Frambozen en aardbeien

Gistermorgen gingen Chris en ik naar Kenyon Hall Farm, een soort van boererij waar je kan je eigen vrucht en groenten verzamelen. Hoewel we om 10u waren vertrokken, het was al vol van de gezinnen die grote autos hebben, de soort dat we in het Engels "supermarket four-wheel drives" heten. Het was onze fout dat we in het weekend waren gekomen. Volgende keer zullen we tijdens de week gaan.
Ik wilde wat frambozen om jam er te maken mee, maar ze waren te duur, £5 per kilo. We verzamelden 2 kg, en ik heb hem meestal in de vriezer geplaatst, in kleine plastieke dozen, zodat we kunnen hen tijdens de herfst en winter eten. (Ik zal een paar ervan vers eten, natuurlijk). De aardbeien waren een beetje goedkoper, dus besliste ik aardbeienjam in plaats van frambozenjam te maken.
Vorig jaar op mijn volkstuin had ik mijn eigen frambozen, zelfs te veel, ik kon hen aan mijn vrienden geven, en nu moet ik £5 per kilo ervoor betalen, soms ben ik een beetje boos erover.
We verzamelden ook wat tuinbonen. Terwijl we in het midden van de veld stonden, kwam er een zware regenbui. Gelijktijdig zwermde iedereen vanuit de velden, en er was een grote rij in de winkel.
Er waren veel bourgeoisie, met hun kinderen die namen zoals Isaac en Bradley hadden. Voor hem is het trendy naar deze plaatsen te gaan. De cafe was zo vol na de regenbui dat we beslisten op Bents tuincentrum te eten (Bents is vlakbij).
Gisteravond maakte ik de aardbeienjam, maar het was niet gemakkelijk te maken. Het zou niet voor een lange tijd stollen, zelfs met een kookappel en wat citroensap, want er is niet zoveel pectin (dit woord ook staat niet in mijn woordenboek) in aardbeien. Eindelijk was het gedaan, en ik heb vijftien potten.