Kortingen

Een heel kort bericht vandaag, maar het is vier jaren meer voor ik kan een bericht op februari 29 schrijven.
Rosemary en ik zijn naar het ziekenhuis geweest, om Pat te bezoeken. Ze lijkt op een beetje beter dan vorige week. Na onze bezoek ging ik naar Morrisons om kattenvoedsel te kopen. Er was ook veel voedsel dat korting had, dus kocht ik wat "klaarmalen" voor mijn moeder en ook een paar voor ons. Ik heb sommige in de vriezer geplaatst. Gewoonlijk doe ik mijn boodschappen te vroeg om zoveel kortingen te krijgen. (Dit moet veranderen.) Maar 's middags had ik veel geluk.

Bezoek naar Gordon Riggs

Om 9u belde Doreen op, en zei dat het weer te regenachtig was om naar het volkstuintje te gaan. Dus ging ik naar Gordon Riggs tuincentrum. Ik kocht daar mijn zaadpatatjes, uien en sjaloten van. Er zijn veel mooie planten en bloemen, en je kon alle je geld besteden, maar ik ben heel goed geweest en niets anders hebben gekocht . . . uitgezonderd zes kleine geraniums. Ik kan nooit van geraniums weglopen. Dan was het middag en ik had honger. Ik at een vleestart met erwten en frites in de cafe van de Bottoms Mill winkel. Daar kan je bijna alles kopen, maar ik kwam buiten met . . . een waslijn.
Op de weg naar huis, heb ik wat foto's genomen van een oud tolhuis dat aan de kant van de weg zit. Ze zijn in mijn albums.
Ik heb de zaadpatatjes in eierendozen gezet, om spruiten te groeien. Morgen ga ik hun in mijn schuur plaatsen, want het is te warm in het huis.

Gecorrigeerde blogberichten

'S ochtends ging ik naar Millstream en de "vet room" en natuurlijk de schuur van Mabel poetsde. Rosemary wilt weer naar het ziekenhuis op woensdag gaan, om Pat te bezoeken. Ik ga haar om 1415u ophalen.
Na mijn lunch reed ik naar Chorley. We hebben meer over richtingen geleerd. Gauw ga ik mijn weg uit een papierenzak weten.
Carla had mijn blogberichten gecorrigeerd. Ze zei dat meest van mijn fouten komen uit de verkeerde woordvolgorde, en ze had ook wat nuttige woorden geschreven in plaats van sommige van de mijne. Ik weet niet altijd de juiste idiomen. Vorige week had ze over "als" en "toen" verklaard, maar ik al aan haar de berichten met die fouten in had gegeven. Ik moet deze informatie in mijn volgende berichten gebruiken. Zodra als ik een groep van foutjes corrigeer, er komen nog veel meer bij.
Anthony zei, "Er zijn meer dan 700 verschillende bieren in Belgie." Dan zei hij, "Jupiler is mijn favoriet." Ik dronk eens wat Jupiler, toen ik naar Brugge voor de eerste keer kwam. (We waren in een nutteloze Italiaanse restaurant, dat we "Trattoria des Nuls" noemden, want het personeel konden op dezelfde tijd niet lopen en ademen.) Van alle Belgische bieren dat ik heb geprobeerd, Jupiler smaakte van niks.
Morgen ga ik naar de volkstuin van Doreen om wat hulp aan haar te geven.

Het jaar gaat door

Gisteravond las ik The Nottingham Journal van 1933. Het was heel interessant. Er waren geen dwaze babbeltjes over beroemde personen, dat de huidige kranten er zoveel van hebben. Roem is een ding, maar er is te veel belang toegevoegd.
'S ochtends poetsden we het huis, omdat we Jane en Doreen in de namiddag verwachtten, voor de stamboomonderzoekgroep. Chris heeft het strijken gedaan, terwijl keek ze naar "Where Eagles Dare" op DVD. Na het poetsen, plaatsde ik meer foto's van Brugge in mijn albums. Toen ik naar Brugge vorig jaar ging, zag ik een boek van foto's, dat de auteur duidelijk had gemaakt van grote afbeeldingen, gesneden om kleine stukken ervan te tonen. Ik dacht dat misschien kon ik dit ook doen. Ik heb veel foto's, dat niet zo goed zijn, maar soms is er een kleine deel dat meer interessant is. Tegenwoordig zijn er zoveel megapixels in je foto's dat ze nog scherp zijn.
Jane en Doreen kwamen om 1400u. Na de stamboomonderzoek, besliste ik om Doreen op haar volkstuin op dinsdag te helpen, en ze komt naar de onze op zaterdag. Het weer warmer wordt, en we willen niet te veel tijd verliezen. Hoewel is het een inspanning om weer te starten met tuinieren na de winter. Ik moet ook mijn zaadpatatjes en kleine uien kopen.

Oude kranten

Vandaag gingen Chris en ik naar Morrisons, en na de boodschappen, aten we ons ontbijt in de restaurant. We moesten dan de voedselbak van Millstream ledigen en de blikken en dozen van katten- en hondenvoedsel naar Millstream meenemen. Er waren niet zoveel blikken als gewoonlijk, want iemand had een deel van de bak met dekens voor de dieren gevuld.
Ik zei tegen Rosemary dat ik ga weer op maandag komen om te poetsen. Adrianne gaf aan me wat heel oude kranten, zoals The Daily Sketch van 1935, over de zilverjubileum van koning Joris V. De advertenties zijn heel interessant en ook soms grappig. Er is The Daily Mirror, gepubliceerd op mijn verjaardag in 1942, en The Nottingham Journal van 1933, en meer. Ongelukkig zijn ze in slechte toestand, maar ik zal hun op eBay plaatsen, in het geval dat iemand er heeft wat interesse in.
Tijdens de namiddag heb ik vier glazen geschilderd met de glasverf. Adrianne zou hun weggegooid hebben, want ze kan in onze liefdadigheidswinkel niet verkopen. Ik ga te veel theelichthouders hebben, denk ik.   

Certificaten

Vandaag heb ik de achtergrond van mijn blog veranderd. Ik heb een paar meer geprobeerd, maar sommige ervan te zwart zijn en ik hou niet veel van roze (ik ben geen Barbie).
Ik besliste om wat certificaten voor de maandelijkse WI-wedstrijden te maken. Eerst ontwierp ik "Het Interessantste Schort". Een schort, interessant? Geloof het of niet, ik heb twee schorten op Google gevonden met het woord "interessant" erop. De tweede certificaat was voor "Het beste geversierde ei" (iets over Pasen te doen). Ik vond veel foto's van eieren door Faberge op het Internet en veel tijd over welke ervan te kiezen besteedde. Dit zijn de resultaten:

(Je kan op de foto's klikken om hen te vergroten.)

Nieuwe browser

Misschien heb ik mijn problemen opgelost - ik heb Internet Explorer 8 geinstalleerd. Ik dacht dat dit was al gedaan, maar duidelijk niet. Google ondersteunde niet mijn oudere browser, dus heb ik het veranderd.

Hier en daar op donderdag

Vandaag heeft het overzicht van Blogger volledig veranderd. Waarom? Er was niets verkeerd met het vorige overzicht.
Ik ging weer naar Bradford om mijn moeder te bezoeken. Ze wilde naar het ziekenhuis te gaan om batterijen voor haar hoorapparaten te krijgen. Van alle dingen dat ik moet met mijn moeder doen, dit is een van de slechtste, want er is geen ruimte in het parkeerterrein. Ze uitstapt van de auto en binnen gaat, terwijl ik rijd rond en rond op zoek voor ergens te parkeren. (Eens kreeg ik een heel klein ruimte en dacht dat ik zou de brandweer nodig hebben, om mij vanuit de auto te redden.)
Dan betaalde ik £2 en snel terug naar mijn moeder liep. Ondertussen had ze op een bank gezeten dat te laag was, en twee mannen en ik hielpen haar om weer op te standen. Na ze had haar batterijen gekregen, en nieuwe buisjes voor de hoorapparaten, liep ik weer naar de auto en mijn moeder ophaalde.
Ik had vroeger ontgedekt dat een van mijn banden had er geen genoeg lucht in. Ik dacht dat ik had een voetpomp mee, maar misschien was het in de auto van Chris, dus moest ik een andere kopen.
We gingen naar Greengates om een nieuwe visrestaurant te uitproberen. Een vriend van mijn moeder zei dat het was heel goed, maar we gaan niet terug. Het was te duur, de thee was koud en mijn moeder hield niet van de frites. "Je wilde hier te komen," zei ik. "De volgende keer," zei ze, "gaan we naar Murgatroyds."
Ik deed de boodschappen van mijn moeder op Morrisons en kwam terug naar thuis om 1900u. Er was een botsing op de M62, een lange file, en het een uur nam om Halifax te bereiken.    

Pannenkoeken

Op maandag ging ik naar Millstream om te poetsen. Toen ik gearriveerd had, Rosemary zei dat Ayla terug naar thuis was gegaan, omdat ze een verkoudheid met een koorts had. Dus zei ik dat ik weer op dinsdag zou gaan. Op maandagavond ging ik weer naar Chorley, waar we een heel goede les hadden. We oefenden wat lange nummers zoals 1458, en meer richtingen, dat ik er niet zoveel van heb gedaan. Je kan richtingen aan jezelf niet geven. Ik heb ook een paar blogberichten weer gecorrigeerd en aan Carla om te lezen heb gegeven. Ik zei dat hoewel je voor fouten altijd zoeken, soms kan je niet hen zien.
Ze zei dat na Pasen gaat ze een derde trimester voor Beginnelingen doen, en volgende september, of ze heeft genoeg mensen, ze begint een jaar voor "Verbetering".
Gisteren ging ik weer naar Millstream. Ongelooflijk was Ayla gearriveerd, en ook Cheryl, Louise en dan Sheila, dus waren er toch veel personeel en vrijwilligers. Na ik een paar hokken van de katten en de schuur van Mabel gepoetsd had, reed ik naar thuis van Brenda. Ze had ons langs te komen gevraagd, om pannenkoeken te maken. Doreen, haar zus Joan, Bjorg, Sue en Helen waren gekomen.

In Engeland is het traditioneel om je pannenkoeken te slingeren of tossen. Sue nam een foto van een ervan in middenvlucht.
We hadden een gezellige morgen, veel pannenkoeken gegeten, en om 1330u gingen we thuis.
Vandaag gaan Rosemary en ik naar Tameside ziekenhuis. Een van onze vrijwilligers, Pat, voelt zich niet goed en vorige vrijdag ze binnen het ziekenhuis was genomen.
Ik denk dat mijn computer gaat gauw om Stan, een collega van Chris, te zien. Er is iets verkeerd ermee. Het maakt een geluid zoals een specht, en in Microsoft Word typt veel comma's in zijn eentje. Ik heb de muis veranderd met geen succes. Als je op de Internet gaat, dan kan je typen, maar mijn blogberichtpagina laadt niet (ik schrijf dit bericht op het Netboek). Het is heel vervelend. Zoals we in Yorkshire zeggen, mijn computer "is running on teacakes". Dit bedoelt dat het zowat werkt, en misschien gaat stoppen met werken.

Een verrassing

Dit weekend, uitgezonderd drie wassen, heb ik niet zoveel gedaan. Vandaag heb ik wat kerstkaarten gemaakt - veel te vroeg, dit is waar, maar we proberen om wat geld voor de WI te maken, dus moet ik in goede tijd beginnen. 'S ochtends had ik een leuke verrassing. Rond een jaar geleden verliest ik een boek, een catalogus met heel veel afbeeldingen van stempelen. Ik dacht dat ik had het per ongeluk met andere papieren, of iets, weggegooid, maar vandaag heb ik het gevonden. Ik houd niet zoveel met de echte stempelen. Ze zijn heel duur en veel ruimte in beslag nemen. Ik kan de afbeeldingen overtrekken, een deel ervan gebruiken of zelfs omkeren, dus zijn ze veelzijdiger (en heel belangrijk: goedkoper. Het boek kostte slechts £5 of zo, en ik heb geen stempelen nodig. Sommige ervan kosten meer dan £5 per stuk).

Deze colage is door mijn vriendin Alfy gemaakt.

Chris kwam terug naar thuis om 1600u en zei dat ze van haar cursus genoten had. 

Van alles en nog wat

Vandaag besliste ik om een rustiger dag te hebben, en wat dingen doen dat gewoonlijk heb ik geen tijd voor. Dus heb ik deze theelichthouders gemaakt, van de glas deksels uit Douwe Egberts koffieflessen en wat oude glasverf, dat ik veel jaren geleden had gekocht. Er was een mirakel, het had nog niet uitgedroogd. Ik ga hun verkopen op het volgende WI-ontmoeting, om een beetje geld voor onze fonds te maken. (Niet zoveel).
'S namiddags had ik een verrassing in de tuin - we hebben wat sneeuwklokjes. Gewoonlijk houden deze bloemen niet van onze tuin, want de grond is te nat, en tijdens de winter, of zelfs de zomer, rotten de bollen. Hoewel dit jaar hebben we wat geluk.
Ik heb de hele dag binnen gebleven, uitgezonderd een bezoek naar de schuur om wat kartondozen op te ruimen.
Vanavond rondscharrelde ik nog, met mijn foto's op de computer, en een mozaiek maakte van wat foto's van Damme dat we in 2010 hadden genomen.

Video van Millstream

http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=j7AyCMFDNq0

Ik hoop dat jullie allemaal deze link gaan volgen. Het is een mooie video van Millstream dierenasiel, dat twee mannen hebben gefilmd. Ze hebben een van onze katten een nieuwe thuis gegeven, en beslist om een video te maken, en op YouTube te zetten. Ik dacht dat mijn vriend Aurora de kat stond niet erop, maar ik denk dat ze is op het einde van de film. Ze loopt heel snel weg, terug naar de ingang. Als je knippert, je gaat haar missen.
We zijn allemaal onder de indruk van dit filmpje.
Op woensdagavond hadden de WI onze jaarlijks algemeen ontmoeting. Onze nieuwe President is Doreen. We gaan een ander ontmoeting volgende woensdagnacht hebben, om over de taken van de comiteleden te beslissen. Op dit moment zijn Jane en ik de vice-presidenten, maar we weten niet of dit zal veranderen, want we hebben nu meer comitieleden.
Gisteren ging ik naar Bradford. Ik kwam terug naar thuis om 19u en was veel te moe om een blogbericht te schrijven.

West Side Story

Gisteravond gingen Chris en ik naar thuis van Carole. Carole toonde het filmpje "West Side Story" op de televisie, en haar huis zoals een bioscoop had gemaakt, om een beetje geld voor de WI te maken. We betaalden allemaal £2, en £1 meer voor een loterijkaartje. Ze gaf popcorn aan ons, en tijdens de pauze was er wat vleestaart met gepekeled rode kool en beetwortelen. Op het einde waren er ijsjes. Ondanks de film (West Side Story is een vreselijke film, denk ik - dat wist ik al, want ik houd niet van de muziek, en het verhaal over bendes, het is te stom om erover te lachen), hadden we een gezellige avond. Chris heeft de loterij gewonnen. Ze koos een cakehouder. We gebruiken cakehouders niet zoveel - gewoonlijk zetten we onze koekjes op een bord - maar voor WI evenementen zal dat nuttig zijn. De andere prijzen waren een sjaal met handschoenen, die Bjorg heeft gewonnen, en een fles van Bucks Fizz, dat gewonnen was door Jane.
Het was veel beter dan de echt bioscoop, waar je betaalt veel meer geld, je kan je eigen snoepjes niet brengen, en het is te luid, zodat je doof bent na je buiten komt.

Event City

Vandaag ging ik met Jane en Brenda naar de Trafford Centre, het grote winkelcentrum aan de rand van Manchester. Er was een hobbymarkt op Event City. We dachten dat we wat ideen voor de WI zouden krijgen. Ik heb ook de taak gekregen van de verjaardagkaarten voor de WI-leden om te sturen, en ik wil de kaarten mezelf maken.
De zaal was vol van vrouwen die rond dezelfde leeftijd als die van ons waren. Nu en dan moest ik een mobiliteitscooter ontwijken. Het was heel druk en soms was er een soort van vecht om tussen de andere vrouwen (en een paar verveelde mannen) te lopen. Er waren heel veel dingen dat je kon kopen, maar gelukkig heb ik niet te veel geld uitgegeven, en zelfs wat koopjes heb gekocht. Meest van de stalletjes hadden dingen voor borduurwerk of het kaartjesmaken erop. 
Als ik terug naar thuis kwam, de stamboomonderzoekgroep van Chris was nog niet geeindigde. Audrey, Glenys en Vivienne keken naar de computerschermen, en had alle de chocola gegeten dat Chris had op een bord gezet. Als de anderen gegaan waren, Chris zei dat ze verbaasd was erover. Ik zei, "Dit is geen verrassing. Waarom heb je niet slechts koekjes op de bord in plaats daarvan geplaatst, of je wilde niet hun de chocola te eten?"
Voor onze avondmaal had Chris wat erwtensoep gemaakt. Het was heel lekker, met patatjes, wortelen en een beetje ham erin, maar ze gebruikt nooit genoeg ham. Of meer, of geen, zou beter zijn.

Boekgroep met gerechten

Gisteren ging ik naar Bradford en de boodschappen van mijn moeder deed. We verwachtten de sneeuw, dus ik ging thuis vroeger dan gewoonlijk, maar het heeft nog niet gesneeuwd en nu is het vrijdagavond. Gisteravond ging ik naar Brendas huis voor "Breien en Babbelen". Dankzij de koud, slechts Sue en ik waren gearriveerd. Zoals gewoonlijk breidde ik een vierkant. We maken dekens voor de gehandicapte kinderen op een school in Chadderton.
Sue en ik liepen terug naar onze autos, rond 500m weg (er is geen ruimte om buiten Brendas huis te parkeren). De paden waren heel glad met stukken van sneeuw en ijs die gesmolten, en dan gevroren hadden, na vorig weekend. Het was slechter dan Daisy Nook. Ik weet niet waarom we vielen niet. Toen ik thuis kwam, ik was veel te moe en straks naar bed ging.
'S ochtends reden Chris en ik naar thuis van Bjorg voor de Boekgroep. We zouden "The Catcher in the Rye" door J.D. Salinger moeten lezen. Slechts Bjorg had dit gedaan. Ik heb het eens gelezen, rond dertig jaren geleden, en wilde niet het te doen weer. Niemand hield van het boek en had niet veel te zeggen erover. We brachten meest van de tijd door, met praten over onze oude gerechtenboeken, want vorige maand gaan we wat gerechten koken, om voedsel van vroeger tijden te illustreren. Mijn boek was het oudst - "Enquire Within Upon Everything" van 1856, twee jaren voor mijn overgrootmoeder geboren was. (Dat heb ik op eBay gekocht). Ik kon een eenvoudiger keus ervan maken - "Een Voedzame Maal Voor Jonge Kinderen: een stuk van oude brood met goede boter." Hoewel ga ik iets een beetje ingewikkelder om te proberen.
Misschien ga ik de rijsttaart van Alfy maken, en een beetje kokkerellen mezelf doen.

Wandeling rond Daisy Nook

'S ochtends ging ik naar het postkantoor met pakjes, en dan naar Millstream met wat wolle dekens, dat de WI-leden had gegeven. Hoewel was het weer heel koud, de zon scheen en er waren geen volken in de hemel. Na mijn lunch besliste ik om naar Daisy Nook te gaan. Dit is een kleine natuurreservaat tussen Failsworth en Ashton-under-Lyne. Er zijn twee oude kanalen die er lopen door, de Hollinwood en de Fairbottom Branch Canals. Als ik gearriveerd was, besefte ik dat de voetpaden nog heel ijzig waren, uitgezonderd een paar plaatsen, waarop de zon het meest had geschenen. Ik liep, of zelfs kroop, langs de voetpad naast het kanaal, in het geval dat ik naar de grond viel, en naar de fractuurkliniek moet gaan. Ik heb wat foto's genomen, die in mijn album staan. Op een stuk van het kanaal dat niet gevroren was, stonden veel eenden, die een beetje ellendig waren, want ze zich koud voelden en er was niet veel voedsel. Ik zag ook een roodborstje, die op het ijs hinkelde, en een winterkoninkje tussen de lisdodden. Halfweg langs de pad is er een kleine meer, waar ik een reiger zag, maar hij vloog weg toen hij mij had gezien.
Ik wilde om naar het meer op het einde van het kanaal te wandelen, maar de paden waren ijziger, zoals glas. Ik kon op mijn kont of zelfs in het kanaal vallen.
Na een uur in zulk vriezend weer, ik voelde me een beetje koud, en ook was mijn gezicht stijf, dus ging ik terug naar de auto.

Een saai ontmoeting

Gisteren belde Brenda op, om mij te vragen of ik naar Ramsbottom met haar zou gaan, maar ik naar Millstream om te poetsen had beloven. (Ze had iemand van de WI te bezoeken nodig, die daar woont.) Het dierenasiel zit in een dal en bijna onder een viaduct, dus de sneeuw en ijs was niet zoveel gesmolten. Ik ruimde de schuur van Mabel op, het ijs op haar wateremmer brak en de losse stukken ervan weggooide, anders vriest het water weer. Ik plaatsde veel stro op haar bed, die op een pallet zit, zodat ze op het koude beton op de vloer niet ligt. Ze is nu een oude geit, maar we weten niet precies hoe oud.
Ik had een kopje koffie met Rosemary, en dan poetsde ik de zogenaamde "Vet Room", die voor oudere katten enz. is. Daarin hebben we ook een konijn met een ooginfectie, en een fret die onlangs gesteriliseerd werd. Na een paar weken, ze kan met de andere fretten gaan. Fretten zijn leuke dieren, maar ik vertrouw nooit hun scherpe tanden.
Gisteravond ging ik met Jane en Helen naar thuis van Brenda, omdat we ons maandelijks ontmoeting van de comite van de WI moesten hebben. Vorige week is het ons jaarlijks algemeenontmoeting, dus hadden we veel dingen om over te spreken. Om 2130u verveelde ik mijn kapot. Zou Brenda ooit stoppen met over ons financieel beheer praten? Hoewel na 2200u was alles gedaan.
Helen had Jane en ik opgehaald om naar Brendas huis te gaan. Toevallig sloot Jane de deur van de auto op mijn hand. (Gelukkig is het nog niet afgevallen).

Vorig weekend in Vlaanderen

Vandaag bijna alle sneeuw van Failsworth is gegaan. Dit is een foto van de uitzicht van het huis van mijn Vlaamse vriendin. Het staat op een hoek, en op de bodem van de foto zie je een deel van de bloempotten, waarin elk jaar kweekt ze haar "stinkertjes", mooie gele bloemen, die de hele straat opvrolijken. Op zaterdag was de hemel heel donker, maar een beetje sneeuw maakt alles magisch.

Sneeuw en mist

Gisteren was er niet veel gebeurd. Zoals verwacht, gingen we niet naar Bents tuincentrum, maar niet slechts dankzij de sneeuw: Susan stuurde een textbericht aan Chris en zei, konden we het ontmoeting annulleren, vermits ze moest een kleerkast afhalen.
Ik stond vroeg op en een voetpad door de sneeuw maakte. Jim, onze buurman, had dat op zaterdag gedaan, dus was het mijn beurt. Het was veel rustig in de achtertuin in de sneeuw en mist, en was niet heel koud. Ik wenste dat ik ergens in de tuin om op te zitten had, voor tien minuten of zo, maar het is niet dat soort van tuin. In de zomer, je moet je stoelen buiten nemen.
In 2010 kochten we een tuinparasol, maar vorig jaar was het zo koud en winderig, met zoveel regen, dat we hadden het niet EENS gebruikt. (De zomer van 2010 was niet zo goed, maar een beetje beter dan 2011. Vorig jaar kon ik geen tomaten rijpen, en in 2010 had ik er een paar van.) Het zit in een hoek van onze keuken - we kunnen niet het in de garage plaatsen, in het geval dat het roestig wordt. Hoewel we hadden een nieuw dak erop, de garage is nog een beetje vochtig.
In de namiddag plaatsde ik een paar boeken op eBay. Als niemand hun koopt, zal er meer ruimte in het huis zijn.
Vandaag moet ik weer naar Chorley gaan - wat vliegt de tijd. Gelukkig dooit de sneeuw. Het is kouder ten zuiden van Engeland, maar het is hun beurt.

Tenminste is de vloer gepoetsd

'S ochtends stond ik om 8u op, en vier boeken verpakte, die ik heb op eBay verkocht. Na het postkantoor gingen Chris en ik naar Morrisons. Ik trakteerde Chris op ontbijt in het restaurant voor we de boodschappen deden.
In de namiddag heb ik de vloer van de keuken gepoetsd voor de paardenrennen gestart waren. (Dankzij de vorst, waren alle de wedstrijden met springen geannulleerd, maar er waren nog wat paardenrennen op de koers voor alle weer.) Tijdens de namiddag begon de sneeuw, rond 1300u, en nu om 2000u is het bijna 5cm diep. Ik heb een paar foto's van onze straat genomen. Morgen zouden we naar Bents tuincentrum zijn geweest, om Susan, de zus van Chris, te ontmoeten, maar als we zoveel sneeuw nog hebben, zal dat niet lukken.
We hebben beslist om alle voedsel, die in onze keukenkasten voor een lange tijd is geweest, te sorteren en malen ervan te maken. Vanavond heb ik Kip Pasanda gemaakt van wat gevroren kip en een fles van Pasanda saus, die we vorig jaar kochten. Ik toevoegde ook uien en champignons, en bruine rijst gekookte, en we hadden een lekkere avondmaal.
Nu kijk ik naar een programma over Louis XIV, voor Foyle's War om 2100.

De vorige drie dagen

Op woensdagavond ging Chris naar thuis van haar moeder, dus genoot ik van een avond alleen. Ik keek naar wat afleveringen van Lili en Marleen, waarin begin ik om wat Antwaarpse woorden te herkennen. "Wat wilt Rik met alle deze kaarkstoelen doen?" zei Stavros. "Hapchar," antwoordde Ida. (Op mijn cursus dit iets voor onze lerares erover te denken zou zijn - of ik kon tegen haar in Antwaarps spreken. Maar ik ben nog een lange weg ervan).
Gisteren ging ik naar thuis van mijn moeder en heb de boodschappen gedaan en ook wat poetsen in de keuken. Ze wilde niet buiten te gaan. Het was te koud.
'S ochtends ging ik naar het postkantoor met pakjes, en dan naar Millstream met de vormen. Ik bleef voor een kopje koffie met Rosemary, en toen ik terug naar huis was, kwam Jane met een paar wollen deken van Helen, voor Millstream. Ik ga hun de volgende keer meenemen. Brenda kwam ook, om te vragen of ik twee cheques van de WI zou tekenen, om onze rekeningen te betalen. We hebben met een saaie tijdschrijft van de WI, die "Hotpot" heet, om te stoppen geprobeerd, maar soms is hun communicatie vreselijk, en ze nog er ons rekenen voor.
Tijdens de namiddag heb ik meer items op eBay geplaatst. Chris kwam terug van werk, via het Chinese afhaalrestaurant.
Het weer gaat veel kouder worden. Vannacht is er een harde vorst, en morgenavond komt de sneeuw. Dit jaar hebben we nog geen sneeuw in Failsworth gezien, die ongewoon is, want in Oldham zijn we niet ver van de Pennines, en hoger dan Manchester.

De kat zat in de flat

Gisteren ging ik naar Millstream te poetsen. Toen ik dit gedaan had, een vrouw belde Sheila op en zei dat ze een gewonden kat binnen haar flat had genomen. Sheila zei, "Vandaag heb ik geen auto, het is naar de garage gegaan, het heeft repareren nodig." "Waar woont deze vrouw?" zei ik. Ze woonde in Droylsden, niet ver weg, dus gingen we beide in mijn auto om de kat te ophalen.
We zijn op het flatgebouw gearriveerd en Sheila duwde de bel van de deur. Er kwam geen antwoord. Eindelijk iemand anders naar de deur kwam en liet ons binnenkomen. We gingen naar de juiste flat en Sheila klopte op de deur. "Het spijt me," zei de vrouw, "de intercom is gebroken." We konden daar alle dag zijn geweest.
De kat was niet zo slecht gewonden - hij hield zijn poot op, maar hij had geen andere verwondingen. We hebben hem terug naar Millstream genomen. Misschien ging hij naar de veearts vandaag.
Na deze escapade reed ik naar Morrisons en vond wat gereduceerd Chinees voedsel - krokante eend, en Teriyaki rundvlees met groenten. Ik maakte een lekkere avondmaal voor Chris toen ze thuis kwam.

Fiasco

Op maandagavond was er het grootste fiasco die voor een lang tijdje is gebeurd. Ik ging naar de cursus op Chorley. Deze week was het meer interessant. Carla had een klok zoals je voor kinderen gebruikt, en we moesten allemaal de tijd erop vertellen. Ik ben hopeloos ermee, want het is verschillend van de tijd in het Engels. Je moet "Het is half twee" zeggen, een half uur voor het twee uur is. Het lijkt niet logisch aan ons. Hoewel is het basiskennis, heb ik het nooit veel gedaan.
Ik heb de domkop van de klas ontgedekt. Hij dacht dat hij de best was, maar nu dat ik ben gekomen, dat denkt hij niet meer en hij houdt niet ervan. Ik bedoel niet om arrogant te zien. Hij gaat vaak naar Vlaanderen, zei hij trots, maar zijn woordenboek is nog schoon (het mijne is versleten) en hij kan niet "hebben" of "zijn" vervoegen. Misschien denkt hij dat als hij de boeken heeft, hij gaat alles automatisch weten.
Om 1900u reed ik in vliegende vaart, terug langs de M61 naar Over Hulton Conservative Club en de WI quiz. Toen ik gearriveerd was, stipt om 1930u, Brenda zei dat ze had een van de teams geschrapt vorig weekend, omdat we geen genoeg leden hadden, of zo dacht ze. Dus kon ik toch niet er deelnemen in. Ik was zo woedend, na alles dat ik gedaan had, dat ik wilde thuis straks te gaan, maar dacht dat ik te boos was, en misschien een botsing of iets zou hebben. Onze team was in het derde plaats, en er waren prijzen slechts voor de eerste twee teams.
Ik ben nog een beetje boos erover vanavond. Misschien de menopauze heeft begon, ha, ha.