Schilderen op Millstream

Op vrijdag nam ik mijn kat Bruno naar de dierenarts, die kijkt weer naar de ogen. De pupils van Bruno waren verschillende maten - er was iets binnen het oog, dat groeide zich en zou niet de pupil laten openen. We beslisten dat het best voor Bruno was, om niet te wachten, want oogkanker, zoals andere soorten en ook in dieren, kan zich verspreiden als je niets doet.
Hij kwam terug naar huis met een plastieke kraag, dat hij haat. Voor hem is het de ergste ding. Ieder morgen moet hij een paar druppelen van pijnstiller hebben. Dit geef ik aan hem op gebakte vissticks. Meestal slaapt hij beneden, maar soms gaat hij boven en ligt op mijn bed. Ik heb een hok van Millstream geleend, dat hij op 's nachts gebruikt, of als we buiten moeten gaan, in het geval dat hij door de katdeur probeert te klimmen. Maar ik denk dat zijn kraag te groot is.
Gisteravond om 17u gingen Chris en ik naar Millstream. Dit weekend schilderen we de keukens, de "woonkamer" van de katten, en de ingang. De kleur van de verf is magnolia. Er waren ook Kerry, Mark, Carla en Lara. We schilderden en poetsten voor vier uur. Adrianne bracht wat kleine taarten, en we bestelden ook wat pizzas. Om 21u gingen Chris en ik terug naar huis, want Bruno in zijn hok voor een lange tijd had gezeten. We waren ook moe.
Vandaag gaan we niet buiten, dus hebben we een goedkopere dag dan gewoonlijk, he? Het regent niet, maar er is nog veel koude wind. Tenminste wonen we niet in Todmorden of Mytholmroyd, waar de Rivier Calder heeft buiten haar oevers getreden, en veel huizen en winkels overgestroomd.
Tijdens de Victoriaanse eeuw, was de Rivier Calder vol van riool en andere vuilnis. Als je er viel in, mensen zagen dat je vergiftigd zou zijn, sneller dan je kon verdronken. Tegenwoordig is het een beetje beter, denk ik, maar het is nog niet de schoonste rivier.