Donderdag en vrijdag, en de Victoriaanse frituur

'S ochtends stond ik vroeg op, om een krant "Racing Post" te kopen.
Op donderdag morgen was ik nog in bed, toen ik hoorde een klop op de deur. Het was de man van een huis tegenover ons. Hij zei dat op weg naar haar werk, zijn vrouw een kat had gevonden, dat door een auto aangereden was, en wat zou ze doen? Ik gaf hem het telefoonnummer van een lokale veearts, dan ging ik naar zijn vrouw (die op een weg vlakbij had gestopt) met een kattenmand. De kat was op zijn achterpoten gewonden. De vrouw leende mijn kattenmand, en nam de kat meteen naar de veearts mee. We wisten niet waar de kat woonde.
Ik ging terug naar huis en schreef een bericht over de kat, dat de eigenaar van de postkantoor heeft in zijn raam geplaatst. Dan ging ik naar Bradford en deed alle gewoonlijke dingen.
Gisteren ging ik naar de Boekgroep van de WI met Bjorg (Chris moest naar werk gaan). Het boek van deze maand was "Love and War in the Apennines" door Eric Newby, over zijn ervaringen als ontgesnapte krijgsgevangene in Italie, tijdens de Tweede Wereldoorlog. Iedereen genoot van het boek. Ik lees niet zoveel romans, ik zou liever iets echt vaak lezen.
Na ik Bjorg terug naar huis had genomen, ging ik naar Millstream om de vormen te ophalen. (Deze week heb ik niet daar gepoetst, want ik had wat pijn in mijn rug en benen, na alle werk op de volkstuin vorige zaterdag.) Sheila zei dat Rosemary voelde zich niet goed, en was alle week ziek met een blaasziekte geweest. Dus ging ik meteen naar haar huis, om te vragen of ik iets kon doen. "Ik wist niet erover, tot nu," zei ik. "Ik dacht dat je niks had geweten," zei ze, "of ik zou van jou gehoord hebben." Ze was naar de krantenwinkel geweest, en had niet veel gegeten sinds vorige week, dus had ze geen boodschappen nodig. We hadden een kopje koffie en veel praatten, en dan ging ik weer naar Morrisons. Ik ben er verveeld van, maar ik wilde geen boodschappen vandaag doen. Chris heeft een vreselijke verkoudheid, en ik zou liever naar de paardenrennen kijken (Grand National).
Om 21u00 keek ik naar een heel goed programma over Victoriaanse frituren in Engeland. Op Beamish openluchtmuseum is een authentieke oude frituur gebouwd, met friteuses dat steenkool gebruiken. Mijn overgrootouders hadden een frituur in Dewsbury tijdens de 1880s tot de 1900s. Mijn grootmoeder moest de olielampen snuiten, de vissen kaken enz. want ze hadden kleine handen. (Ze was het oudste meisje, dus moest ze ook veel kinderen oppassen - ze had negen broers en zusters - maar dat is een ander verhaal).
Ik had mijn moeder opgebeld, want ze zou graag dit programma niet missen.