Ons gasvuur is kapot - we gebruiken een poinsettia in plaats daarvan

Vorige week nam ik deze foto van een houten beertje, dat staat in Brookdale Park.
Op woensdag kwam de ingenieur van British Gas om onze gasboiler te dienen. Hij keek ook naar ons gasvuur en heeft het afgesloten, omdat het niet meer veilig was, zei hij. We gaan een electrisch vuur te kopen, omdat onze schoorsteenpijp conformeert zich niet aan tegenwoordige reglementen en de kost van een nieuwe is te groot. Ondertussen, rillen we voor de vuurloze haard. Gelukkig is het nog niet te koud. We kunnen altijd naar bed met heetwaterflessen gaan. We gaan minder op onze gasrekening betalen! (Maar ook meer voor electriciteit, misschien).
Vandaag gingen Chris en ik naar Bradford. We namen mijn moeder naar een visrestaurant om mijn verjaardag te vieren. We genoten allemaal van het maal. Na de boodschappen van mijn moeder, kwamen we terug naar huis. Het was een vreselijke reis, dat 2 uur nam, omdat er te veel verkeer was en een paar kleine botsingen ook.
Toen we naar huis kwamen, was er een grote poinsettia naast de voordeur, van Sheila. Ik zette hem voor het vuur, om de woonkamer op te klaren, want we hebben geen echt vuur op dit moment.
Ik heb veel mooie verjaardagkaarten gekregen, en ook een prettig e-kaartje van mijn vriendin Alfy en haar man. 

Veel kleine klussen

Ik nam deze foto op woensdagmorgen in Brookdale Park, niet ver van ons. We hebben al 11 jaar hier gewoond, en ik ben daar eerder niet geweest. Als je vlakbij iets woont, soms je het negert. Er waren veel mooie kleuren van de herfst. Ik zou ze op SkyDrive zetten, maar ik heb problemen ermee nu ook. Ik zie er de aardigheid niet van in. Ik kan niet meer de foto's delen met anderen, tot ik een nummer van een mobieltje geef, en dan is er iets met een code te doen. Het is niet de moeite waard. Je leven wordt vol onnodige reglementen en stomme dingen. Iemand met niks te doen zit ze te uitvinden. 

Gisteren ging ik naar Bradford en nam een nieuwe telefoon voor mijn moeder mee. Eindelijk na de hele dag begreep ze het. Volgende week krijgt ze een mobieltje, met grote nummers zodat ze kan zien (ik hoop). Ik zei tegen Chris, er gaat geen verkwisting van geld zijn. Als ze wilt niet het gebruiken, het is eenvoudig genoeg voor mij.

Vandaag deed ik het wassen en door het hele huis met de stofzuiger ging, uitgezonderd de trap, omdat onze Dyson te zwaar is. Ik zou graag een kleinere en lichtere stofzuiger hebben, maar als deze machine werkt kan dat niet.

Morgen gaan we boodschappen bij Tesco doen. We hebben een kortingsbon - £7 van een £50 rekening af. Ik zei, "Wat hebben we nodig, dat £50 kost?" "Kattenvoedsel," zei Chris. "We krijgen er twee dozen van gratis." En Kerstmis opkomt. Ik heb nooit zoveel kerstadvertenties op de TV voor het eind van november eerder gezien. Elk jaar komt het vroeger.  

Een productieve dag

'S ochtends nam ik bijna alle zakken vol compost naar de volkstuin, een zwaar gewicht, dat ik moest er de auto van Chris gebruiken voor, omdat hij groter dan de mijne is. Bij de volkstuin was er niemand anders. Ik leende de kruiwagen van Doreen, dat ze in haar broeikas had geplaatst, om de zakken van de auto naar de composthoop te bewegen.
Het weer was redelijk warm voor november, maar volgende week gaat het veel kouder zijn.
Ik ging dan naar Morrisons, omdat ik een brood had nodig, maar dat fataal is. Je ziet altijd andere dingen. Ik heb wat goede kortingen op ingeblikte soep en gemengde bonen gehad. De boodschappen kosten £26, het kon slechter geweest zijn. Toen ik terug naar huis kwam, deed ik het wassen.
Voor ons avondmaal maakte ik een stir-fry met groenten en voegde gemengde eetbare granen toe. We vulden pittabroodjes ermee. Chris zei dat het heel lekker was.
Morgen gaan we naar de kerstbazaar bij de kerk van de Heilige Familie, op Lord Lane. Op zondag is het "The Ordsall Ball of Wool", dat we vorig jaar bezochten en genoten heel veel van. Ik zag een theemuts gevormde zoals een uil en maakte een paar ervan. Misschien ga ik meer maken, maar deze keer een beetje kleiner, als closetrolhouders.

De compost is bijna weg

Ik moet meer foto's nemen, ik heb niks na het openluchtvuur. Deze bloemen waren in de tuin van Sue vorige zomer.
'S ochtends werkte ik heel hard in de achtertuin. Het is niet zo netjes sinds 2011 geweest. Vorig jaar was het weer zo slecht, dat ik geen zin in opruimen had. Ik wil alle gebruikte compost naar de volkstuin nemen, maar het is erg zwaar. Gisteren op weg naar het Sportcentrum dacht ik over puinzakjes. Ze zijn gewoonlijk van blauwe plastiek gemaakt en heel taai, maar niet zo groot, zodat je ze kunt heffen. Ik kocht 5 rollen in Poundland (waar alles £1 kost) op weg door Oldham. Mijn plan was een groot succes en ik heb meer dan de helft van de compost in die zakjes geplaatst. Ze zijn klaar om naar de volkstuin te gaan. Mijn rug zei dan dat ik moet met werken stoppen, en je moet niet tegen je rug betogen, of je zeker ervoor zult betalen.
Op maandagavond ging ik naar Chorley, maar de les was erg saai. We maken geen vooruitgang. Er zijn twee nieuwe leden van de klas, die in Eindhoven geboren zijn maar hebben meestal in Engeland gewoond. Ze doen goed en hebben er veel interesse in, maar we zitten eeuwenlang terwijl de andere klasleden met "hebben" en "zijn" nog worstelen. Ik denk dat ze van geen goed gezondheid genieten, en kunnen niet meer goed concentreren.
Vanavond gaan Chris en ik naar "The Boat and Horses" om de zus van Chris te ontmoeten. Morgen ga ik weer naar Bradford.

Het maal viel ons tegen

Vandaag vroeg Chris of ik wilde naar Woodhouses gaan en lunch in de pub/restaurant eten. Natuurlijk zei ik ja. We zijn om middag gearriveerd. Ongelukkig was het maal niet zo goed als we daar eerder hebben ervaren. Ik bestelde "roast of the day" en alles was absoluut smakeloos. De saus op het bord had niks met de vlees te doen, en de groenten kwamen vanuit de diepvries. Ik weet niet zoveel over het keuken, maar ik weet wel om hoe een maal te maken zodat het smaakt goed. Chris kreeg een stir-fry dat te zoet en te heet (met specerijen) was. Ze vroeg of ik zou erover klagen, maar ik zei nee, omdat ik dacht dat ze niet zelfs zouden begrijpen waarom ik klaagde. Het eten was naar de kleinste gemene veelvoud verminderd.
Als we er zaten in, was er een grote hagelbui met onweer. De hagel leek op sneeuw. Het ligt nog op ons gras, omdat het nog niet is gesmolten.

Agatha Christie, en andere dingen

Dit is een foto van een eekhoorn gemaakt van vormsnoei, dat we een paar weken geleden op Rufford Old Hall zagen.
Alle week ben ik erg druk geweest. Vorige dinsdag ging ik naar het ziekenhuis om de hartspecialist te zien. Hij lijkt gelukkig met mijn vooruitgang en zei dat ik geen nodig heb om terug te gaan, en kan mijn huisdokter zien. Hij heeft een van mijn pilletjes veranderd, wegens zijn neveneffect - ik hoest te veel, en mijn ogen worden vol tranen - niet goed als je rijdt.
Op donderdag ging ik naar Bradford en had meer problemen met het recept van mijn moeder, bij de apotheek. Bijna elke maand heb ik er problemen mee! De apotheek zelf is erg behulpzaam - het is verschillende fouten door de dokters geweest.
Vandaag hadden Chris en ik een vergadering van de Boekgroep bij ons. We moesten vroeg opstaan om op te ruimen. Julie, Joan en Doreen kwamen. Niemand had het boek gelezen (Jar City door Arnaldur Indridasson, een auteur van IJsland). Chris had het te lezen begonnen, maar op woensdagavond nam ze het boek naar Failsworth Historical Society en vergeet om het terug te brengen. Gelukkig is het niet van de bibliotheek. Volgende keer lezen we wat boeken door Agatha Christie, die meestal detectiveromans over Hercule Poirot en Miss Marple schreef. Ze waren in de jaren 30 en 40 geschreven en worden een beetje ouderwets, met dialoog dat tegenwoordig niemand echt zegt. "I say, old bean" en zo. Maar ze zijn gemakkelijk om te lezen, dat nuttig is als je niet zoveel tijd hebt.
Dit weekend willen we niks doen, zover als dat mogelijk is.

Een openluchtvuur, en een bazaar zonder boeken

Gisteren gingen we naar de volkstuin omdat er een openluchtvuur was. Hier ziet je Chris, Kathryn en Carole. Er waren veel zware regenbuien, maar tegen alle verwachting, de zon scheen voor ongeveer een uur, of tenminste stopte het met regenen. We aten verschillende Engelse gerechten, dat niet echt in het Nederlands beschreven kan zijn, zoals zwarte erwten, hotpot gemaakt van lamsvlees, parkin (een soort gembercake met havermeel) en flapjack, erg lekker.
'S namiddags gingen we naar een kerstbazaar op "Dr. Kershaw's Hospice", maar Chris en ik hielden niet ervan. Er was niks dat we wilden kopen, zoals boeken (hoewel kocht Chris een set van historische DVDs in een doos). Ik weet dat we geen boeken hebben nodig, maar het is altijd interessant om ernaar te kijken. Ik kocht een paar kleine stukjes zeep, het soort dat je voor gasten houden.  Ik kan zakjes haken, zodat je ze in je ondergoedlade kan zetten.
We gingen dan naar een tuincentrum dat vlakbij ligt, om een kopje koffie te drinken. Gauw kwamen Carole, Kathryn en Jane ook. Sue werkt als vrijwilliger in de liefdadigheidswinkel van Dr. Kershaw's, dus gingen we allemaal daar om haar te steunen.
Morgen begint alles weer, Millstream, de Nederlandse klas, en op dinsdagochtend ga ik eindelijk naar het ziekenhuis voor mijn afspraak met de hartspecialist, of een van zijn team, als de brief altijd zegt.

November!

Deze foto heet: "November in an English Village". Het komt van een oud tijdschrift.
Ik weet niet waar dit jaar gegaan is. 5 minuut geleden was het januari.
Vandaag heb ik de uien gepekeld (6 potten), de keuken gepoetst, de woonkamer opgeruimd, een rundvleesstoof voor mijn moeder gemaakt en ons avondmaal gekookt (vissticks met aardappelpuree, wortels, Brusselse spruitjes en peterseliesaus). 'S namiddags hadden we veel regen, maar nu is het droger. Van mijn raam kan ik wat grote webben op de straatlicht zien, gemaakt door spinnen, die willen nachtvlinders en vliegen vangen. Misschien daar is het ook warmer. Spinnen zijn erg slimme beestjes.