Ik kan niet mopperen

Ik ben naar het volkstuintje geweest, want mijn vervelende verkoudheid is gegaan. Het weer was grijs met regenbuien - dat is niets nieuws, he? Eerst heb ik alle mijn pronkbonen en (broad) bonen verzameld. Er zijn er flink wat van, dus kan ik niet mopperen over de groenten die ik heb gekweekt. Er zijn rapen en beetwortelen ook. Ik heb eindelijk een emmer van aardappelen opgegraven.
Ik ging op de andere kant van de volkstuinen om te bramenplukken. (De bramenstruik is voor allemaal.) Een vrouw, met wie ik heb een paar tijden gesproken, heeft zware nieuws tegen me verteld over Tony, mijn buurman op de naast tuin, die heeft kanker gekregen. Hij zit in het ziekenhuis en op dit moment chemotherapie heeft. Dit is heel onverwacht. Tony heeft veel hulp aan ons met onze tuin gegeven, en helpt ook veel andere mensen. Als het vaak gebeurt, het kanker ontdekt werd wanneer hij de dokter over iets anders heeft gezien.
Weer thuis op omstreeks 2u. Na een douche en een sandwich ben ik op de groenten begonnen. Ik heb de aardappelen gewast en wat (broad) bonen geschuld, hoewel zijn er veel meer. Morgen moet ik jam maken van de bramen, omdat ze niet lang goed blijven.
Op 4u of zo heeft iemand van het paspoortkantoor te Liverpool opgebeld om met Chris te spreken. Chris heeft op haar toepassingvorm de postcode van het huis van haar moeder geschreven in plaats van de onze. Gelukkig kon ik het verklaren.
Voor onze avondmaal hebben we eieren en wat frites gegeten, die we hadden van de beschadigde aardappelen gemaakt.