Gisteren een afschuwelijke dag gehad, maar het was dezelfde (of slechter) ook voor mijn moeder.
"Ik kan naar iets vreemd ruiken," zei ze, als ik gearriveerd was. "En ik heb wat bromvliegen gezien."
Ik ging naar de keuken en keek achter de droogtrommel. Daar vond ik een grote, dode rat.
"Godverdomme," zei ik. "Hoe komt hij binnen?" Dan herinnerde ik me dat twee weken geleden was de grond buiten haar appartement opgegraven, omdat de electrische kabelen hadden repareren nodig. We hebben vroeger geen ratten ooit gezien. Ik ruimde de rat op met een schopje en plaatste hem in een plastiek zakje. Het was vol van maden. Ik heb een hekel aan maden en bijna overgaf. Om een lang en gruwelijk verhaal korter te maken, de vereniging van huisvesting stuurde iemand heel snel om het probleem te sorteren. Hij bracht wat ratvergif en komt terug in 10 dagen of so, om een paar kleine gaten tussen de bakstenen buiten het appartement in te vullen. Hij haalde de dode rat weg, en we waren er dankbaar voor. Mijn moeder had een flinke klap gekregen want er was een rat binnen haar huis, natuurlijk. Ik ga terug volgende dinsdag, om de roest van haar fornuis te verwijderen en schilderen.
Ik heb heel bezig alle dag geweest met de boodschappen, wassen en andere klussen. Jane stuurde een email en zei dat ze had een lek van de boiler in haar keuken. Ze belde de loodgieter op. De loodgieter zei dat ze zou komen, zo gauw als ze had genoeg zakken met zand gevuld om het vloedwater te stoppen. (We hebben ongelooflijke zware regenbuien gehad). Jane zei, "Er is altijd iemand die iets nog slechter dan jezelf heeft."
Vandaag had mijn vriendin Alfy een heupoperatie. Ik lees op haar blog dat alles OK met haar gaat.
No comments:
Post a Comment