Eindelijk een blogbericht. Voor de vorige drie dagen, of te bezig of te moe. Op woensdagavond gingen we naar de WI-ontmoeting. Na onze kopjes koffie en thee, ik sneed me in mijn duim terwijl ik de afwas deed, want een van de koppen plots brak. Er was veel bloed, en iemand anders moest de afwas doen, ha, ha.
We hadden vijf nieuwe bezoekers, die zagen dat ze van de avond hadden genoten.
In plaats van een spreker, sommige van ons hadden een favoriete lied gekozen, zoals "Desert Island Discs" op BBC Radio 4. Chris koos "When an Old Cricketer Leaves the Crease" door Roy Harper.
http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=GJCqECUmx44
Ze houdt van cricket en zei verschillende dingen over wat de lied voor haar bedoelt.
Mijn lied was "Nymphs and Shepherds" door The Manchester Schools' Children's Choir.
http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=-vkpqHECZtE
Het is een heel oude opname van 1929, dat tegenwoordig je hoort nooit. Misschien zegt je: "Wat zou het?" Ik ben een beetje ouderwets, maar ik zorg niet. Je mag van oude dingen houden, zowel als de nieuwe.
Op donderdag opbelde Chris van haar werk en zei: "Ik heb de zak met alle mijn dingen voor vanavond vergeten, en ik ga naar de Oude Egypte vereniging." Ik antwoordde dat ik naar het huis van haar moeder met de zak zou gaan. Eerst moest ik haar het huis van Brenda rijden, om wat dingen betreffende de WI te organiseren. Ik bleef daar tot 14u00, en dan naar Ashton-in-Makerfield ging. Toen ik had de zak daar genomen, kwam ik terug naar thuis. Ik zat in een file voor een uur.
Vandaag weer naar Bradford, de boodschappen van mijn moeder, enz. Ik heb deze evenementen veel keren al beschreven.
Zeker zijn er te veel fouten in dit bericht.
No comments:
Post a Comment