Gisteren morgen belde mijn moeder op om te zeggen dat de dokter pas was geweest. Een paar weken geleden, haar pedicure had haar teen verwond, en sinds dan had ze er meer pijn in. Op maandag morgen is ze wakker met de pijn en beslist om de dokter te bellen. Ze moet nu antibiotica nemen, en sterker pijnstillers ook voor haar schouder die ook pijnlijk is. Ze zei tegen de dokter: "Ik wil niet aambeien ook krijgen, met deze pijnstillers." Dus moet ze ook meer laxeermiddel nemen.
Wanneer je 87 bent, je kunt niet slechts een probleem hebben. Alles leidt naar iets anders. Ik vroeg of ze zou graag dat ik vandaag kom, maar ze zou liever dat ik op donderdag ga, om haar boodschappen voor het weekend weer te doen, en misschien naar de wegrestaurant te gaan. Hoewel mag ze niet zoveel willen eten, dankzij de antibiotica, dus moeten we afwachten.
'S namiddags heb ik in de voortuin gewerkt, vermits het weer zo zonnig was, en mijn groene bak gevuld (Waar heb ik al dat gehoord?) en ook de bak van onze buren. (We gebruiken de bakken van elkaar als we nodig hebben). Er is meer te doen, maar er zijn nog wat bloemen, en er zijn veel maanden wanneer er geen bloemen zijn. De vorst komt snel genoeg.
Vorige zaterdag gingen Chris en ik naar Asda. We kochten een grote blik van Cadburys Heroes, die op dit moment goedkoop zijn. Chris zei, "We kunnen hen uitdelen aan onze bezoekers op Kerstmis." Wat een vreselijk idee. Je mag wat is er gebeurd raden.
No comments:
Post a Comment