Gisteravond kwamen de WI comitieleden naar ons huis voor onze maandelijks ontmoeting. Het begon om 19u en eindigde om 22u. Iedereen had veel te zeggen. Chris maakte de kopjes koffie en thee, en dan ging ze naar boven. (Toen ik de deur van de woonkamer opende, hoorde ik ze al snurken.
Vanmiddag maakte ik een afspraak met de kapster voor volgende woensdag. Mijn haar is veel te lang. Dan reed ik naar Droylsden om Rosemary te gaan ophalen. We gingen weer naar het ziekenhuis om Pat te bezoeken. Morgen gaat Pat naar huis, maar ze voelt zich nog niet goed, en heeft veel hulp nodig. Buiten haar vrienden van Millstream, kent ze weinige andere mensen. Ze is niet getrouwd en heeft geen kinderen of andere familieleden, uitgezonderd haar moeder, die in een verpleegtehuis woont. Ze is 99.
Op weg naar huis, was er veel regen, hagel en natte sneeuw, alles te gelijk.
Vandaag had Chris haar interview, ze zei dat het niet zo slecht was, en ze had wat pizza van Marks & Spencer meegebracht als kleine viering. Nu is dat voorbij, kan ze aan iets anders denken en op het resultaat wachten.
No comments:
Post a Comment