Op vrijdag ging ik naar Bradford. Op weg terug naar huis had ik een avontuur, dat ik echt niet wilde. Op de snelweg was er een lange file, dus ging ik door Halifax. Ik ken wel de weg door Halifax, maar dankzij de zon, die in mijn ogen scheen, ik miste het juiste kruispunt en ging ergens anders, waar ik was niet vroeger geweest. Ik reed door een dorpje op de top van een grote heuvel, dat Mount Tabor heette. Ik draaide me links, want ik dacht dat je juiste weg daar was, en op de rechterkant was er niks. Ik was in een doolhof van kleine dorpjes, kleine wegen en grote heuvelen. Sommige van de hellingen waren zo steil, dat ik vroeg me of de auto ze kon klimmen. Ik was blij dat het niet donker was. Er waren ook heel oude huizen, dat van steen gebouwd waren, en met verticale raamstijlen tussen de ramen. Als er geen autos buiten waren geweest, ik zou gedacht hebben dat ik terug in tijd was gegaan, en zou misschien wat mensen ontmoeten, die de dialekt van Yorkshire zoals de Tudors spraken. Eindelijk vond ik de juiste weg en terug naar Manchester kwam. Ik vertrok Bradford om 16u: ik bereikte Manchester om 19u.

Deze foto is door Stephen Craven (Creative Commons licence). Het is het gezicht van Mount Tabor. (Natuurlijk, vorige vrijdag hadden we geen sneeuw.) Het is een mooi gebied, maar het is gemakkelijk om verloren te worden.
Deze foto is door Phil Markham (Creative Commons licence). Dit is het gezicht naar Wainstalls.
Deze foto is door Michael Steele (Creative Commons licence). Hier ziet je de stijl van de oude huizen. Je kunt alle mooie foto's van Groot-Brittannie zien, op een website dat "Geograph" heet.(
www.geograph.org.uk/).
Wel mooie foto's. Goed dat het dag was, in de nacht had je in de auto moeten slapen. Dat hadden wij jaren geleden met de fiets in de polders van Nederland. Spijtig van Mabel he. Groetjes Alfy
ReplyDelete