WI kerstmaal

Ik schrijf dit bericht in bed met het Netboek van Chris op mijn knieen. Waarschijnlijk is het een kort bericht, want alle mijn boeken liggen in de woonkamer, uitgezonderd een klein woordenboek.
'S ochtends reed ik naar Millstream en moest meteen naar de veearts gaan, met een heel ziek katje. Ongelukkig is er een ziekte op Millstream (Feline Infectious Enteritis). Het is vaak dodelijk voor jongere katten. Je mag hen immuniseren, maar als ze hebben de ziekte is het te laat. Ik heb op Millstream voor elf jaren gewerkt, en nooit alvorens deze ziekte daar gezien. De veearts moest de katje laten ingeslapen.
Ik poetsde wat hokken en kwam weer thuis om 14u45.
Vanavond hebben we naar "The Rose of Lancaster" gereden, voor onze kerstmaal met de WI. We ophaalden Bjorg en Carole. Zoals gewoonlijk at ik de "traditionele" kerstmaal, kalkoen met patatjes, spruitjes en andere groenten, en dan kerstpudding met vla. Het was een hele gezellige avond. Ik moest thuis rijden, dus drank ik slechts water en limonade.Chris drank veel wijn en praatte te veel. Zelfs probeerde ze om te zingen, die nooit een goede teken is.
Ik herinner me van een tijd veel jaren geleden, wanneer ik nog met mijn moeder woonde. Een vriendin van universiteit kwam voor een paar dagen met ons te blijven. We gingen met de bus naar Harry Ramsdens, een beroemde vis-en-frites restaurant in Guiseley, niet ver van Bradford. Na onze maal was het een beetje te vroeg om thuis te gaan, dus zaten we in een pub voor een uur of zo. Gewoonlijk drinkt mijn moeder niet veel, maar ze had twee glassen van Bacardi met Coke.
Weer op de bus, ze lachte meer dan gewoonlijk en dan in een hele luide stem zei:
"Ik zou een andere man niet hebben, als zijn kont met diamanten bedekt was." (Haar ervaring van huwelijk was niet goed).
Mijn vriendin en iedereen in de hele bus lachten. Ik bloosde.