Verkoudheden

Gisteren en op maandag was ik zoals opgewarmde dood, met een zware verkoudheid. Hij begon plots om 23u of zo op zondagnacht, na ik zo'n mooie dag bij The Ordsall Ball of Wool had gehad. Ik ging naar Millstream op maandagochtend, maar daarna voelde ik me slechter, en mijn neus druppelde zoveel, dat ik kon niet naar Chorley rijden. Dus bleef ik thuis. Ik stuurde een email naar Carla en zei dat ze kon Anthony vertellen, dat "vrouwengriep" slechter dan zijn "mannengriep" is. Hij praat altijd over hoe ziek hij zich voelde, toen hij een verkoudheid had.
Chris at een kebab voor haar avondmaal, dat ze in het centrum van Manchester had gekocht, en op dinsdagochtend stond ze op met diarree. Ik had een beetje van haar kebab ook gegeten, maar ik had geen diarree, misschien at ik niet genoeg. Ze kon niet naar haar werk gaan. Later, toen ze voelde zich beter, ging ze naar Morrisons om melk, brood en kattenvoedsel te kopen. We waren beide een ellendig gezicht. Ik zat en keek naar de televisie voor meest van de dag. Dit is niet mijn gewoonte. Gewoonlijk doe ik altijd iets. Ik belde ook mijn moeder op en zei dat ik haar op vrijdag in plaats van donderdag zou bezoeken.
Vandaag voel ik me een beetje beter, maar nu begint Chris met de verkoudheid. Ze kon niet het ontsnappen, denk ik. Volgende week gaan we op een "mini-cruise" naar Brugge. Ik hoop dat we beide beter zijn.