Londen

Op donderdagnamiddag nam ik deze foto van Chris naast het Paard van Selene in het British Museum. Het is een mooie foto van haar. Hoewel ze was boos met mij. Ze dacht dat ik mijn gsm niet had aangedraaid, maar het museum was zo lawaaierig met ongeinteresserde schoolkinderen, die zoals kudden van olifanten rondliepen, dat toen ze het mobieltje opbelde, ik had niet het GEHOORD. Ze geloofde me niet.
We waren in Londen voor twee dagen, maar het is een lange verhaal.
We gingen naar Londen op woendsagmorgen, omdat Chris een prijsceremonie bij The Royal Courts of Justice op donderdag had. De reis was heel plezierig. De zon scheen (en ik mijn reisziektepilletjes me had herinnerd.) We liepen naar het hotel, een zogenaamd "budgethotel", dat we niet ervan hielden. Onze kamer lijkt op een schoenendoos, en het bed was zelfs kleiner dan gewoon.
Het weer was kouder dan het in Manchester was geweest, met een ijzige wind, dat zoals een mes sneed. We wandelden naar het British Museum, dat slechts een paar straten weg was. Toen we binnen gingen, we beseften dat het nog de Paasvakantie was, en dus het museum was vol kinderen, zowel als toeristen. Er was een vreselijk lawaai. Je verwacht een museum een beetje rustiger te zijn. Hoewel rondliepen we en namen heel veel foto's, dat ik op dit moment kijk naar met Picasa. We aten ook wat lunch in The Gallery Cafe (heel duur!) Op weg terug naar het hotel vonden we een "Tesco Direct" en kochten een paar sandwiches en zo. We waren zeer moe en wilden niet weer buiten te gaan. Mijn voeten voelden zich negentig jaar oud.
Om 23u00 beslisten we dat we graag in slaap zouden vallen. En dan begon het echte plezier.
Ik zal meer schrijven morgen.