Vorige donderdag in Brugge

Op donderdag morgen ontmoetten we onze vrienden in Brugge. Eerst gingen we naar de Grote Markt met de bus. Er waren al veel supporters van Birmingham City in de stad, en ze hadden een grote vlag rond de beeld van Breydel en De Coninck geplaatsd. Een van de supporters nam een foto van ons met mijn camera. Ongelukkig stond de zon achter de Halletoren, zodat de voorzijde in schaduw lag. Dan gingen we naar de Burg en zagen het Stadhuis en de Heilige Bloedbasiliek, mooie gebouwen.

We wandelden door Blinde Ezelstraat naar de Vismarkt, die natuurlijk veel van vis rook, en dan bij de Rosenhoedkaai, een van de meest fotografeerde hoeken in Brugge. Je kunt het Belfort zien, en de reien, wat schilderachtige huizen en ook de brug op Wollestraat.

We hadden veel honger en dus binnen een cafe gingen om omeletten en zo te eten. Met mijn rugzak sloopte ik een paar planten en ornamenten. Bunny en Alfy zeiden dat ze ergens me konden nemen, maar slechts eens. Na onze lunch, dronken we kopjes koffie en veel praatten.

Bunny wilde het Begijnhof te zien, en we liepden er langs Dijver naar. De enorme torenspits van de Onze-Lieve-Vrouwekerk doemde boven ons op. Naast het Groeningemuseum is er een kleine park, met moderne beelden van De Vier Ruiters van de Openbaring. Er is een brug, die omstreeks op een duizend jaar oud lijkt, maar het is nauwelijks een honderd. Het was gebouwd door Louis Delacenserie, de stadsarchitect van Brugge, op het begin van de twintigste eeuw. Delacenserie versierde veel van de oudere gebouwen en plekken in Brugge, want nu waren er meer toeristen, die wilden “de authentieke” oude Brugge te zien. Hij heeft ook veel met de Gruuthuse gedaan, waar tijdens de eeuw van Bourgondie woonde Louis de Gruuthuse in. Boven de deur is er een grote paardenridder, met de spreuk “Plus est en vous”. (Ik zou graag een ervan boven onze eigen deur hebben, maar kleiner, misschien).

We wandelden door Walplein naar Wijngaardstraat. Alle de paarden die de koetsen trekken, bij het Begijnhof staan om te eten en drinken.

Binnen het Begijnhof was het heel rustig. Er zijn veel bomen in een soort van binnenplaats, en de witte huizen van de nonnen staan rond de kanten. In de lente is het vol van gele narcissen, maar we hebben dat altijd gemist.

De weg door het Begijnhof leidt tot het Minnewater, een mooie meer met banken en rustige paden. Eenden zwommen op het water en paddestoelen uit de wilgbomen groeiden. Hier namen we meer foto’s van elkaar, en dan naar het einde van het Minnewater liepden om de Poertoren te zien. Deze staat sinds de viertiende eeuw en hield de buskruit voor de kanonnen enz. van de stad.

Helaas was het nu de tijd om naar het station terug te wandelen. Maar eerst hadden we wat kopjes koffie in een cafe, die een affiche in de raam heeft gezet: “Keep Calm and Eat a Cupcake”. Chris kocht twee Halloweense cupcakejes voor de treinreis van Alfy en Bunny.

We gingen door Simon Stevinplein naar de Grote Markt en onze bus. Ongelukkig waren meest van de supporters van Birmingham City nu dronken, en ze wandelden langs Steenstraat met veel schreeuwen tussen elkaar. Politiehelicopters boven Brugge alle dag hadden gevlogen. In de Markt waren er enorme bergen van vuilnis, en stromen van verspilde bier. Ik heb nooit zoveel afval in Brugge gezien.

Eindelijk we bereikten het station en haalden onze trein naar Oostende. We hadden een fantastische dag gehad, maar we waren ook droevig om onze vrienden te achterlaten, want we zullen niet hen voor vele maanden zien.