Mijn nieuwe tweedehandse kast

Ik ben weer naar Millstream geweest. Vandaag heb ik een kleine kast thuis gebracht. Soms kleine stukken van meubilair gegeven zijn door onze donateurs. De kast was in de hoek van de keuken, onder een tafel, voor de katten als een bed te gebruiken, maar het was te mooi en de katten hebben veel meer bedden. Het is echt een telefoontafel, denk ik. Na ik de hokken had gepoetsd, en ook de schuur van Mabel, en wat knuffels aan Aurora en de andere katten gegeven, weer thuis om 1400u. Chris was niet naar werk gegaan, dankzij de arbeidsconflict over pensioenen. Op de computer had ze een nieuwe camera gezien met een heel goede verkooptechniek, die veel te veel geld kostte. Ik zei, "Er zijn goedkoper cameras in Comet, die wat je hebt nodig doen." Dus er reden we naar, en ze wilde een camera kopen die het laatste van dat soort was. Ongelukkig kon de verkoper zijn doos niet vinden. Chris klaagde veel erover. Ik dacht dat ze nooit zou zwijgen. Ondertussen had ik ook een camera gevonden, precies zoals mijn andere die pas gebroken was, en ook goedkoper, dus heb ik mijn verjaardaggeld er gebruikt op. Eindelijk vond Chris een camera in Currys, een winkel nabij. Ik heb haar omstreeks £140 gespaard, gelijkt op de camera die ze op de computer heeft gezien.
Voor haar avondmaal is Chris in een frituur geweest en wat frites en vleessaus gekocht. Ik heb bonen op toast gegeten. Nu dat ik heb mijn bericht voor vandaag geschreven, ga ik terug beneden om "Lili en Marleen" of iets te bekijken.
Alfy is weer thuis! Ik ben er heel gelukkig over. Ik hoop dat ze gaat rustiger zijn en slaapt beter.

We lachten te veel

Deze is de mooie verjaardagkaart die ik gisteren van Alfy en haar man kreeg.
Gisteravond hebben we voor een lekkere maal op The Boat and Horses. Rond 2100u was er een quiz. (We hadden niks over dit geweten). We schreven alle de antwoorden die we kenden, en dan moesten we hen naar een andere team geven, om hen te corrigeren.
Er was een foto van een vrouw in vroege 20de-eeuwse kleren. "Ze is Emmeline Pankhurst, een van de suffragettes," zei ik. "Nee," zei Chris, "ze is Marie Curie." (Ik had de juist antwoord). We corrigeerden de quiz van de andere team, en boven deze vrouw ze "Anne Berlin" (Anne Boleyn) hadden geschreven.
Rechtstreeks gingen Doreen en ik naar het toilet, om een ramp te vermijden. We zaten op toiletten naast elkaar en beide hulpeloos met lachen waren. Ik lachte zoveel dat ik kon niet ademen of vanaf het toilet opstaan. We huilden met lachen. Het was heel moeilijk om terug naar de anderen te lopen.

'S ochtends ben ik naar de kapster geweest, voor onze reis naar Brugge volgende week. Ik heb geprobeerd om een foto van mijn kapsel te nemen, maar het is niet goed. Ik vond het teveel moeite om het tijdklokje van de camera te gebruiken.

Mijn verjaardag

Vandaag ben ik 55 jaar oud (of jong?) Na de opwindingen van de vorige week is het oud, denk ik. Ik ging eerst naar Millstream met de vormen, een taske koffie met Rosemary gehad en ook voor haar kaart en cadeau bedankt. Dan ging ik naar de bank in Ashton-under-Lyne. We moeten deze praktische zaken nog sorteren.
Ik had een beetje geld van mijn moeder, die heeft meer antibiotica geen nodig (zei de dokter) en dus mag buiten het ziekenhuis blijven.
Ik had ook een grote verrassing, een mooie e-kaart van Alfy, die veel meer over te denken heeft dan mijn verjaardag. Vandaag voelt ze zich weer beter. Misschien op donderdag gaat ze thuis.
Chris kwam thuis om 1630u en heeft een cadeau aan me gegeven - een webcam, maar ik zal nog niet het loswikkelen.
Vanavond gaan we met Doreen, Brenda en Jane naar The Boat and Horses in Chadderton (niet ver van Failsworth) voor een maal. We kijken er naar uit.

Dit zijn drie van mijn verjaardagkaarten.

Bezoeken

'S ochtends ging Chris naar thuis van Bjorg om een programma op haar computer te laten plaatsen. Ongelukkig kwam de man niet, die kon dat doen (hij is een vriend van Bjorg). "Hij is naar de vleesmarkt gegaan," zei Bjorg. Chris zei dat ze met mij naar Bradford gaat om mijn moeder te bezoeken, want ik wil niet morgen op mijn verjaardag gaan. Dus kwam ze weer thuis op 12u, en we zijn naar Bradford geweest. De been van mijn moeder is nog niet beter, na alle antibiotica. We moeten de dokter weer zien. Ik hoop dat ze terug naar het ziekenhuis gaat niet. Ze zou heen en weer zijn, zoals de elleboog van een vioolspeler.

Gelukkig, een gewone dag

Vandaag zijn we naar Tesco geweest, want we hadden een kortingsbon om £5 te sparen als we £40 spenderen. Als Kerstmis komt, hebben we beslist om wat kerstvoedsel nu te kopen, voor de prijzen hoger worden. We hebben ook altijd kattenvoedsel nodig, en wat chips en pinda's voor het WI feest (we kochten ook wat kaasvoetballen). In de namiddag, schreef ik een emailtje en Chris plaatste meer foto's en beschrijvingen op de FAB WI website.
Voor onze avondmaal maakte ze een lekkere risotto met champignons, Brie kaas en rode druiven. Chris had een glas rode wijn, maar ik had een Rodenbach biertje. Het regende en was vroeg donker. Vanavond heb ik de vormen voor Millstream getypt.

Poetsen op Millstream, en The Bridgewater

Vandaag ben ik naar Millstream geweest en veel gepoetsd. Er waren veel katten en katjes. Normaal zijn er minder katjes in de herfst, maar dit jaar, dankzij het warme weer, we hebben geen verschil opgemerkt. Tot middag was er veel zonneschijn, en dan een paar druppels van regen en meer wind. In de namiddag kwam Jane (WI) met wat dingetjes voor onze liefdadigheidswinkel. Ze zou graag gebleven hebben, om rond te kijken, maar haar man Brian had een afspraak op de hoorapparaatkliniek.
Na het schuurtje van Mabel, voedsel en verse water ook gegeven, en dan weer thuis. Op haar blog zie ik dat het gaat met Alfy een beetje beter en zijn we er blij over. Hoewel is er altijd meer spanning en onzekerheid over wat zal gebeuren. Dat weet ik wel.
Om 16u opgebelde Chris en ik zei, "Wat zou je voor je avondmaal eten? Een Fray Bentos pie, misschien?" Ze zei, "Zou je liever buiten gaan om te eten?" Dus gingen we naar The Bridgewater Hotel, want zijn carvery is twee voor de prijs van een. Hoeveel honger had ik, dat had ik niet beseffen. Het lijkt dat voor de hele week had ik niet veel gegeten, dankzij de zorg over mijn moeder en dan over Alfy. Waarschijnlijk at ik te veel vanavond, maar meestal was het groenten, en geen junkfood. We hebben beide van onze maal genoten.
De spruitjes en peekes waren een beetje te hard en er is niet veel vlees, maar we hadden zoveel honger dat het betrofte niet.

Weer naar Bradford

'S ochtends ging ik naar Bradford. Mijn moeder neemt nog haar antibiotica en voelt zich niet zo goed. Ik heb wat boodschappen gedaan, enz. en vis en frites voor onze lunch gekocht. Weer thuis op 1600u. Vanavond heb ik Alfy opgebeld. Ze zei op haar blog, geen zorgen maak, maar ik voel me beter nu dat ik met haar heb gesproken. Ongelukkig zal geen ontmoeting tussen ons gebeuren, wanneer ik naar Brugge met de WI on 6 december kom. Ze zal nog te ziek zijn om dat reis te maken, en ik kan niet naar Antwerpen in dat tijd gaan. We hebben slechts 5 uren of zo in Brugge. Wat jammer he.
Ik hoop dat het is een beetje rustiger voor een paar dagen. Ik heb opwinding genoeg tijdens de vorige week gehad! Morgen terug naar normaal, want ik ga naar Millstream om te poetsen. Mabel zal me gemist hebben.

Voor Alfy

Vannacht zit mijn vriend in het ziekenhuis.
Deze bloemen zijn voor haar.

WI rommelmarkt

Gisteren op de Kerk van de Heilige Familie was er een rommelmarkt. Onze WI had er een stalletje in. Ik zou daar zijn geweest, als ik nog in Bradford bleef, na mijn moeder binnen het ziekenhuis ging.
Chris heeft wat foto's genomen, maar ze vroeg niet de anders te glimlachen voor zelfs een foto. Tegenwoordig kun je niet het personeel krijgen.
Ze hebben £47 gemaakt.

Vrijdagnacht op het ziekenhuis

Gisteravond opgebelde mijn moeder om 14u om me te vertellen dat de dokter was weer pas geweest, en zei dat ze moet naar het ziekenhuis gaan met haar ontstoken been. De ambulance zou op haar huis in twee uren zijn. Ik pakte mijn rugzak en naar Bradford Royal Infirmary reed. Ik was gearriveerd om 1615u, en er waren veel ambulances, met mijn moeder zat er niet in. Eindelijk kwam ze om 1815u. De ambulance had naar haar huis tweemaal vertrekt, en naar twee andere mensen omgeleid was. Ik had van Manchester in minder tijd gereden dan de ambulance omstreeks 7km had genomen van het ziekenhuis naar het huis van mijn moeder.
We zaten in de corridor van eerste hulp, terwijl alle mensen die daartoe gaan op vrijdagnacht zich assembleerden. De dronkaards, mensen die een overdosis hebben genomen, een paar krankzinnigen, enz. enz. Het is altijd slechter op vrijdag. Dan gingen we binnen een kleedhokje. Eindelijk kwam de dokter en zei dat mijn moeder moet binnen blijven en meer antibiotica in de aderen hebben. Ze was niet gelukkig, maar ze geen keus had.
De afdeling waar ze ging was heel schoon en de verpleegsters aardig waren, dus hadden we geluk.
Ik besliste om op het huis van mijn moeder te blijven, want het was al 2200u.
'S ochtends was ik vroeg wakker. Ik had op de sofa geslapen, zodat als ik kon niet in slaap vallen, kon ik de TV bekijken. Terwijl ik een kopje koffie dronk, een verpleegster van het ziekenhuis opgebelde en zei dat de specialist had al mijn moeder gezien. Hij zei dat ze kon thuis gaan, met een grotere dosis van antibiotica. Hij zal haar in zijn polikliniek zien.
Om een lange verhaal korter te maken, heb ik mijn moeder thuis gebracht om 1400u. Wanneer ze OK was, kwam ik terug naar thuis. Chris had twee pizzas gekocht, heel lekker en snel te bereiden.
Het is niet alle slecht nieuws. Dankzij mijn moeder, konden Chris en ik aan de verrassingsfeest van onze buren ontsnappen. Ik was veel te moe om naar een feest te gaan, waar je moet levendig zijn, en zoals je wat interesse hebt.

Chris geeft een les over Nefertiti

Gisteravond gingen we naar ons maandelijks ontmoeting van de WI. We hadden een lid van Oldham Bergsreddingsdienst verwacht, maar hij had te veel rugpijn en kon niet komen. Dus is Chris te hulp gekomen met een les over Nefertiti, de vrouw van Farao Akhenaten. Ze bracht haar computer mee en gaf een Powerpoint presentatie erover. Iedereen genoten enorm ervan.

Vandaag ging ik weer naar Bradford. Mijn moeder voelde zich niet goed. Ze wilde niet om buiten te gaan. Dus heb ik haar boodschappen en een beetje huiswerk gedaan - de kleine vriezer (binnen de koelkast) ontgedooid, de keuken en haar magnetron gepoetsd, lakens veranderd enz. Haar zicht is niet goed en soms ziet ze niet of dingen schoon zijn. Volgende dinsdag ga ik terug.
Vanavond komt Chris later thuis, want ze is naar de quiz van haar werk gegaan. Elke jaar in November is er deze quiz. Chris kent veel over Oude Egypte maar weinig over popmuziek, zeepoperas en zo, dus heeft ze geen echte gunstige omstandigheid. Ik ben hetzelfde.

En de enige ding om vandaag te noemen is . . . dinsdag

Gisteren morgen belde mijn moeder op om te zeggen dat de dokter pas was geweest. Een paar weken geleden, haar pedicure had haar teen verwond, en sinds dan had ze er meer pijn in. Op maandag morgen is ze wakker met de pijn en beslist om de dokter te bellen. Ze moet nu antibiotica nemen, en sterker pijnstillers ook voor haar schouder die ook pijnlijk is. Ze zei tegen de dokter: "Ik wil niet aambeien ook krijgen, met deze pijnstillers." Dus moet ze ook meer laxeermiddel nemen.
Wanneer je 87 bent, je kunt niet slechts een probleem hebben. Alles leidt naar iets anders. Ik vroeg of ze zou graag dat ik vandaag kom, maar ze zou liever dat ik op donderdag ga, om haar boodschappen voor het weekend weer te doen, en misschien naar de wegrestaurant te gaan. Hoewel mag ze niet zoveel willen eten, dankzij de antibiotica, dus moeten we afwachten.
'S namiddags heb ik in de voortuin gewerkt, vermits het weer zo zonnig was, en mijn groene bak gevuld (Waar heb ik al dat gehoord?) en ook de bak van onze buren. (We gebruiken de bakken van elkaar als we nodig hebben). Er is meer te doen, maar er zijn nog wat bloemen, en er zijn veel maanden wanneer er geen bloemen zijn. De vorst komt snel genoeg.
Vorige zaterdag gingen Chris en ik naar Asda. We kochten een grote blik van Cadburys Heroes, die op dit moment goedkoop zijn. Chris zei, "We kunnen hen uitdelen aan onze bezoekers op Kerstmis." Wat een vreselijk idee. Je mag wat is er gebeurd raden.

Mijn honderdst bericht

Vandaag heb ik 100 berichten op deze blog geschreven. Het is ook omstreeks een jaar sinds ik ben met een blog in het Nederlands op seniorennet.be begonnen.
Met mijn blog had ik veel geluk, want ik heb twee vrienden erdoor gemaakt, Alfy en haar zus Bunny.
Ik had nooit een blog in het Engels geschreven, zodat ik op een grote leercurve ben geweest.
Niet veel vandaag is er gebeurd, dus is dit een kort bericht. Ik heb een stir-fry voor onze avondmaal gemaakt, en vanavond hebben we een nieuwe programma over de kunst van de Verenigde Staten bekeken.

Klaar voor de winter - of niet

Vandaag was het weer warm met veel zonneschijn, dus gingen Chris en ik naar het volkstuintje om te klaarmaken voor de winter. We hebben de onkruiden bedekt met zwarte fabriek, het overblijfsel van de pronkbonen verwijderd en een beetje compost en mest op de grond geplaatst. Er is veel meer te doen. Met een volkstuintje is je werk nooit echt gedaan. Elke jaar is het onze droom, om en mooie tuin te hebben met alles proper, maar als we niet genoeg werk doen, dat nooit zal gebeuren.
Als het weer zoals het is op dit moment tijdens de zomer was geweest, zouden we een beetje beter hebben gedaan.
Gisteren kocht ik een boek met een spreuk, "Als je eerst geen success heb, probeer, probeer en probeer weer. Dan opgeef. Er is geen zin in een dwaas erover te zijn."

Kerstbazaar

'S namiddags om 14u gingen Chris en ik naar de Kerstbazaar op de Kerk van de Heilige Familie op Lord Lane. Het was een beetje vroeger dan gewoonlijk, maar er zijn zoveel andere Kerstbazaars in het gebied dat je mag zowel het eerst zijn. We ontmoetten Carole en haar vriend Karen, met wie we naar Chatsworth vorige maandag gingen, en haar zus Kathryn. We dronken een kopje thee met hen in de cafe. Op de stalletjes was er niet veel te kopen. Ik had drie keren op de tombola en won slechts een washandje met een heel klein flesje shampoo. Ik heb niet veel geluk met tombola's. De boeken waren dezelfde, dat we hebben niet voor de laatste drie jaren gekocht - niets nieuws. Chris kocht een paar cupcakejes. Ze zou graag wat marmelade, maar ze was te laat. (Ik maak veel jam, maar ik heb marmelade nog niet geprobeerd).
Uitgezonderd de enorme rij van kinderen, die wilden Sinterklaas zien, bijna iedereen waren met hun inkopen thuis gegaan om 1530u. Vorig jaar was het beter.
Het weer was warm met veel zonneschijn, dus veel mensen hebben naar de bazaar geweest. 

Cupcakeje met sneeuwman

Wapenstilstand

Twee jaren geleden waren Chris en ik in Ieper op Wapenstilstanddag. We zagen alle poppy's bij de Meensepoort. (Meer foto's staan in het albums over Ostend 2009).

We observeren de twee minuten van stilte om 11u, maar hier is het niet een vrije dag zoals in Belgie of Frankrijk. In het VK is het belangrijkste evenement op volgende zondag.

Bradford

Vandaag is er niet veel van interesse. Weer naar Bradford, en lunch met mijn moeder. We hebben een andere cafe gevonden, die heet The Manor Cafe. Het is een wegrestaurant, maar heel schoon en de voedsel is lekker. Je krijgt een echte maal met patatjes en groenten, of ontbijten met spek en eieren enz. Na onze lunch gingen we naar Morrisons zoals gewoonlijk. Het weer was grijs en ellendig, met veel mist op de snelweg. Ik kwam terug naar thuis om 17u. Ik zou naar "Knit & Natter" gegaan zijn, maar ik was te moe. (Ik had bijna in slaap gevallen op de M62, dit is niet goed.)
Gisteren is de vriend van Chris zijn chemotherapie begonnen. We moeten voor het best hopen.

Pedicure voor Mabel

'S ochtends ging ik vroeg naar Millstream, want we hadden een afspraak om 10u met de veearts om de voeten van Mabel te bijknippen. Hoewel ging ze eerst om een ziek paard te bezoeken. Ze zei dat het paard rillerig was met een hoge koorts, en ze gaat terug later. Ze kwam om 11u, en met hulp van Sheila probeerde ik om Mabel op haar rug te zetten, zoals ik zie de boeren met hun schapen doen op "Countryfile" (een BBC programma over boerderijen en het platteland). De veearts zeg dat geiten moeilijker dan schapen te keren zijn, want ze meer spieren in hun ruggen hebben. De voeten van Mabel waren in goede conditie, maar haar hoeven te lang waren.
Na haar pedicure heb ik haar schuur gepoetsd en verse water gegeven. Ik heb in een stuk van geitpoep geknield, dus mijn broek in de was gaat. (Hoewel zijn er slechter dingen dan geitpoep).
'S namiddags ging ik naar Tesco en heb een nieuwe camera gekocht - voor £19.97. Het heeft zelfs 5.1 megapixels, maar ik wilde om een goedkope camera te kopen om foto's voor eBay te nemen, en een kleiner maat, die niet zolang te uploaden neemt. Ik mag ook het naar Millstream enz. meenemen, zonder te veel zorg erover.
Vanavond gaat Chris om haar moeder te bezoeken en ook naar haar hierogliefenles, dus ben ik hier alleen, maar soms geniet ik ervan.

Oude gezichten van Antwerpen, vanuit het blaadje in mijn lekkere "Antwerpse Handjes".

WI dagtocht (deel 2)

Eerst gingen we naar The Old Bakewell Pudding Shop om een kopje koffie te drinken. De zogenaamde "Bakewell Puddings" zijn niet lekker, ze hebben zoveel smaak als een oude vaatdoek met vergelijkbare textuur. Zelfs de eenden op de stroom zouden liever niet hen eten. (Dat is een fout die ik heb eerder gemaakt.)
Na onze koffie (of thee) wandelden we rond de markt. Ik heb twee onderbroeken voor mijn moeder gekocht. Ik moet hopen dat ze passen, want ik betaalde £5. Chris en ik hebben ook twee boeken gekocht, en in een liefdadigheidswinkel een DVD, "The Guns of Navarone". Chris houdt van dit filmpje en het heeft Nederlandse ondertiteling, dus zijn we beide gelukkig.
Om 1330u vertrekte de bus, en we waren op Chatsworth om 1400u. Het huis was al versierd voor Kerstmis, met enorme kerstbomen enz. met de thema van kerstlieden. We zagen een kleine waslijn met wat opgehangde sokken. We hebben een kerstlied, "While Shepherds Watched Their Flocks By Night", maar soms als grap, men zingen:
While shepherds washed their socks by night
All seated round the tub,
The Angel of the Lord came down

And gave them all a scrub. 

De kerstbomen heel mooi waren, en we hebben wat foto's genomen, maar met de zoomlens was het niet makkelijk. (Alle foto's in het album staan - met een computerprogramma heb ik hen een beetje verbeterd.)  

We staan bij een grote vuur op de ingang.

Een gezicht van de bibliotheek.

Om 1530u gingen we naar de restaurant om een koffie te drinken voor de reis terug naar Oldham. Ik zeg "een koffie" maar we aten ook lekkere dingen zoals kwaarktaart en kerstcake. (Zelfs zondiger dan donuts, denk ik). We hebben alle van onze dagtocht enorm genoten.

We zijn weer thuis om 1900u.

Chatsworth House

Vandaag zijn Chris en ik met andere WI-leden naar Chatsworth House geweest. Ik ga meer schrijven morgen. De eerste fout die we hebben gemaakt was de zoomlens op de camera te plaatsen, want het is zolang sinds we deze camera gebruikt hebben. Dus mochten we een heel lang weg van alles staan, of we konden niet de foto's nemen.
Chatsworth is een deel van Derbyshire die The Peak District heet. Het is heel mooi, hoewel niet te ver van Manchester. Voor we gingen naar Chatsworth zichzelf, de bus stopte in Bakewell voor drie uur. Ik heb hier een kaart van het gebied gezet, en nu ben ik te moe om meer vanavond te schrijven.

Te veel boeken

Vandaag hebben Chris en ik wat boeken van onze planken verwijderd. We gaan om hen naar de volgende ontmoeting van de WI mee te nemen. We hebben nog te veel, maar je moet ergens beginnen. Ik heb ook mijn zomerkleren in de zolder tot de lente geplaatst. (Wat zomer?)
Onze kleine camera is gebroken. We weten niet waarom. Twee dagen geleden werkte het, en nu werkt het niet. De zoeker toont geen afbeeldingen, dus is het nutteloos. Ik ben blij dat ik alle foto's voor de Nieuwsbrief heb genomen. We hebben een spiegelreflexcamera en moeten nu deze gebruiken.
Vandaag is er niet veel te schrijven, maar morgen gaan we op een dagtocht naar Chatsworth House in Derbyshire met WI-leden. We gaan met de bus, die op 8-30 vertrekt.

Buskruitverraad

'S ochtends zijn Chris en ik naar Bradford geweest om mijn moeder te bezoeken. Eerst plaatsde ik alle gevrozen voedsel in een koelzak om de vriezer te ontdooien. Dan gingen we naar Murgatroyd's te Yeadon. Deze is een andere restaurant waar je kunt vis en frites eten. Het lijkt dat we geen anders eten, maar mijn moeder houdt slechts van Engelse voedsel. Het is een paar jaren sinds we naar Murgatroyd's zijn geweest, en vreemd genoeg heeft het verbeterd.
Na een beetje boodschappen op Morrisons gingen we terug naar thuis van mijn moeder. Ik nam de gevrozen voedsel weer vanuit de koelzak en in de vriezer plaatdse.
Chris en ik zijn weer thuis om 18u. Chris heeft de strijken gedaan terwijl ze Strictly Come Dancing bekeek. Ondertussen heb ik een beetje van een sjaal voor haar gebreid. Ze zou graag een van purper hebben. Vanavond zijn er veel vuurwerk, want het is Bonfire Night of Buskruitverraad. Op 5 november in 1605 Guy Fawkes, die katholiek was, probeerde om de Huizen van Parlement te Londen te ontploffen, en een einde aan de vervolging van katholieken in Engeland te maken. Hoewel hij ontgedekt werd. Voor zijn ophanging sprong hij van het schavot af. Dus werd zijn nek gebroken.
Elke jaar hebben we nu vuren, en soms maken de kinderen poppen van stro, om hen op de vuur te gooien, die "Guy" heten. (Er is veel meer over op Wikipedia).
De katten zijn niet echt bang van het vuurwerk, want ze binnen blijven.

Elke nacht, vreselijke TV

'S namiddags is Adrianne gekomen met de veranderingen op de Nieuwsbrief en daar kruipt veel tijd weer achter de computer in. Ik heb Chris opgebeld en gevraagd of ze zou graag iets van het Chinees frituurtje op Lord Lane brengen, wanneer ze thuiskomt.
Zoals gewoonlijk is er niks op de televisie vanavond te bekijken. Waar betalen we onze TV-licenties voor? (In het Verenigd Koninkrijk moet iedereen een licentie van de BBC kopen, dan betaalt je meer of je krijgt Sky of andere zenders. We hebben geen ervan, slechts Freeview, die gratis is en nu al op nieuwe televisies staat. Daar kun je veel reclame, meer herhalingen, oude filmpjes, winkelkanalen, slechte muziek en zo zien.) Ik weet dat er meer in je leven dan de TV is, maar elke nacht is hetzelfde. Stomme programma's en herhalingen. Op vrijdagnacht lijkt het zelfs slechter, misschien als bestraffing, omdat je thuis blijft.
Ik heb een paar episodes van Lili en Marleen bekeken, die ik kocht op vakantie. Na drie ervan begreep ik een beetje meer, uitgezonderd die kleine vrouw met rode haar en hele korte benen (hoewel kan ik niet over korte benen spreken). Ik begrijp geen woorden dat ze zegt.
Soms is het goed om geen ondertiteling te hebben, want ik moet meer luisteren in plaats van lezen. 

Vandaag kan ik niet van een goede titel denken

Vandaag heb ik de Nieuwsbrief geeindigde. Ik weet nog niet of Adrianne zou graag wat veranderingen maken, of fouten heeft gevonden. Wanneer ik was naar Millstream geweest om de eerste afgedrukte copie aan Sheila te geven, naast ging ik naar onze liefdadigheidswinkel. Ik ben niet daar voor een paar weken geweest, en wist ik niet wat er stond in. Ik kocht twee katoenen sporttruien (ongelukkig zijn ze beiden donkerblauw, maar thuis heb ik weinig, en die zijn meestal goed voor niets uitgezonderd schilderen en behangen, of op het dierenasiel werken.) Ik kocht ook een dingetje die makkelijker je potten en flessen opent. Dan ging ik weer naar Morrisons om wat brood en melk te kopen. Ik heb van Morrisons genoeg gehad. Het lijkt dat daar ben ik altijd in.
Weer thuis, heb ik een was gedaan. Deze week is een beetje saai en heb ik niet veel van interesse te zeggen. Nu ga ik om onze avondmaal te maken - rundvleesburgers, uien, eieren, champignons en witte bonen in tomatensaus. Opwinding he?

Van alles en nog wat

Vandaag heb ik een beetje van dit en dat gedaan. Eerst ben ik naar Millstream geweest om meer foto's voor de Nieuwsbrief te nemen, dan naar Morrisons en heb wat gloeilampen gekocht. Gisteravond ontdekte ik dat onze "energiesparende" gloeilampen waren de verkeerde maat voor sommige van onze lampen - ze zijn te lang en uit de top van de kap steken. Er zijn ook weinig plaatsen waarin je hen kunt recyclen. (Dus heb ik een paar van de oude soort gekocht, terwijl dat kan. Ik zal nooit de planeet redden, dat weet ik).
Weer thuis, getypte ik een beetje meer en onze avondmaal maakte, gebakken groenten met rijs en varkensvlees.
Natuurlijk is Chris heel droevig over haar vriend, die ze sinds ze twintig was heeft gekend. Ze denkt dat ze moet naar Aberdeen gaan om hem en zijn vrouw te bezoeken, voor hij zelfs zieker met de chemotherapie zich voelt. 
Eindelijk!! hebben we nu naar onze nieuw Internetbediening veranderd. We zullen zien of de verbinding is verbeterd, of niet.