Op vrijdag gingen mijn moeder en ik naar het ziekenhuis. We arriveerden een heel uur te vroeg voor de afspraak, maar we vonden een parkeerplaats, dat we konden nauwelijks geloven. De hartscanafdeling lag op de andere kant van het ziekenhuis, en we gingen overal, omdat we hem niet konden vinden. Ik duwde mijn moeder in haar rolstoel. Ze houdt niet ervan, maar ze kan niet zover lopen. Op weg naar de hartscanafdeling, we gingen bergafwaarts. Op weg terug naar de auto, we gingen bergop. Mijn moeder is niet precies klein, en die rolstoel is niet gebouwd om te rennen. Ik moest drie keer op weg rusten, en dacht dat ik de hartverzorgingszaal zelf nodig zou hebben.
We reden dan naar Morrisons. Ik deed de boodschappen van mijn moeder, en we aten ons avondmaal in de cafe. Om 20u00 was ik terug naar huis.
Van gasthuizen weet ik alles, met mijn moeder ook genoeg in gewandeld met een rolstoel. Maar hier is het wel heel duidelijk waar je moet zijn. Morgen ben ik heel de dag weg, ga naar Limburg met collega's naar "Engelse Story tellers" luisteren. Daarom hebben we vandaag geen les, ons juf gaat mee. Voor de rest alle dagen iets te doen. Alfy
ReplyDelete