentrum, misschien, om de kerstbomen enz. te zien. Hoewel is dat afhankelijk op het weer.

WI kerstmaal

Ik schrijf dit bericht in bed met het Netboek van Chris op mijn knieen. Waarschijnlijk is het een kort bericht, want alle mijn boeken liggen in de woonkamer, uitgezonderd een klein woordenboek.
'S ochtends reed ik naar Millstream en moest meteen naar de veearts gaan, met een heel ziek katje. Ongelukkig is er een ziekte op Millstream (Feline Infectious Enteritis). Het is vaak dodelijk voor jongere katten. Je mag hen immuniseren, maar als ze hebben de ziekte is het te laat. Ik heb op Millstream voor elf jaren gewerkt, en nooit alvorens deze ziekte daar gezien. De veearts moest de katje laten ingeslapen.
Ik poetsde wat hokken en kwam weer thuis om 14u45.
Vanavond hebben we naar "The Rose of Lancaster" gereden, voor onze kerstmaal met de WI. We ophaalden Bjorg en Carole. Zoals gewoonlijk at ik de "traditionele" kerstmaal, kalkoen met patatjes, spruitjes en andere groenten, en dan kerstpudding met vla. Het was een hele gezellige avond. Ik moest thuis rijden, dus drank ik slechts water en limonade.Chris drank veel wijn en praatte te veel. Zelfs probeerde ze om te zingen, die nooit een goede teken is.
Ik herinner me van een tijd veel jaren geleden, wanneer ik nog met mijn moeder woonde. Een vriendin van universiteit kwam voor een paar dagen met ons te blijven. We gingen met de bus naar Harry Ramsdens, een beroemde vis-en-frites restaurant in Guiseley, niet ver van Bradford. Na onze maal was het een beetje te vroeg om thuis te gaan, dus zaten we in een pub voor een uur of zo. Gewoonlijk drinkt mijn moeder niet veel, maar ze had twee glassen van Bacardi met Coke.
Weer op de bus, ze lachte meer dan gewoonlijk en dan in een hele luide stem zei:
"Ik zou een andere man niet hebben, als zijn kont met diamanten bedekt was." (Haar ervaring van huwelijk was niet goed).
Mijn vriendin en iedereen in de hele bus lachten. Ik bloosde.

Ons dak is gerepareerd

'S ochtends was ik op het punt van naar Bradford vertrekken, wanneer ik een klop op de deur hoorde. Onverwacht kwamen de mannen om het dak te repareren. Ze hebben allen de noktegels in een verbeterde manier verbonden, met schroeven en membraan in plaats van cement. Ik was heel blij om hun te zien, want het voorspelling is voor meer slecht weer op het weekend.
Ik was twee uren te laat op thuis van mijn moeder. Ik was van plan om de vensters te poetsen, maar na de boodschappen en andere bezoeken (het postkantoor, de bank, enz.) het was te donker, dus is dat voor volgende dinsdag.
Gisteravond zijn we naar het kerstontmoeting van de WI geweest. Een man van Oldham Mountain Rescue sprak over zijn werk. We gaven aan hem een cheque voor £300, die dit jaar hebben we gecollecteerd door stalletjes op verschillende evenementen. We hadden ook een kleine feest, met wat eten van iedereen. Chris heeft wat "Joulutorttu" gebakkeerd. Dit zijn kleine Finse taarten met bladerdeeg en pruimenjam. Ze waren heel lekker, maar de volgende tijd gaat ze hen een beetje groter maken.
Morgen ga ik weer naar Millstream.

Kerstkaartjes

Vandaag is er niet veel gebeurd. Ik heb de twee pakjes van gisteren verstuurd. 'S namiddags schreef ik meest van mijn kerstkaarten en ook een korte brief naar een vriendin die in Garstang (Lancashire) woont. Het weer was meestal zonnig, maar we gaan meer wind te hebben, die voor onze dakreparaties niet goed is, want de man kan niet op het dak in sterke wind klimmen. Vanavond blijft Chris op thuis van haar moeder, die altijd over een van de zussen van Chris klaagt. Dus neemt Chris vaak haar moeder naar Bingo mee. Ze zou liever dit doen, dan zitten te luisteren terwijl haar moeder klaagt.
Morgen ga ik om mijn kaarten te versturen, en dan moet ik voor de WI kerstfeest in de avond klaarmaken. Ik heb meer kaartjes te schrijven, en ook wat chips en andere dingen te verzamelen (de chips zijn onze deel van de feestvoedsel).
Nu ga ik een DVD te bekijken, want er is niet op de TV, zoals gewoonlijk.

De toenadering van Kerstmis gaat niet zo goed

'S namiddags ging ik naar het postkantoor om twee pakjes te versturen. "Het spijt ons," zei de directrice, "we kunnen geen pakjes nemen. Ons systeem is gecrasht." Deze vreselijke organisatie, de zogenaamde Royal Mail, elk jaar slechter wordt. Twee weken geleden, verstuurde ik een pakje aan een eBay-klant. De postbode steek een kaartje door zijn brievenbus. Wanneer hij ging om het te ophalen, het lag niet in het kantoor. Ze hebben het pakje in de zak van de postbode een week later gevonden.
'S ochtends was ik vroeg wakker, want de man van British Gas kwam om onze boiler te bedienen. Ik ging ook naar Millstream om twee kalenders te ophalen. Sheila had niet genoeg personeel, dus opruimde ik het schuurtje van Mabel en wat voedsel aan haar gaf.
Voor ons avondmaal hebben we de overblijfselen van de kipkerrie van vrijdag gegeten, en nu zitten we hier in de woonkamer om de TV te bekijken.
We hebben twee kerstkaartjes van onze buren gekregen. Ik heb mezelf nog geen geschreven.

Kerstbazaar

Vandaag zijn zes WI-leden (Doreen, Jane, Helen, een andere Chris, Joan en ik) naar Chadderton Park geweest. We hadden een stalletje op hun Kerstbazaar. We verkochten wat cakejes, jam en chutney, gebreide dingetjes, kerstversiering, pasteitjes met slagroom, kerstkaarten, zelfgemaakte items, gewarmde wijn (alcoholvrij), enz. Het was een goed Kerstbazaar, maar op het einde, waren we heel koud. Doreen heeft ons geemaild en zei dat we hebben £120 gemaakt.
Het spijt me, dat ik te moe ben om een langer bericht te schrijven. Ik heb een paar foto's genomen, maar ik moet wachten tot mijn computer werkt om hen te opslaan.

De Noktegel van Damocles

Hoewel het dak van de schuur overblijft, 's ochtends ging ik naar de achtertuin en vond twee noktegels op het gras. Een derde schommelt op de dakgoot, en misschien op enkel moment valt, zoals het Zwaard van Damocles. De onze is het enig huis in de straat die de wind heeft beschadigd. We hebben de verzekeraar opgebeld. Iemand komt om aan ons dak te kijken op 20de december. We zullen gelukkig zijn om reparaties voor het Nieuwjaar te krijgen. Ondertussen ging ik binnen de zolder met ons oud douchegordijn en wat grote handdoeken, om de regen die daarin valt te vangen. Misschien ga ik terug met emmers. Gelukkig Kerstmis, heen en weer op de zolderladder met emmers.
Vanmorgen kwamen de leden van de Boekgroep voor ons kerstontmoeting. We moesten onze tien favoriete boeken keuzen en een beetje erover vertellen.
In de namiddag versierde ik de deksels van wat potten van jam en chutney. Morgen hebben we een stalletje in de Kerstbazaar op Chadderton Park. Dan ging ik naar thuis van Jane met de potten (ze gaat daar voor ons).
Chris heeft kipkerrie voor onze avondmaal gemaakt. 'S avonds hebben we "Pride and Prejudice" op DVD bekeken.

Onze reis naar Brugge (deel 3)

We hadden allen onze dag in Brugge genoten. Brenda zeg dat de Kerstmarkten in Duitsland (waar ze woonde voor een paar jaren) beter zijn, maar je meer tijd op de bus doorbrengen, wanner je verder gaan, gelijkt op de tijd om rond te kijken. (Alfy zeg dat ik een "Brugge freak" ben.)
In de avond hebben Chris en ik in de restaurant weer te eten beslissen. Na onze avondmaal hadden we een andere quiz georganiseerd door Chris, die Brenda, Chris H. en ik wonnen. We waren allen heel moe, en gingen naar bed, voor het laat was.
De bedden in de hutten hard zijn. Ik moet zetten te slapen, want ik heb te veel rugpijn als ik probeer om te liggen. Hoewel had ik een redelijke nacht. Ik hoorde Chris niet, dus wist ik niet als ze snurkte.
Het weer in Brugge was goed. Op de weg naar Manchester, meer zware regenbuien en hagelstormen ons ontmoetten.
Vandaag ging ik weer naar Bradford, op de vreselijke snelweg, de M62. Mijn moeder en ik zaten in de auto buiten Morrisons, terwijl een soort van tornado woedte. Chris zei dat hier was het zelfs slechter. Gelukkig heeft het nog niet het dak van mijn schuur afgewaaid, laat ik het afkloppen! In Schotland zijn de scholen en bruggen gesloten en er is veel beschadiging dankzij de wind.

Onze reis naar Brugge (deel 2)

We waren heel gelukkig met het weer. Het was een beetje koud en winderig, maar er was veel zonneschijn en geen regen. Eerst wandelde ik naar een boekhandel, waarin ik kocht een boek in het Nederlands, die over de Guldensporenslag in 1302 is. Het was ook niet te duur. Dan ging ik langs de Dijver naar de OLV-kerk, en binnen De Proeverie tea-rooms, en na een koffietje en een scone met jam en slagroom, schreef ik een postkaartje aan mijn vriend Alfy.
Hoewel het december was, waren er nog veel mensen in Brugge. Ik wandelde zover als het Begijnhof, en zag de paarden en de koetsen die vlakbij rusten. Ik nam een paar foto's. Alle mijn foto's van Brugge in de zomer of herfst zijn genomen. Ik zou graag om wat foto's van Brugge in de vorst of sneeuw te nemen, die heel mooi zouden zijn, denk ik, met rustiger straten, en ook een prachtige sfeer tussen de oude huizen en de groene plaatsen.
Om 12u30 begon ik terug naar de Markt te lopen. In een winkel bij Mariastraat heb ik een groene sporttrui gekocht. Het heeft een soort van afbeelding van Brugge erop.
Ik ging naar een andere boekhandel op de Markt, en kocht een tijdschrijft in het Frans, want er was een gratis kalender ermee, met foto's van mooie paarden.
Om 1400u ontmoet ik Chris, die met Helen en Bjorg stond. Helen en Bjorg op een korte reis naar Oostende met de bus waren geweest. Ze kunnen niet ver wandelen dankzij artritis, en zouden liever niet voor zeven uren rond Brugge wandelen. "Als je naar Delhaize gaan," zei Helen, "kunnen jullie twee flessen van Frites Saus voor mij kopen? We gaan hier wachten, en een gluhwein drinken."
Op weg naar Delhaize zei Chris, "De anderen zijn in iedere chocoladewinkel en iedere kantwinkel geweest."
"Ik ben blij dat ik heb alleen gewandeld," zei ik.
In Delhaize kochten we onze chocolade, en de Frites Saus voor Helen. We hadden pas betaald, wanneer Chris een textbericht van Brenda kreeg. "Kun je een rode fles van currysaus kopen?" zei ze. Dus gaat Chris terug in de winkel.
Ik kocht een film, "Oorlogswinter", van The Free Record Shop. We gingen dan in een cafe om een koffie te drinken, voor we de anderen weer ontmoeten. Ik had een kort gesprek in het Nederlands met de eigenaar, die verbaasd was, wanneer ze me haar danken voor onze koffietjes hoorde.
De laatste winkel waarin we gingen was The Bottle Shop, met Sue, Rhea, Brenda, Doreen en Carole. Doreen en Carole kochten vreemde flessen van gekleurde advokaat, een substantie die ik haat - het is te zoete voor me. Maar ik heb een vreemde substantie mezelf gekocht - een klein fles van Elixir d'Anvers. Ik zou graag het te proberen.
 De eigenaar ervan me herkende. "Ik kom hier te veel, als je me herkent," zei ik. "Maar deze tijd heb ik veel vrienden gebracht mee." "Goed!" zei ze. "Ik geef aan je een 10% korting."
Om 16u30 gingen we met een bus terug naar Katelijneparking, en onze bus naar de ferry. Het was nu bijna donker.

Onze reis naar Brugge (deel 1)

Sinds ik ben thuis gekomen van Brugge, mijn computer werkt niet, ik weet niet waarom. Het verbindt niet naar de Internet. Ik schrijf dit bericht op het Netboek van Chris.
We hadden een heel goed reis naar Brugge met de WI. De bus was een uur te laat op de busstation van Oldham. Het regende en sneeuwde met een sterke wind, dus waren we al vriezend wanneer de buschauffeur ons ophaalde. Langs de M62 was er een lange file dankzij een botsing bij Halifax, maar na Leeds ging het verkeer sneller.
De WI-leden die met ons kwamen waren Helen, Brenda, Sue en haar dochter Rhea, Doreen, Jane, Bjorg, Angela en Carole.
Op de haven van Hull, de drie buschauffeurs van de verschillende regio's verward waren en gaven de schuld aan de reizigers. We moesten van de bussen afstappen en weer instappen, enzovoort, voor ze een beslissing namen. Eindelijk waren we op de ferry en hadden onze hutten gevonden.
Chris en ik gingen niet naar de restaurant om te eten, in het geval dat we voelden ons zeeziek, en ook een beetje geld te sparen. We hadden wat vleestaarten enz. van Martins gekocht, voor we naar Oldham gingen.
Iedereen zeiden dat de voedsel in de restaurant heel lekker was. In de avond zaten we in de bar en wat dranken hadden. Chris had een quiz georganiseerd, die Jane en Angela wonnen.
Tijdens de nacht, sliepen Chris en ik niet zo slecht. De zee was niet te ruw, en ik ook mijn pillen voor zeeziekheid had genomen. We aten ons ontbijt in de restaurant. Er waren veel dingen om te eten, zoals croissants en koude vlees, kaas, brood, enz. als je zou graag meer Europeen te zijn, en spek en eieren, tomaten, champignons, worsten, bonen en toast, enz. als je zou lever een Engels ontbijt te eten. (Of een beetje van beide te hebben.)
We gingen met de bus naar Brugge en een andere bus naar de stadcentrum namen. Ik zei dan dat ik zou liever op mijn eigen te wandelen. Ik kon niet met winkelen zoals de anderen slikken. Ik zei dat ik zou Chris bij het Belfort om 1400u ontmoeten, en dan als ze wilde, we zouden naar de Delhaize enz. gaan.

Een gezellige namiddag

Sinds gisteravond heeft de regen op Manchester gegoten. Het wordt een typische herfst, na alle warme en droge weer in november. Nu is het kouder en ellendiger.
Vandaag moeten we wat voorbereidingen maken voor onze reis naar Brugge met de WI. We gaan heen en terug op de boot, en de dag door in Brugge brengen. De kerstmarkt in Manchester is bijna hetzelfde, dus ga ik rond de winkels met mijn lijst, die ik gemaakt heb, zodat ik niks vergeet.
Gisteren gingen we naar thuis van Brenda voor de Geheime Sinterklaas van onze handwerkgroep. We hadden de cadeautjes onszelf gemaakt, voor een van de andere leden van de groep. Ik schilderde een kiezelsteen als presse-papier voor Doreen, en mezelf kreeg ik twee doorgeprikte stroopblikjes als kandelaars, die tijdens het warmere weer, kan ik in mijn schuur ophangen.

We hadden alle een paar knabbeltjes gebracht, en hadden een gezellige namiddag. Op de weg terug naar onze auto, de wind waaide de paraplu van Chris binnentebuiten.  

Millstream Kerstmaal

Vandaag zijn alle vrijwilligers van Millstream op The Woodhouse Gardens pub neergekomen. Het lijkt dat ik niks meer doen dan in groepen om lekkere malen te eten gaan. Hoewel is het Kerstmis, he? We hadden alle een kleine geschenk meegebracht voor onze Geheime Sinterklaas. Karen droeg een Sinterklaas hoed en uitdeelde de geschenken van een grote zak. Ik kreeg een doosje van kerslikeurchocoladen. Chris houdt niet ervan, dus moet ik hen mezelf eten, amai. Ze zijn niet veel verschillend van Neusjes, maar de chocolade verbetert de smaak. We waren in de pub voor omstreeks drie uren en een gezellige namiddag hadden.
Ik kreeg ook een of twee kleine verjaardaggeschenken, die heel leuk waren, en nu heb ik ook een kleine zakje om de Geheime Sinterklaas te verpakken voor Knit & Natter morgen. (Deze geschenken moesten we onszelf maken.) Ik vergat eerder te zeggen, dat voor mijn verjaardag heeft Jane een vierkant met een kat gebreid. Ik kan het in de auto of iets gebruiken.

 

Otley, Morrisons en het hele zaakje

Er is niet veel over vandaag te zeggen. 'S ochtends ging ik weer naar Bradford. Mijn moeder is een beetje beter. Ze kwam mee naar Otley voor de voedsel voor Mabel, en dan gingen we rond Morrisons. Gelukkig was er een  rolstoel. Ze wilde wat kerstcadeautjes kopen voor de mensen die aan haar wat hulp geven. Eindelijk kocht ze een paar dozen van chocoladen, die kortingen hadden. Het weer was niet zo slecht. Natuurlijk is het nu kouder.
Ik weet niet wat is er met dit jaar gebeurd, het is zo snel gevlogen.
Morgen gaan we naar The Woodhouse Gardens met onze vrienden van Millstream. Het is onze Kerstmaal (en ook een beetje voor mijn verjaardag).

Mijn nieuwe tweedehandse kast

Ik ben weer naar Millstream geweest. Vandaag heb ik een kleine kast thuis gebracht. Soms kleine stukken van meubilair gegeven zijn door onze donateurs. De kast was in de hoek van de keuken, onder een tafel, voor de katten als een bed te gebruiken, maar het was te mooi en de katten hebben veel meer bedden. Het is echt een telefoontafel, denk ik. Na ik de hokken had gepoetsd, en ook de schuur van Mabel, en wat knuffels aan Aurora en de andere katten gegeven, weer thuis om 1400u. Chris was niet naar werk gegaan, dankzij de arbeidsconflict over pensioenen. Op de computer had ze een nieuwe camera gezien met een heel goede verkooptechniek, die veel te veel geld kostte. Ik zei, "Er zijn goedkoper cameras in Comet, die wat je hebt nodig doen." Dus er reden we naar, en ze wilde een camera kopen die het laatste van dat soort was. Ongelukkig kon de verkoper zijn doos niet vinden. Chris klaagde veel erover. Ik dacht dat ze nooit zou zwijgen. Ondertussen had ik ook een camera gevonden, precies zoals mijn andere die pas gebroken was, en ook goedkoper, dus heb ik mijn verjaardaggeld er gebruikt op. Eindelijk vond Chris een camera in Currys, een winkel nabij. Ik heb haar omstreeks £140 gespaard, gelijkt op de camera die ze op de computer heeft gezien.
Voor haar avondmaal is Chris in een frituur geweest en wat frites en vleessaus gekocht. Ik heb bonen op toast gegeten. Nu dat ik heb mijn bericht voor vandaag geschreven, ga ik terug beneden om "Lili en Marleen" of iets te bekijken.
Alfy is weer thuis! Ik ben er heel gelukkig over. Ik hoop dat ze gaat rustiger zijn en slaapt beter.

We lachten te veel

Deze is de mooie verjaardagkaart die ik gisteren van Alfy en haar man kreeg.
Gisteravond hebben we voor een lekkere maal op The Boat and Horses. Rond 2100u was er een quiz. (We hadden niks over dit geweten). We schreven alle de antwoorden die we kenden, en dan moesten we hen naar een andere team geven, om hen te corrigeren.
Er was een foto van een vrouw in vroege 20de-eeuwse kleren. "Ze is Emmeline Pankhurst, een van de suffragettes," zei ik. "Nee," zei Chris, "ze is Marie Curie." (Ik had de juist antwoord). We corrigeerden de quiz van de andere team, en boven deze vrouw ze "Anne Berlin" (Anne Boleyn) hadden geschreven.
Rechtstreeks gingen Doreen en ik naar het toilet, om een ramp te vermijden. We zaten op toiletten naast elkaar en beide hulpeloos met lachen waren. Ik lachte zoveel dat ik kon niet ademen of vanaf het toilet opstaan. We huilden met lachen. Het was heel moeilijk om terug naar de anderen te lopen.

'S ochtends ben ik naar de kapster geweest, voor onze reis naar Brugge volgende week. Ik heb geprobeerd om een foto van mijn kapsel te nemen, maar het is niet goed. Ik vond het teveel moeite om het tijdklokje van de camera te gebruiken.

Mijn verjaardag

Vandaag ben ik 55 jaar oud (of jong?) Na de opwindingen van de vorige week is het oud, denk ik. Ik ging eerst naar Millstream met de vormen, een taske koffie met Rosemary gehad en ook voor haar kaart en cadeau bedankt. Dan ging ik naar de bank in Ashton-under-Lyne. We moeten deze praktische zaken nog sorteren.
Ik had een beetje geld van mijn moeder, die heeft meer antibiotica geen nodig (zei de dokter) en dus mag buiten het ziekenhuis blijven.
Ik had ook een grote verrassing, een mooie e-kaart van Alfy, die veel meer over te denken heeft dan mijn verjaardag. Vandaag voelt ze zich weer beter. Misschien op donderdag gaat ze thuis.
Chris kwam thuis om 1630u en heeft een cadeau aan me gegeven - een webcam, maar ik zal nog niet het loswikkelen.
Vanavond gaan we met Doreen, Brenda en Jane naar The Boat and Horses in Chadderton (niet ver van Failsworth) voor een maal. We kijken er naar uit.

Dit zijn drie van mijn verjaardagkaarten.

Bezoeken

'S ochtends ging Chris naar thuis van Bjorg om een programma op haar computer te laten plaatsen. Ongelukkig kwam de man niet, die kon dat doen (hij is een vriend van Bjorg). "Hij is naar de vleesmarkt gegaan," zei Bjorg. Chris zei dat ze met mij naar Bradford gaat om mijn moeder te bezoeken, want ik wil niet morgen op mijn verjaardag gaan. Dus kwam ze weer thuis op 12u, en we zijn naar Bradford geweest. De been van mijn moeder is nog niet beter, na alle antibiotica. We moeten de dokter weer zien. Ik hoop dat ze terug naar het ziekenhuis gaat niet. Ze zou heen en weer zijn, zoals de elleboog van een vioolspeler.

Gelukkig, een gewone dag

Vandaag zijn we naar Tesco geweest, want we hadden een kortingsbon om £5 te sparen als we £40 spenderen. Als Kerstmis komt, hebben we beslist om wat kerstvoedsel nu te kopen, voor de prijzen hoger worden. We hebben ook altijd kattenvoedsel nodig, en wat chips en pinda's voor het WI feest (we kochten ook wat kaasvoetballen). In de namiddag, schreef ik een emailtje en Chris plaatste meer foto's en beschrijvingen op de FAB WI website.
Voor onze avondmaal maakte ze een lekkere risotto met champignons, Brie kaas en rode druiven. Chris had een glas rode wijn, maar ik had een Rodenbach biertje. Het regende en was vroeg donker. Vanavond heb ik de vormen voor Millstream getypt.

Poetsen op Millstream, en The Bridgewater

Vandaag ben ik naar Millstream geweest en veel gepoetsd. Er waren veel katten en katjes. Normaal zijn er minder katjes in de herfst, maar dit jaar, dankzij het warme weer, we hebben geen verschil opgemerkt. Tot middag was er veel zonneschijn, en dan een paar druppels van regen en meer wind. In de namiddag kwam Jane (WI) met wat dingetjes voor onze liefdadigheidswinkel. Ze zou graag gebleven hebben, om rond te kijken, maar haar man Brian had een afspraak op de hoorapparaatkliniek.
Na het schuurtje van Mabel, voedsel en verse water ook gegeven, en dan weer thuis. Op haar blog zie ik dat het gaat met Alfy een beetje beter en zijn we er blij over. Hoewel is er altijd meer spanning en onzekerheid over wat zal gebeuren. Dat weet ik wel.
Om 16u opgebelde Chris en ik zei, "Wat zou je voor je avondmaal eten? Een Fray Bentos pie, misschien?" Ze zei, "Zou je liever buiten gaan om te eten?" Dus gingen we naar The Bridgewater Hotel, want zijn carvery is twee voor de prijs van een. Hoeveel honger had ik, dat had ik niet beseffen. Het lijkt dat voor de hele week had ik niet veel gegeten, dankzij de zorg over mijn moeder en dan over Alfy. Waarschijnlijk at ik te veel vanavond, maar meestal was het groenten, en geen junkfood. We hebben beide van onze maal genoten.
De spruitjes en peekes waren een beetje te hard en er is niet veel vlees, maar we hadden zoveel honger dat het betrofte niet.

Weer naar Bradford

'S ochtends ging ik naar Bradford. Mijn moeder neemt nog haar antibiotica en voelt zich niet zo goed. Ik heb wat boodschappen gedaan, enz. en vis en frites voor onze lunch gekocht. Weer thuis op 1600u. Vanavond heb ik Alfy opgebeld. Ze zei op haar blog, geen zorgen maak, maar ik voel me beter nu dat ik met haar heb gesproken. Ongelukkig zal geen ontmoeting tussen ons gebeuren, wanneer ik naar Brugge met de WI on 6 december kom. Ze zal nog te ziek zijn om dat reis te maken, en ik kan niet naar Antwerpen in dat tijd gaan. We hebben slechts 5 uren of zo in Brugge. Wat jammer he.
Ik hoop dat het is een beetje rustiger voor een paar dagen. Ik heb opwinding genoeg tijdens de vorige week gehad! Morgen terug naar normaal, want ik ga naar Millstream om te poetsen. Mabel zal me gemist hebben.

Voor Alfy

Vannacht zit mijn vriend in het ziekenhuis.
Deze bloemen zijn voor haar.

WI rommelmarkt

Gisteren op de Kerk van de Heilige Familie was er een rommelmarkt. Onze WI had er een stalletje in. Ik zou daar zijn geweest, als ik nog in Bradford bleef, na mijn moeder binnen het ziekenhuis ging.
Chris heeft wat foto's genomen, maar ze vroeg niet de anders te glimlachen voor zelfs een foto. Tegenwoordig kun je niet het personeel krijgen.
Ze hebben £47 gemaakt.

Vrijdagnacht op het ziekenhuis

Gisteravond opgebelde mijn moeder om 14u om me te vertellen dat de dokter was weer pas geweest, en zei dat ze moet naar het ziekenhuis gaan met haar ontstoken been. De ambulance zou op haar huis in twee uren zijn. Ik pakte mijn rugzak en naar Bradford Royal Infirmary reed. Ik was gearriveerd om 1615u, en er waren veel ambulances, met mijn moeder zat er niet in. Eindelijk kwam ze om 1815u. De ambulance had naar haar huis tweemaal vertrekt, en naar twee andere mensen omgeleid was. Ik had van Manchester in minder tijd gereden dan de ambulance omstreeks 7km had genomen van het ziekenhuis naar het huis van mijn moeder.
We zaten in de corridor van eerste hulp, terwijl alle mensen die daartoe gaan op vrijdagnacht zich assembleerden. De dronkaards, mensen die een overdosis hebben genomen, een paar krankzinnigen, enz. enz. Het is altijd slechter op vrijdag. Dan gingen we binnen een kleedhokje. Eindelijk kwam de dokter en zei dat mijn moeder moet binnen blijven en meer antibiotica in de aderen hebben. Ze was niet gelukkig, maar ze geen keus had.
De afdeling waar ze ging was heel schoon en de verpleegsters aardig waren, dus hadden we geluk.
Ik besliste om op het huis van mijn moeder te blijven, want het was al 2200u.
'S ochtends was ik vroeg wakker. Ik had op de sofa geslapen, zodat als ik kon niet in slaap vallen, kon ik de TV bekijken. Terwijl ik een kopje koffie dronk, een verpleegster van het ziekenhuis opgebelde en zei dat de specialist had al mijn moeder gezien. Hij zei dat ze kon thuis gaan, met een grotere dosis van antibiotica. Hij zal haar in zijn polikliniek zien.
Om een lange verhaal korter te maken, heb ik mijn moeder thuis gebracht om 1400u. Wanneer ze OK was, kwam ik terug naar thuis. Chris had twee pizzas gekocht, heel lekker en snel te bereiden.
Het is niet alle slecht nieuws. Dankzij mijn moeder, konden Chris en ik aan de verrassingsfeest van onze buren ontsnappen. Ik was veel te moe om naar een feest te gaan, waar je moet levendig zijn, en zoals je wat interesse hebt.

Chris geeft een les over Nefertiti

Gisteravond gingen we naar ons maandelijks ontmoeting van de WI. We hadden een lid van Oldham Bergsreddingsdienst verwacht, maar hij had te veel rugpijn en kon niet komen. Dus is Chris te hulp gekomen met een les over Nefertiti, de vrouw van Farao Akhenaten. Ze bracht haar computer mee en gaf een Powerpoint presentatie erover. Iedereen genoten enorm ervan.

Vandaag ging ik weer naar Bradford. Mijn moeder voelde zich niet goed. Ze wilde niet om buiten te gaan. Dus heb ik haar boodschappen en een beetje huiswerk gedaan - de kleine vriezer (binnen de koelkast) ontgedooid, de keuken en haar magnetron gepoetsd, lakens veranderd enz. Haar zicht is niet goed en soms ziet ze niet of dingen schoon zijn. Volgende dinsdag ga ik terug.
Vanavond komt Chris later thuis, want ze is naar de quiz van haar werk gegaan. Elke jaar in November is er deze quiz. Chris kent veel over Oude Egypte maar weinig over popmuziek, zeepoperas en zo, dus heeft ze geen echte gunstige omstandigheid. Ik ben hetzelfde.

En de enige ding om vandaag te noemen is . . . dinsdag

Gisteren morgen belde mijn moeder op om te zeggen dat de dokter pas was geweest. Een paar weken geleden, haar pedicure had haar teen verwond, en sinds dan had ze er meer pijn in. Op maandag morgen is ze wakker met de pijn en beslist om de dokter te bellen. Ze moet nu antibiotica nemen, en sterker pijnstillers ook voor haar schouder die ook pijnlijk is. Ze zei tegen de dokter: "Ik wil niet aambeien ook krijgen, met deze pijnstillers." Dus moet ze ook meer laxeermiddel nemen.
Wanneer je 87 bent, je kunt niet slechts een probleem hebben. Alles leidt naar iets anders. Ik vroeg of ze zou graag dat ik vandaag kom, maar ze zou liever dat ik op donderdag ga, om haar boodschappen voor het weekend weer te doen, en misschien naar de wegrestaurant te gaan. Hoewel mag ze niet zoveel willen eten, dankzij de antibiotica, dus moeten we afwachten.
'S namiddags heb ik in de voortuin gewerkt, vermits het weer zo zonnig was, en mijn groene bak gevuld (Waar heb ik al dat gehoord?) en ook de bak van onze buren. (We gebruiken de bakken van elkaar als we nodig hebben). Er is meer te doen, maar er zijn nog wat bloemen, en er zijn veel maanden wanneer er geen bloemen zijn. De vorst komt snel genoeg.
Vorige zaterdag gingen Chris en ik naar Asda. We kochten een grote blik van Cadburys Heroes, die op dit moment goedkoop zijn. Chris zei, "We kunnen hen uitdelen aan onze bezoekers op Kerstmis." Wat een vreselijk idee. Je mag wat is er gebeurd raden.

Mijn honderdst bericht

Vandaag heb ik 100 berichten op deze blog geschreven. Het is ook omstreeks een jaar sinds ik ben met een blog in het Nederlands op seniorennet.be begonnen.
Met mijn blog had ik veel geluk, want ik heb twee vrienden erdoor gemaakt, Alfy en haar zus Bunny.
Ik had nooit een blog in het Engels geschreven, zodat ik op een grote leercurve ben geweest.
Niet veel vandaag is er gebeurd, dus is dit een kort bericht. Ik heb een stir-fry voor onze avondmaal gemaakt, en vanavond hebben we een nieuwe programma over de kunst van de Verenigde Staten bekeken.

Klaar voor de winter - of niet

Vandaag was het weer warm met veel zonneschijn, dus gingen Chris en ik naar het volkstuintje om te klaarmaken voor de winter. We hebben de onkruiden bedekt met zwarte fabriek, het overblijfsel van de pronkbonen verwijderd en een beetje compost en mest op de grond geplaatst. Er is veel meer te doen. Met een volkstuintje is je werk nooit echt gedaan. Elke jaar is het onze droom, om en mooie tuin te hebben met alles proper, maar als we niet genoeg werk doen, dat nooit zal gebeuren.
Als het weer zoals het is op dit moment tijdens de zomer was geweest, zouden we een beetje beter hebben gedaan.
Gisteren kocht ik een boek met een spreuk, "Als je eerst geen success heb, probeer, probeer en probeer weer. Dan opgeef. Er is geen zin in een dwaas erover te zijn."

Kerstbazaar

'S namiddags om 14u gingen Chris en ik naar de Kerstbazaar op de Kerk van de Heilige Familie op Lord Lane. Het was een beetje vroeger dan gewoonlijk, maar er zijn zoveel andere Kerstbazaars in het gebied dat je mag zowel het eerst zijn. We ontmoetten Carole en haar vriend Karen, met wie we naar Chatsworth vorige maandag gingen, en haar zus Kathryn. We dronken een kopje thee met hen in de cafe. Op de stalletjes was er niet veel te kopen. Ik had drie keren op de tombola en won slechts een washandje met een heel klein flesje shampoo. Ik heb niet veel geluk met tombola's. De boeken waren dezelfde, dat we hebben niet voor de laatste drie jaren gekocht - niets nieuws. Chris kocht een paar cupcakejes. Ze zou graag wat marmelade, maar ze was te laat. (Ik maak veel jam, maar ik heb marmelade nog niet geprobeerd).
Uitgezonderd de enorme rij van kinderen, die wilden Sinterklaas zien, bijna iedereen waren met hun inkopen thuis gegaan om 1530u. Vorig jaar was het beter.
Het weer was warm met veel zonneschijn, dus veel mensen hebben naar de bazaar geweest. 

Cupcakeje met sneeuwman

Wapenstilstand

Twee jaren geleden waren Chris en ik in Ieper op Wapenstilstanddag. We zagen alle poppy's bij de Meensepoort. (Meer foto's staan in het albums over Ostend 2009).

We observeren de twee minuten van stilte om 11u, maar hier is het niet een vrije dag zoals in Belgie of Frankrijk. In het VK is het belangrijkste evenement op volgende zondag.

Bradford

Vandaag is er niet veel van interesse. Weer naar Bradford, en lunch met mijn moeder. We hebben een andere cafe gevonden, die heet The Manor Cafe. Het is een wegrestaurant, maar heel schoon en de voedsel is lekker. Je krijgt een echte maal met patatjes en groenten, of ontbijten met spek en eieren enz. Na onze lunch gingen we naar Morrisons zoals gewoonlijk. Het weer was grijs en ellendig, met veel mist op de snelweg. Ik kwam terug naar thuis om 17u. Ik zou naar "Knit & Natter" gegaan zijn, maar ik was te moe. (Ik had bijna in slaap gevallen op de M62, dit is niet goed.)
Gisteren is de vriend van Chris zijn chemotherapie begonnen. We moeten voor het best hopen.

Pedicure voor Mabel

'S ochtends ging ik vroeg naar Millstream, want we hadden een afspraak om 10u met de veearts om de voeten van Mabel te bijknippen. Hoewel ging ze eerst om een ziek paard te bezoeken. Ze zei dat het paard rillerig was met een hoge koorts, en ze gaat terug later. Ze kwam om 11u, en met hulp van Sheila probeerde ik om Mabel op haar rug te zetten, zoals ik zie de boeren met hun schapen doen op "Countryfile" (een BBC programma over boerderijen en het platteland). De veearts zeg dat geiten moeilijker dan schapen te keren zijn, want ze meer spieren in hun ruggen hebben. De voeten van Mabel waren in goede conditie, maar haar hoeven te lang waren.
Na haar pedicure heb ik haar schuur gepoetsd en verse water gegeven. Ik heb in een stuk van geitpoep geknield, dus mijn broek in de was gaat. (Hoewel zijn er slechter dingen dan geitpoep).
'S namiddags ging ik naar Tesco en heb een nieuwe camera gekocht - voor £19.97. Het heeft zelfs 5.1 megapixels, maar ik wilde om een goedkope camera te kopen om foto's voor eBay te nemen, en een kleiner maat, die niet zolang te uploaden neemt. Ik mag ook het naar Millstream enz. meenemen, zonder te veel zorg erover.
Vanavond gaat Chris om haar moeder te bezoeken en ook naar haar hierogliefenles, dus ben ik hier alleen, maar soms geniet ik ervan.

Oude gezichten van Antwerpen, vanuit het blaadje in mijn lekkere "Antwerpse Handjes".

WI dagtocht (deel 2)

Eerst gingen we naar The Old Bakewell Pudding Shop om een kopje koffie te drinken. De zogenaamde "Bakewell Puddings" zijn niet lekker, ze hebben zoveel smaak als een oude vaatdoek met vergelijkbare textuur. Zelfs de eenden op de stroom zouden liever niet hen eten. (Dat is een fout die ik heb eerder gemaakt.)
Na onze koffie (of thee) wandelden we rond de markt. Ik heb twee onderbroeken voor mijn moeder gekocht. Ik moet hopen dat ze passen, want ik betaalde £5. Chris en ik hebben ook twee boeken gekocht, en in een liefdadigheidswinkel een DVD, "The Guns of Navarone". Chris houdt van dit filmpje en het heeft Nederlandse ondertiteling, dus zijn we beide gelukkig.
Om 1330u vertrekte de bus, en we waren op Chatsworth om 1400u. Het huis was al versierd voor Kerstmis, met enorme kerstbomen enz. met de thema van kerstlieden. We zagen een kleine waslijn met wat opgehangde sokken. We hebben een kerstlied, "While Shepherds Watched Their Flocks By Night", maar soms als grap, men zingen:
While shepherds washed their socks by night
All seated round the tub,
The Angel of the Lord came down

And gave them all a scrub. 

De kerstbomen heel mooi waren, en we hebben wat foto's genomen, maar met de zoomlens was het niet makkelijk. (Alle foto's in het album staan - met een computerprogramma heb ik hen een beetje verbeterd.)  

We staan bij een grote vuur op de ingang.

Een gezicht van de bibliotheek.

Om 1530u gingen we naar de restaurant om een koffie te drinken voor de reis terug naar Oldham. Ik zeg "een koffie" maar we aten ook lekkere dingen zoals kwaarktaart en kerstcake. (Zelfs zondiger dan donuts, denk ik). We hebben alle van onze dagtocht enorm genoten.

We zijn weer thuis om 1900u.

Chatsworth House

Vandaag zijn Chris en ik met andere WI-leden naar Chatsworth House geweest. Ik ga meer schrijven morgen. De eerste fout die we hebben gemaakt was de zoomlens op de camera te plaatsen, want het is zolang sinds we deze camera gebruikt hebben. Dus mochten we een heel lang weg van alles staan, of we konden niet de foto's nemen.
Chatsworth is een deel van Derbyshire die The Peak District heet. Het is heel mooi, hoewel niet te ver van Manchester. Voor we gingen naar Chatsworth zichzelf, de bus stopte in Bakewell voor drie uur. Ik heb hier een kaart van het gebied gezet, en nu ben ik te moe om meer vanavond te schrijven.

Te veel boeken

Vandaag hebben Chris en ik wat boeken van onze planken verwijderd. We gaan om hen naar de volgende ontmoeting van de WI mee te nemen. We hebben nog te veel, maar je moet ergens beginnen. Ik heb ook mijn zomerkleren in de zolder tot de lente geplaatst. (Wat zomer?)
Onze kleine camera is gebroken. We weten niet waarom. Twee dagen geleden werkte het, en nu werkt het niet. De zoeker toont geen afbeeldingen, dus is het nutteloos. Ik ben blij dat ik alle foto's voor de Nieuwsbrief heb genomen. We hebben een spiegelreflexcamera en moeten nu deze gebruiken.
Vandaag is er niet veel te schrijven, maar morgen gaan we op een dagtocht naar Chatsworth House in Derbyshire met WI-leden. We gaan met de bus, die op 8-30 vertrekt.

Buskruitverraad

'S ochtends zijn Chris en ik naar Bradford geweest om mijn moeder te bezoeken. Eerst plaatsde ik alle gevrozen voedsel in een koelzak om de vriezer te ontdooien. Dan gingen we naar Murgatroyd's te Yeadon. Deze is een andere restaurant waar je kunt vis en frites eten. Het lijkt dat we geen anders eten, maar mijn moeder houdt slechts van Engelse voedsel. Het is een paar jaren sinds we naar Murgatroyd's zijn geweest, en vreemd genoeg heeft het verbeterd.
Na een beetje boodschappen op Morrisons gingen we terug naar thuis van mijn moeder. Ik nam de gevrozen voedsel weer vanuit de koelzak en in de vriezer plaatdse.
Chris en ik zijn weer thuis om 18u. Chris heeft de strijken gedaan terwijl ze Strictly Come Dancing bekeek. Ondertussen heb ik een beetje van een sjaal voor haar gebreid. Ze zou graag een van purper hebben. Vanavond zijn er veel vuurwerk, want het is Bonfire Night of Buskruitverraad. Op 5 november in 1605 Guy Fawkes, die katholiek was, probeerde om de Huizen van Parlement te Londen te ontploffen, en een einde aan de vervolging van katholieken in Engeland te maken. Hoewel hij ontgedekt werd. Voor zijn ophanging sprong hij van het schavot af. Dus werd zijn nek gebroken.
Elke jaar hebben we nu vuren, en soms maken de kinderen poppen van stro, om hen op de vuur te gooien, die "Guy" heten. (Er is veel meer over op Wikipedia).
De katten zijn niet echt bang van het vuurwerk, want ze binnen blijven.

Elke nacht, vreselijke TV

'S namiddags is Adrianne gekomen met de veranderingen op de Nieuwsbrief en daar kruipt veel tijd weer achter de computer in. Ik heb Chris opgebeld en gevraagd of ze zou graag iets van het Chinees frituurtje op Lord Lane brengen, wanneer ze thuiskomt.
Zoals gewoonlijk is er niks op de televisie vanavond te bekijken. Waar betalen we onze TV-licenties voor? (In het Verenigd Koninkrijk moet iedereen een licentie van de BBC kopen, dan betaalt je meer of je krijgt Sky of andere zenders. We hebben geen ervan, slechts Freeview, die gratis is en nu al op nieuwe televisies staat. Daar kun je veel reclame, meer herhalingen, oude filmpjes, winkelkanalen, slechte muziek en zo zien.) Ik weet dat er meer in je leven dan de TV is, maar elke nacht is hetzelfde. Stomme programma's en herhalingen. Op vrijdagnacht lijkt het zelfs slechter, misschien als bestraffing, omdat je thuis blijft.
Ik heb een paar episodes van Lili en Marleen bekeken, die ik kocht op vakantie. Na drie ervan begreep ik een beetje meer, uitgezonderd die kleine vrouw met rode haar en hele korte benen (hoewel kan ik niet over korte benen spreken). Ik begrijp geen woorden dat ze zegt.
Soms is het goed om geen ondertiteling te hebben, want ik moet meer luisteren in plaats van lezen. 

Vandaag kan ik niet van een goede titel denken

Vandaag heb ik de Nieuwsbrief geeindigde. Ik weet nog niet of Adrianne zou graag wat veranderingen maken, of fouten heeft gevonden. Wanneer ik was naar Millstream geweest om de eerste afgedrukte copie aan Sheila te geven, naast ging ik naar onze liefdadigheidswinkel. Ik ben niet daar voor een paar weken geweest, en wist ik niet wat er stond in. Ik kocht twee katoenen sporttruien (ongelukkig zijn ze beiden donkerblauw, maar thuis heb ik weinig, en die zijn meestal goed voor niets uitgezonderd schilderen en behangen, of op het dierenasiel werken.) Ik kocht ook een dingetje die makkelijker je potten en flessen opent. Dan ging ik weer naar Morrisons om wat brood en melk te kopen. Ik heb van Morrisons genoeg gehad. Het lijkt dat daar ben ik altijd in.
Weer thuis, heb ik een was gedaan. Deze week is een beetje saai en heb ik niet veel van interesse te zeggen. Nu ga ik om onze avondmaal te maken - rundvleesburgers, uien, eieren, champignons en witte bonen in tomatensaus. Opwinding he?

Van alles en nog wat

Vandaag heb ik een beetje van dit en dat gedaan. Eerst ben ik naar Millstream geweest om meer foto's voor de Nieuwsbrief te nemen, dan naar Morrisons en heb wat gloeilampen gekocht. Gisteravond ontdekte ik dat onze "energiesparende" gloeilampen waren de verkeerde maat voor sommige van onze lampen - ze zijn te lang en uit de top van de kap steken. Er zijn ook weinig plaatsen waarin je hen kunt recyclen. (Dus heb ik een paar van de oude soort gekocht, terwijl dat kan. Ik zal nooit de planeet redden, dat weet ik).
Weer thuis, getypte ik een beetje meer en onze avondmaal maakte, gebakken groenten met rijs en varkensvlees.
Natuurlijk is Chris heel droevig over haar vriend, die ze sinds ze twintig was heeft gekend. Ze denkt dat ze moet naar Aberdeen gaan om hem en zijn vrouw te bezoeken, voor hij zelfs zieker met de chemotherapie zich voelt. 
Eindelijk!! hebben we nu naar onze nieuw Internetbediening veranderd. We zullen zien of de verbinding is verbeterd, of niet.   

Halloween Bingo

Ik ben weer naar Bradford geweest en de boodschappen en een beetje huiswerk voor mijn moeder heb gedaan. Om 18u kwam ik weer thuis. Elke Halloween gaan Chris en ik naar Bingo. We hebben wat Halloween snoep aan de kinderen gegeven die in onze straat wonen, maar er zijn teveel tieners die van ergens anders komen en we houden niet ervan. Dus gaan we naar Bingo om hen te ontsnappen. Hoewel hadden we geen geluk. Ik heb altijd weinig geluk met kansspelen. Chris wint meer, maar gewoonlijk wanneer ze met haar moeder gaat en niet met mij.
Een vriend van Chris heeft kanker, en vandaag ontdekte hij dat het komt terug, wat jammer. Hij is dezelfde leeftijd als mij. Zijn vorm van kanker is ook heel agressief, en we denken dat misschien kunnen de dokters niet zoveel voor hem doen. Natuurlijk gaat hij wat chemotherapie enz. hebben, maar de kanker nu in zijn rug zich plaatst. Hij heeft al rugpijn ermee.
Vanavond voel ik me een beetje fatalistich. Je moet van je leven genieten, want je weet nooit wat rond de volgende hoek wacht.

Nieuwsbrief van Millstream

Vandaag heb ik geen schilderen toch gedaan. Adrianne heeft mijn getypt versie van de Nieuwsbrief gelezen en gisteren kwam ze terug ermee. Dus zat ik achter de computer voor zes uren en omstreeks half ervan heb ik in Microsoft Publisher gezet. Ik heb een paar verhalen meer over de dieren nodig, want er is nog meer ruimte dan ik had gedacht. Op dinsdag ga ik meer doen. Morgen ga ik weer naar Bradford. Tenminste is mijn auto schoon. Het was gepoetsd vorige vrijdag door de monteur na zijn MOT. (Ik had al de afval mezelf weggegooid, maar ze gebruiken een speciaal poetsmiddel, ik weet niet welke soort, die alle de stof verwijdert).

We moeten meer voedsel voor Mabel de geit kopen, dus gaan we naar Otley. Otley is een mooie kleine stad op de stroom van de Wharfe. Deze is een oude postkaart ervan, die in 1955 genomen was, maar het is niet veel veranderd op dit gezicht.

Halloween

Veel jaren geleden zijn Chris en ik naar dit Halloweenfeest geweest. Ik ben "Gardening Which" (een soort van tijdschrijft, en een woordspeling op "Witch" natuurlijk) en Chris is "The Wizard of Oz".

Heel scary he?

Stamboomonderzoekgroep

'S ochtends ben ik met de strijk om 9u begonnen. Ik wilde het niet meer te zien. Er was niet teveel, maar bijna alles is van Chris. "Ik zal dat doen," zeg ze, en drie dagen later zit het nog in dezelfde hoek van de woonkamer. Dan heb ik een was gedaan, en ben aan de vloer met de stofzuiger gevallen. Ondertussen Chris heeft de keuken een beetje geruimd op. We hadden de poetsen bij 12u gedaan, en de stamboomonderzoekers kwamen niet tot 14u. Dus ging ik naar Morrisons om de boodschappen te doen en de klus voor morgen te vermijden.
We hadden een gezellige namiddag met Brenda, Jean en Vivienne. Jean zou liever praten dan achter de computer zitten. Brenda is heel ernstig over haar onderzoek en naar Ramsgate is geweest om meer te ontdekken - haar gezin komt van Kent uit. We aten wat cupcakejes met onze kopjes thee en koffie, en ik heb ook mijn "Antwerpse Handjes" biscuits uitgedeeld. Iedereen dacht dat ze heel lekker waren.
Nu bekijkt Chris "Strictly Come Dancing" op de TV en ik schrijf dit bericht. Morgen ga ik wat schilderen te doen. De leden van de vakgroep van de WI gaan "Geheime Sinterklaas" of "Secret Santa" hebben. We moeten elk een Kerstmisgeschenk maken voor een lid van de groep - de mijne is voor Doreen. Ik kon een pot van jam aan haar geven, maar ze maakt veel jam haarzelf, dus moet ik iets anders doen.

Woodhouse Gardens

'S ochtends was ik al voor mijn computer om 7 a.m. en heb de volgende Nieuwsbrief van Millstream getypt. Het is slechts de eerste versie, want Adrianne moet het lezen en veranderen als ze nodig heeft, en dan mag ik het schrijven als tijdschrijft volgende week. In de namiddag heb ik wat vrienden van Millstream ontmoet in de "Woodhouse Gardens" pub om de verjaardag van Pat te vieren. We hebben een lekkere maal gegeten en onze Kerstmaal gereserveerd op het begin van december. (Dit zal ook voor mijn verjaardag zijn - dus betalen we maar eens).

De foto's tonen: twee gezichten van Failsworth van Woodhouses, het dorpje van Woodhouses, en onze lunch in de Woodhouse Gardens. Daarnet heeft Chris opgebeld. 'S ochtends reed ze mijn auto naar de garage in Bolton voor zijn jaarlijkse MOT. Gelukkig komt het uit op minder kost dan we hadden gedacht - "slechts" £107 - dat is heel goedkoop, geloof je dat of niet. Ik heb niet zover gereden, zei de monteur. Dat kan ik niet geloof - ik schlep altijd heen en terug op de M62 tussen Manchester en Bradford.

Waanideeen van grootsheid

Na onze mooie dag in Brugge vorige week, heb ik dit beeld van een ridder aan ons huis toegevoegd.

Vorige donderdag in Brugge

Op donderdag morgen ontmoetten we onze vrienden in Brugge. Eerst gingen we naar de Grote Markt met de bus. Er waren al veel supporters van Birmingham City in de stad, en ze hadden een grote vlag rond de beeld van Breydel en De Coninck geplaatsd. Een van de supporters nam een foto van ons met mijn camera. Ongelukkig stond de zon achter de Halletoren, zodat de voorzijde in schaduw lag. Dan gingen we naar de Burg en zagen het Stadhuis en de Heilige Bloedbasiliek, mooie gebouwen.

We wandelden door Blinde Ezelstraat naar de Vismarkt, die natuurlijk veel van vis rook, en dan bij de Rosenhoedkaai, een van de meest fotografeerde hoeken in Brugge. Je kunt het Belfort zien, en de reien, wat schilderachtige huizen en ook de brug op Wollestraat.

We hadden veel honger en dus binnen een cafe gingen om omeletten en zo te eten. Met mijn rugzak sloopte ik een paar planten en ornamenten. Bunny en Alfy zeiden dat ze ergens me konden nemen, maar slechts eens. Na onze lunch, dronken we kopjes koffie en veel praatten.

Bunny wilde het Begijnhof te zien, en we liepden er langs Dijver naar. De enorme torenspits van de Onze-Lieve-Vrouwekerk doemde boven ons op. Naast het Groeningemuseum is er een kleine park, met moderne beelden van De Vier Ruiters van de Openbaring. Er is een brug, die omstreeks op een duizend jaar oud lijkt, maar het is nauwelijks een honderd. Het was gebouwd door Louis Delacenserie, de stadsarchitect van Brugge, op het begin van de twintigste eeuw. Delacenserie versierde veel van de oudere gebouwen en plekken in Brugge, want nu waren er meer toeristen, die wilden “de authentieke” oude Brugge te zien. Hij heeft ook veel met de Gruuthuse gedaan, waar tijdens de eeuw van Bourgondie woonde Louis de Gruuthuse in. Boven de deur is er een grote paardenridder, met de spreuk “Plus est en vous”. (Ik zou graag een ervan boven onze eigen deur hebben, maar kleiner, misschien).

We wandelden door Walplein naar Wijngaardstraat. Alle de paarden die de koetsen trekken, bij het Begijnhof staan om te eten en drinken.

Binnen het Begijnhof was het heel rustig. Er zijn veel bomen in een soort van binnenplaats, en de witte huizen van de nonnen staan rond de kanten. In de lente is het vol van gele narcissen, maar we hebben dat altijd gemist.

De weg door het Begijnhof leidt tot het Minnewater, een mooie meer met banken en rustige paden. Eenden zwommen op het water en paddestoelen uit de wilgbomen groeiden. Hier namen we meer foto’s van elkaar, en dan naar het einde van het Minnewater liepden om de Poertoren te zien. Deze staat sinds de viertiende eeuw en hield de buskruit voor de kanonnen enz. van de stad.

Helaas was het nu de tijd om naar het station terug te wandelen. Maar eerst hadden we wat kopjes koffie in een cafe, die een affiche in de raam heeft gezet: “Keep Calm and Eat a Cupcake”. Chris kocht twee Halloweense cupcakejes voor de treinreis van Alfy en Bunny.

We gingen door Simon Stevinplein naar de Grote Markt en onze bus. Ongelukkig waren meest van de supporters van Birmingham City nu dronken, en ze wandelden langs Steenstraat met veel schreeuwen tussen elkaar. Politiehelicopters boven Brugge alle dag hadden gevlogen. In de Markt waren er enorme bergen van vuilnis, en stromen van verspilde bier. Ik heb nooit zoveel afval in Brugge gezien.

Eindelijk we bereikten het station en haalden onze trein naar Oostende. We hadden een fantastische dag gehad, maar we waren ook droevig om onze vrienden te achterlaten, want we zullen niet hen voor vele maanden zien.  

Terug naar realiteit

Vandaag heb ik geen genoeg tijd om meer over onze vakantie te schrijven, dus dat is voor morgen. 'S ochtends ben ik ontwaakt met wat pijn in mijn linkerbeen, maar het komt van mijn rug uit, denk ik. Wat heb ik gedaan, dat weet ik niet, een verrekte spier, misschien. Ik ging naar Millstream om de vormen op te halen. Er zijn veel van, want ik heb geen vorige week thuis genomen. Sheila had weinig personeel, dus heb ik de schuur van Mabel gepoetsd en vers water aan haar gegeven. Daar is er niet veel werk in, geen vooroverbuiging of zware gewichten.
In de namiddag heb ik mijn foto's op Picasa bekeken, en hen in mijn fotoalbums gezet. Morgen ga ik naar de tandarts voor een check-up. Volgende week gaat mijn auto voor een MOT. Ik moet veel geld vinden. Alles komt om dezelfde tijd.
Chris heeft een zware verkoudheid en is een beetje ellendig ermee. Ze denkt dat ze het in Belgie heeft gevat. Vorig jaar hebben we beide verkoudheden van Engeland gebracht, en hen aan het personeel van het hotel in Brugge gegeven. Het was heel ongelukkig.

Woensdag in Brugge

Vorige woensdag gingen Chris en ik naar Brugge, om te gaan winkelen. Op donderdag zouden we onze vrienden ontmoeten en rond de stad wandelen. We bezochten wat boekhandels, en kochten een paar flessen van bier, maar niet zoveel, want ze zijn heel zwaar om te dragen. In The Free Record Shop ik zoek altijd een filmpje of reeks in het Nederlands of met Nederlandse ondertiteling. Deze tijd heb ik "Lili en Marleen" gekocht. Hoewel Alfy zegt dat er geen ondertiteling is, dus moet ik hard luisteren.
In Delhaize kochten we wat chocolade voor vrienden in Engeland.
Voor onze lunch aten we wat lekkere kip met frites. Ik bestelde een kriekbier en dacht dat het een Kriek Max of iets zou zijn, maar het was een Kasteel Rouge, een beetje straf voor de namiddag. Ik kreeg hoofdpijn en moest op een bank zetten tot het gegaan was.
Er is een winkel op Mariastraat die soms bierglazen verkoopt voor slechts 25c. Gewoonlijk is het de moeite waard om daar te gaan, en we hebben twee gekocht. We namen ook veel meer foto's. Het weer was mooi, een beetje koud, maar het is oktober.
We gingen terug naar Oostende met de trein. Voor onze avondmaal was het kip en frites (je hebt geen keus).
Tijdens de avond bekeken we een TV-programma over koolmijnen in de VS. Ik ontdekte dat het was makkelijker om de Nederlandse ondertiteling te begrijpen, dan naar de Amerikanen te luisteren. Misschien ga ik wat vooruit.

Dagtocht naar Antwerpen

Op dinsdag morgen om 7u waren Chris en ik klaar om naar het station te lopen. De regen kwam zoals van emmers uit, dus gingen we door taxi in plaats van wandelen. Op het station waren we heel te vroeg. We haalden de 7.03 trein, want het was 15 minuten te laat.
We zetten in de cafe in het station van Antwerpen tot Alfy en haar zus Bunny gearriveerd hadden. Ze zijn mijn vrienden die door mijn blog heb ik gemaakt. We hebben hen vorige mei ontmoetten. Ze kwamen naar Oostende, en deze tijd vroegen ze ons om Antwerpen te bezoeken. We waren blij om hen weer te zien. Eerst gingen we op bezoek naar thuis van Alfy, die we heel gezellig vonden. (Het is veel properder dan de onze!) We ontmoetten ook de man van Alfy, die lekkere kopjes koffie maakte.
Alfy heeft wat zaden van haar mooie stinkertjes aan me gegeven, dus zullen we vrolijke bloemen volgende zomer hebben. Na ons bezoekje, gingen we naar de frituur om lunch te eten. We hebben ook de dochter en schoonzoon van Alfy ontmoet.
In de frituur wist ik niks over de voedsel. In een Engelse frituur is het natuurlijk anders, bvb. vis, vleestarten, worstjes, enz. Ik voelde me heel stom, wanneer ik weinig snacks herkende, hoewel heeft Bunny hen verklaard. Eindelijk koos ik wat goulash en frites. Alfy gaf aan me ook een kleine portie van stoofvlees, om te proeven, want ik heb geprobeerd om stoofvlees thuis te maken.
Na onze frietjes gingen we terug naar de stad. We wandelden door de straten, en meest van de beroemde gezichten van Antwerpen hebben gezien, zoals de beelden van Rubens en Brabo, het Stadhuis, de Onze-Lieve-Vrouw kathedraal met zijn mooie belforttoren, en een koepel in de vorm van een uien, die in Engeland is niet gewoonlijk. Rond de Grote Markt staan alle de oude gildehuizen met hun trapgevels, enz. en hebben we veel foto's ervan genomen. Het regende niet meer, en de hemel was helderblauw.

Na een kopje koffie en pannenkoeken, moesten we terug naar Oostende gaan. We hadden een hele gezellige dag gehad, en keken we naar uit om onze vrienden weer in Brugge op donderdag te zien.

Vakantie in Oostende

Gisteravond waren we weer thuis, na een korte maar heel plezierige vakantie in Oostende, van maandag tot vrijdag. Vorige maandag stonden we al om 6u bij het busstation in Ashton-under-Lyne, en dan met een minibus op de snelweg naar Nottingham en de reisbus. Dan gingen we rechtstreeks naar Dover en de boot naar Calais. Deze reis is saai, maar je moet wel het slikken. We zijn op het hotel om 6 p.m. gearriveerd. Na onze avondmaal (die varkensvlees was, dus heb ik geen gegeten, slechts soep en dessert) wandelde ik naar het station, om de dienstregeling voor de treinen naar Antwerp op dinsdag te zien. Deze maand is er een kermisterrein in Oostende en vlakbij het station stond een rij, die “Wild Mouse” heet. De wagens gingen rond en rond in een soort van dubbelle spiraal, ik voelde me ziek om hen te zien.
Op de weg terug naar het hotel had ik een grote dorst. Dus ging ik naar een nachtwinkel en een blikje van kriekbier kocht. Ik dronk het bier op de promenade, terwijl keek ik op de zee uit. Natuurlijk was het donker, dus was er niet veel te zien, uitgezonderd wat zeemeeuwen, die op de zand te slapen stonden. 
Nu ga ik om wat foto’s in mijn albums te plaatsen. Later schrijf ik meer.  

Mooie zonneschijn, maar we zijn bezig

Op donderdag heb ik weer op bezoek naar mijn moeder geweest, maar er is niets van interesse om erover te zeggen. Gisteren was het onze Boekgroep op thuis van Bjorg, een Noorse vrouw. We hebben gepraat over een boek die "Company of Liars" heet, en is in de middeleeuwen gezet. Vorige maand moeten we "Lucky Jim" door Kingsley Amis lezen. Het is een van mijn favoriete boeken, want het centrale karakter is zoveel tegen pretentieuze mensen, en zijn persoonlijkheid is heel goed beschreven.
Na de Boekgroep zijn Jane en Doreen naar ons huis gekomen, om de Nieuwsbrief voor het volgende WI-ontmoeting te plannen.
Vandaag moeten Chris en ik onze koffers pakken. Het is een hele klus om wat kleren te keuzen, wanneer je op vakantie gaat. Hoewel is het beter dan in de zomer, met de kwestie: "Zal het heet of koud zijn?" Natuurlijk ga ik mijn fleece en regenjas meenemen.
De zon schijnt en het weer is mooi. We gaan om lunch op Morrisons te eten, en een paar dingen te kopen. Voor onze avondmaal, ik ga spaghetti met saus te maken, zodat zijn er geen overblijfselen in de koelkast. Ik weet niet precies wat ik er plaats in.